Τριάντα χρόνια μετά, βρέθηκε ο ένοχος για τη δολοφονία του ράπερ Tupac Shakur, κλείνοντας έτσι μια υπόθεση που εξακολουθούσε να απασχολεί την κοινότητα της χιπ-χοπ για δεκαετίες.
Το δικαστήριο έκρινε ότι ο Duane «Keffe D» Davis, πρώην αρχηγός συμμορίας, ήταν αυτός που ενορχήστρωσε τη δολοφονία του Tupac, ο οποίος έπεσε νεκρός στις 7 Σεπτεμβρίου του 1996 στο Λας Βέγκας, όταν «γάζωσαν» με σφαίρες το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε.
Ο Shakur και ο ιδρυτής της δισκογραφικής του εταιρίας, Marion «Suge» Knight, είχαν παρακολουθήσει έναν αγώνα πυγμαχίας του Μάικ Τάισον στο καζίνο όταν συνέβη η συμπλοκή με τον Άντερσον, και κατευθύνονταν σε ένα after-party. Μια λευκή Cadillac σταμάτησε δίπλα τους ενώ ήταν ακινητοποιημένοι σε κόκκινο φανάρι, και κάποιος από αυτό το αυτοκίνητο άρχισε να πυροβολεί.
Φωτογραφία του 1996 με τη μαύρη BMW, γεμάτη τρύπες από σφαίρες, στην οποία επέβαιναν ο Marion «Suge» Knight και ο Tupac Shakur. REUTERS/Steve Marcus/Pool
Οι ένορκοι χρειάστηκαν περίπου τρεις ώρες για να καταλήξουν σε καταδικαστική απόφαση σε μια υπόθεση που βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό σε πολλαπλές ομολογίες του ίδιου του Davis, συμπεριλαμβανομένης της περιγραφής του για τη δολοφονία στα απομνημονεύματά του του 2019, «Compton Street Legend».
Στο βιβλίο του, ισχυρίστηκε ότι βρισκόταν σε εκείνο το αυτοκίνητο και ότι είχε φέρει μαζί του ένα Glock .40 διαμετρήματος. «Το γεγονός ότι επιτέθηκαν στον ανιψιό μου μάς έδωσε το πράσινο φως να θέλουμε να τους κάνουμε κάτι στον κ@#ο τους», έγραψε. «Ο Pac διάλεξε το λάθος παιχνίδι για να παίξει».
Βασίστηκαν ακόμη και στο ηχητικό απόσπασμα μιας κατάθεσής του στην αστυνομία το 2008, που σχετιζόταν με τον θάνατο του συναδέλφου του ράπερ Notorious B.I.G., κατά κόσμον Christopher Wallace, στην οποία δήλωσε πως βρισκόταν στο αυτοκίνητο από το οποίο πυροβόλησαν και σκότωσαν τον ράπερ, αλλά δεν πάτησε εκείνος τη σκανδάλη.
Διαβάστε Επίσης
Αλλά το βιβλίο του και οι συνεντεύξεις του στα μέσα ενημέρωσης ακύρωσαν μια συμφωνία προστασίας που είχε συνάψει με τις Αρχές και η οποία, σύμφωνα με το BBC, απέκλειε την άσκηση ποινικών διώξεων, με το δικαστήριο να αποφαίνεται ότι η αστυνομική του συνέντευξη μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στη δίκη για φόνο εναντίον του.
Σύμφωνα με τους εισαγγελείς, παρ’ όλο που ο πρώην ηγέτης της συμμορίας South Side Compton Crips, δεν πυροβόλησε ο ίδιος, ήταν αυτός που διέταξε τους πυροβολισμούς και προμήθευσε το όπλο που χρησιμοποίησε ο ανιψιός του, ο Ορλάντο Άντερσον, για να ανοίξει πυρ, εναντίον του Tupac.
Ο 63χρονος σήμερα Davis, σύμφωνα με τους εισαγγελείς, σχεδίασε την επίθεση ως αντίποινα, επειδή ο Άντερσον και ο Tupac είχαν εμπλακεί σε καβγά λίγες ώρες νωρίτερα.
Ο Άντερσον πέθανε δύο χρόνια αργότερα σε άσχετη ανταλλαγή πυροβολισμών, έχοντας αρνηθεί την ανάμειξή του στη δολοφονία του ράπερ.
Ο Duane Davis στη δίκη για τη δολοφονία του ράπερ Tupac Shakur. REUTERS/Steve Marcus/Pool
Καθώς διαβαζόταν η ετυμηγορία, ο Duane «Keffe D» Davis, στεκόταν αμέτοχος με το μαύρο κοστούμι του μπροστά στους δικαστές και τους ενόρκους, ενώ αμέσως μετά έκανε γνωστό ότι θα ασκήσει έφεση.
