Εκείνοι ήταν από τους τυχερούς που έχουν φύγει, μόνιμα ή προσωρινά, μακριά από το Ιράνκαι παρακολουθούν τις εξελίξεις με κομμένη την ανάσα. Οι Ιρανοί που ζουν στην Ελλάδα μεταφέρουν, μιλώντας στον «Ε.Τ.» της Κυριακής, την αγωνία τους για τους συγγενείς τους, αλλά και την ελπίδα ότι σύντομα η χώρα τους θα αλλάξει σελίδα. Ουδείς, όπως λένε, επιθυμεί να βλέπει τη χώρα του να κατασπαράσσεται, ωστόσο συμφωνούν ότι η Περσία, όπως είναι το ιστορικό όνομα του Ιράν, βρίσκεται στην πιο κρίσιμη καμπή της σύγχρονης Ιστορίας της.

ΑΡΙΑ ΜΕΡΙΚΙ

«Δεν δώσαμε 50.000 νεκρούς σε δύο ημέρες για να κάνουμε πίσω τώρα»

Ο πρόεδρος της Ιρανικής Κοινότητας της Ελλάδα, Αρια Μερίκι, ζει στη χώρα μας επί 30 χρόνια. Από τότε που εγκατέλειψε το Ιράν, δεν ξαναγύρισε ποτέ και περιμένει την ημέρα που η πατρίδα του θα είναι ελεύθερη για να την επισκεφθεί.

«Αυτό που γίνεται στο Ιράν δεν είναι πόλεμος, είναι επιχείρηση διάσωσης», λέει στον «Ε.Τ.» της Κυριακής, συμπληρώνοντας ότι μετά την αιματοχυσία του περασμένου Ιανουαρίου η ελευθερία είναι μονόδρομος. «Δεν δώσαμε 50.000 νεκρούς σε δύο ημέρες για να κάνουμε πίσω. Οσο περνούν οι ημέρες είμαστε αισιόδοξοι ότι πλησιάζουμε στο φως. Πιστεύω ότι αυτό που περιμένουμε εδώ και 47 χρόνια, δηλαδή την πτώση του καθεστώτος, σύντομα θα συμβεί. Θα πέσει, γιατί δεν έχει άλλη επιλογή», σημειώνει ο Αρια Μερίκι.

Φανατικοί

Τις ημέρες του πολέμου το θεοκρατικό καθεστώς έδειξε, όπως επισημαίνει ο Ιρανός επιχειρηματίας, το πραγματικό πρόσωπό του. «Εδειξαν ότι δεν είναι ικανοί να κυβερνήσουν, ότι δεν είναι ικανοί να κάνουν ειρήνη και ότι δεν είναι άξιοι να τους εμπιστευτείς. Τα λέμε εδώ και δεκαετίες: “Προσέξτε τους Φρουρούς της Επανάστασης, είναι φανατικοί”. Τώρα επιτίθενται σε όλες τις χώρες του Περσικού Κόλπου, χτυπούν και όποιον πάρει ο Χάρος, γιατί έτσι είναι αυτοί, έτσι ήταν πάντα», σχολιάζει για τα χτυπήματα στις γειτονικές χώρες.

Εκλογές και Βουλή

Για τη διάδοχη κατάσταση, εφόσον το καθεστώς ανατραπεί, ο Αρια Μερίκι θεωρεί κατάλληλο τον γιο του τελευταίου σάχη, Ρεζά Παχλαβί, να αναλάβει τα ηνία της χώρας. «Ο γιος του τελευταίου βασιλιά είναι η μοναδική επιλογή που μπορεί να φέρει την ειρήνη και τη Δημοκρατία. Το έχει πει, άλλωστε, πολλές φορές ότι έχει την ευθύνη να απελευθερώσει το Ιράν. Θα χρειαστεί ένα διάστημα 4-6 μηνών, ώστε να ετοιμαστούν τα κόμματα. Γιατί στο Ιράν δεν έχουμε κόμματα όπως η Ν.Δ., το ΠΑΣΟΚ ή ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν υπάρχει τίποτα. Να δημιουργηθούν κόμματα και να πάμε σε εκλογές, ώστε να έχουμε κανονικό Κοινοβούλιο. Να συμμετάσχει και ο Παχλαβί, όχι όμως ως μονάρχης, και να πάμε όλοι να ψηφίσουμε ελεύθεροι».

Να μπει φρένο

Ιδιαίτερα απασχολεί, γενικά τους Ιρανούς που ζουν εκτός της ασιατικής χώρας, το θέμα με τις ποδοσφαιρίστριες της εθνικής του ομάδας που επιστρέφουν στο Ιράν από την Αυστραλία. «Ο πλανήτης απλώς παρακολουθεί την είδηση. Κανείς δεν βάζει ένα φρένο, κανείς διεθνής οργανισμός δεν παρεμβαίνει», επισημαίνει ο πρόεδρος της Ιρανικής Κοινότητας στην Ελλάδα.

ΣΟΥΝΤΑΜΠΕ ΜΠΑΛΕΣΙΝΙ

«Κάθε διαφορετική φωνή πληρώνεται με σφαίρα»

Στα έξι χρόνια της, η Σουνταμπέ Μπαλεσίνι αναγκάστηκε να πηγαίνει στο σχολείο με χιτζάμπ και στα 21 της πήρε τη μεγάλη απόφαση να αποχωρήσει από το Ιράν. «Με συνόδευσε η μητέρα μου μέχρι την Τουρκία, όπου ταξιδέψαμε οδικώς, και μετά πέρασα παράνομα στην Ελλάδα. Αρχικά έκανα ό,τι δουλειά έβρισκα, αλλά τα τελευταία δέκα χρόνια εργάζομαι ως μεταφράστρια», λέει στον «Ε.Τ.» της Κυριακής. Το μυαλό της γυρίζει πίσω, πριν από το 1979, όταν το Ιράν ήταν η πιο… δυτική χώρα της Μέσης Ανατολής. «Με τον νόμο της ισότητας που εισήγαγε ο σάχης, οι Ιρανές είχαν αποκτήσει δικαίωμα ψήφου νωρίτερα και από τις Ελληνίδες», μας λέει και περιγράφει με τα μελανότερα χρώματα την κατάσταση των τελευταίων δεκαετιών.

