Μητέρα συμμαθήτριας των παιδιών μίλησε στον ΑΝΤ1 και τόνισε μεταξύ όλων των άλλων, τα δύο κορίτσια της οικογένειας ηλικίας 8-9 ετών φοράνε ακόμα πάνες.
Και υπογράμμισε: «άλλαζαν συχνά σπίτια, αλλά ήταν πάντα εδώ, στη γύρω περιοχή». Και συνέχισε λέγοντας: «Τα παιδάκια τα συναντούσα αρκετά συχνά. Ήταν καχεκτικά, κάτοχρα, εμφανώς παραμελημένα, είχαν δερματικά προβλήματα, χαλασμένα δοντάκια. Ήταν παιδιά με έντονα στοιχεία παραμέλησης».
Τα 6 παιδιά ζούσαν υπό το καθεστώς ψυχολογικής πίεσης, όπως φαινόταν από τη συμπεριφορά τους, καθώς «για ό,τι κάνουν έπρεπε να πάρουν τη σιωπηλή έγκριση της μητέρας, με τα μάτια. Ήταν σαν στρατιωτάκια».
Μάλιστα, ανέφερε και την απερίγραπτη αντίδραση της μητέρας των παιδιών, όταν ένα από τα παιδιά θα επαναλάμβανε την τάξη: «Η μαμά το επικοινωνούσε ως κάτι καλό γιατί θα ήταν μαζί τα δύο κορίτσια (σ.σ. στην ίδια τάξη) και δεν είχαν τα ίδια μαθήματα και θα είχε η μητέρα λιγότερα μαθήματα να διαβάζει στο σπίτι».
Όπως τόνισε η οικογένεια πήγαινε σε ένα κατάστημα εστίασης, όπου κάθονταν σε τρία διαφορετικά τραπέζια. Στο ένα οι γονείς με τα μικρότερα παιδιά, στο άλλο τα αγόρια και στο τρίτο τα κορίτσια. «Οι γονείς έπαιρναν από μία μερίδα φαγητό, έδιναν στα μικρότερα παιδιά και τα άλλα παιδάκια κάθονταν χωρίς να κουνιούνται, χωρίς να παραπονιούνται, χωρίς φαγητό. Και όταν τελείωναν οι γονείς του φαγητό, η μητέρα έπαιρνε άλλη μία μερίδα και την έδινε στα άλλα 4 παιδιά. Αυτό για μένα είναι κακοποίηση».