Αδίστακτοι

«Στο Ιράν κάθε διαφορετική φωνή πληρώνεται με σφαίρα. Για να καταλάβετε, κατά τις πρώτες δώδεκα ημέρες του πολέμου έχουμε περίπου 1.500 νεκρούς, ενώ στις διαδηλώσεις του περασμένου Ιανουαρίου είχαμε δεκάδες χιλιάδες νεκρούς μέσα σε μόλις δύο ημέρες. Υπολογίστε από ποιον κινδυνεύουμε περισσότερο», αναφέρει η Σουνταμπέ Μπαλεσίνι.

Οι άνθρωποι του θεοκρατικού καθεστώτος της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν είναι, όπως επισημαίνει η Ιρανή μεταφράστρια, αδίστακτοι και ικανοί για τα πάντα. «Αυτοί μπορούν να βάλουν φωτιά σε όλο τον κόσμο. Δείτε πώς χτυπούν τις άλλες χώρες. Είναι σαν να λένε “Αν είναι να φύγουμε, θα σας πάρουμε όλους μαζί μας”. Η μόνη λύση είναι να αποδυναμωθεί τόσο πολύ το καθεστώς, ώστε μετά να μπορεί να βγει ο κόσμος στους δρόμους», τονίζει.

Δίκοπο μαχαίρι

«Οσο για τον πόλεμο, είναι δίκοπο μαχαίρι που ίσως μας βοηθήσει να ξεκαθαρίσουμε την κατάσταση. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ δεν επενέβησαν για να σώσουν τον κόσμο, έχουν τους δικούς τους σκοπούς, που όμως μπορεί να βοηθήσουν να πετύχουμε και τους δικούς μας. Το θεοκρατικό καθεστώς της Τεχεράνης κρατιέται στην εξουσία με νύχια και με δόντια», καταλήγει η Σουνταμπέ Μπαλεσίνι.

ΑΜΙΡΧΟΥΣΕΪΝ ΣΑΜΙΙ

«Εχουμε δεκάδες νεκρούς και τραυματίες καθημερινά»

Ο Αμιρχουσεΐν Σαμίι, μεταπτυχιακός φοιτητής στο Πολυτεχνείο Κρήτης, ζει με την αγωνία για την τύχη των δικών του ανθρώπων που ζουν μέσα στις φλόγες του πολέμου. «Οι γονείς μου και οι δύο αδελφοί μου με τις οικογένειές τους ζουν στο Ιράν. Οι αδελφοί μου ζουν στην Τεχεράνη και οι γονείς μου διαμένουν στο Σεμνάν. Κάθε μέρα επικοινωνώ μαζί τους, ειδικά με τους αδελφούς μου που ζουν στην Τεχεράνη, καθώς η κατάσταση στην πρωτεύουσα είναι πιο καταστροφική. Μου είπαν ότι κάποιοι εγκατέλειψαν την πόλη, καθώς ο στρατός των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ χτυπά κατοικημένες περιοχές», αναφέρει ο 30χρονος Ιρανός και μεταφέρει στον «Ε.Τ.» της Κυριακής τις ανατριχιαστικές περιγραφές των συγγενών του.

Βομβαρδισμοί

«Πριν από δύο ημέρες, ο ένας αδελφός μου μου είπε ότι έπεσαν βόμβες τόσο κοντά τους, που το παράθυρό τους κατέρρευσε και κάποιοι άνθρωποι κοντά σε αυτό το σημείο σκοτώθηκαν ή τραυματίστηκαν. Κοντά στο σπίτι τους δεν υπάρχουν στρατιωτικές εγκαταστάσεις. Και τα δύο ανίψια μου είναι πολύ φοβισμένα λόγω αυτής της κατάστασης, ο ένας είναι 10 ετών και ο άλλος μόλις 4 ετών. Η σύζυγος του μεγαλύτερου αδελφού μου εργάζεται στο νοσοκομείο ως νοσοκόμα και μου λέει ότι καθημερινά έχουν δεκάδες νεκρούς και τραυματίες. Μου είπε ότι φοβούνται, αφού ακόμα και τα νοσοκομεία δέχονται χτυπήματα από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ», αναφέρει.

Το μέλλον

Οσον αφορά το τι μέλλει γενέσθαι στην πατρίδα του, ο Αμιρχουσεΐν Σαμίι πιστεύει ότι κρίνεται στο πεδίο των συγκρούσεων. «Θα έλεγα ότι αυτός ο πόλεμος καθορίζει το μέλλον της χώρας μου. Αν μπορούσαμε να εκδιώξουμε τις περισσότερες αμερικανικές βάσεις γύρω από τη χώρα μου και να τιμωρήσουμε το Ισραήλ για να αποφύγουμε τέτοιες βάναυσες πράξεις και στη συνέχεια να δημιουργήσουμε μια ένωση με τους γείτονές μας ώστε να έχουμε καλές σχέσεις, βλέπω ένα λαμπρό μέλλον», λέει ο Ιρανός φοιτητής.