Από την άλλη, οι συγγενείς του Tupac, κρατούσαν ο ένας το χέρι του άλλου, αγκαλιάζονταν κι έκλαιγαν, ακούγοντας τη δικαστική απόφαση που έριξε τίτλους τέλους σε μια από τις πιο διάσημες ανεξιχνίαστες υποθέσεις της Αμερικής, που είχαν γεννήσει αμέτρητες θεωρίες συνωμοσίας τα τελευταία τριάντα χρόνια.
Ποιος ήταν ο Tupac
Γεννήθηκε το 1971 στο ανατολικό Χάρλεμ της Νέας Υόρκης και έγινε διάσημος στις αρχές της δεκαετίας του ’90, με ένα flow που λειτουργούσε παράλληλα ως οξύς σχολιασμός για την κοινωνική αδικία, συμπεριλαμβανομένου του συστημικού ρατσισμού, της αστυνομικής βίας και των αγώνων που βίωναν οι περιθωριοποιημένες κοινότητες.
Θεωρούνταν ένας από τους μεγαλύτερους ράπερ όλων των εποχών, σύμφωνα με τον Guardian, επηρέασε γενιές και εξακολουθούσε να είναι αγαπητός και να ασκεί επιρροή σε όλο τον κόσμο ακόμη και χρόνια μετά τον πρόωρο θάνατό του.
Ήταν μόλις 25 ετών και στο απόγειο της καριέρας του όταν άφησε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο, μέρες αφότου δέχθηκε τέσσερις πυροβολισμούς, ενώ βρισκόταν μέσα σε ένα αυτοκίνητο κοντά στο Las Vegas Strip.
Η δολοφονία του Tupac συνέβη σε μια εποχή έντονης αντιπαλότητας μεταξύ της σκηνής της Ανατολικής και της Δυτικής Ακτής και εν μέσω βεντετών συμμοριών μεταξύ των Bloods και των Crips, οι οποίες είχαν βαθιές ρίζες στη χιπ-χοπ εκείνη την περίοδο.
Η επόμενη μέρα
Η δικαστής του περιφερειακού δικαστηρίου της κομητείας Κλαρκ όρισε τη συνεδρίαση επιβολής ποινής του Davis για τις 13 Οκτωβρίου. Οι εισαγγελείς δεν είχαν ζητήσει τη θανατική ποινή εναντίον του και, μετά την ετυμηγορία, απέσυραν οικειοθελώς τις προσπάθειές τους να προσθέσουν επιβάρυνση συμμορίας στην καταδίκη του.
Η δολοφονία πρώτου βαθμού στη Νεβάδα επισύρει ποινές που κυμαίνονται από 20 χρόνια έως ισόβια κάθειρξη.
Ενώ η δίκη έφτασε τελικά στο τέλος της, τα μέλη της οικογένειας του ράπερ αναρωτιούνται ακόμη γιατί χρειάστηκε τόσος χρόνος για να καταλήξουν οι ερευνητές σε ένα συμπέρασμα στην υπόθεση.
«Περιμένουμε 30 χρόνια για να θρηνήσουμε σωστά», δήλωσε ο Zayd Akinyela, ξάδερφος του Tupac, σε δημοσιογράφους έξω από το δικαστήριο όταν η δίκη βρισκόταν σε εξέλιξη. «Πολλοί άνθρωποι δεν μπορούν να θρηνήσουν μέχρι να καταλάβουν τι συνέβη στον αγαπημένο τους και πώς συνέβη».
Τα λάθη και οι παραλείψεις
Μια ανασκόπηση των αστυνομικών λαθών στην υπόθεση από τους Los Angeles Times, που δημοσιεύθηκε το 2015, περιέγραφε λεπτομερώς το πώς οι Αρχές απέτυχαν να ερευνήσουν τον Άντερσον ακόμη και αφού έγιναν γνωστές λεπτομέρειες σχετικά με τη συμπλοκή του ε τη συνοδεία του Tupac. Η αστυνομία αρνήθηκε επίσης να ακολουθήσει μια πληροφορία από μέλος της συνοδείας του Tupac, ο οποίος ισχυρίστηκε ότι μπορούσε να αναγνωρίσει τους δράστες. Ο μάρτυρας αυτός πέθανε εβδομάδες αργότερα σε ξεχωριστή ανταλλαγή πυροβολισμών, ανέφεραν οι Times.
Κάποιοι μάλιστα χαρακτήρισαν αυτές τις παραλείψεις ως άλλη μια ένδειξη ρατσισμού σε ένα διαλυμένο σύστημα δικαιοσύνης.
Οι ερευνητές, εν τω μεταξύ, δήλωσαν ότι ήταν δύσκολο να αποδειχθεί επειδή δυσκολεύτηκαν να προσκομίσουν φυσικά στοιχεία και αντιμετώπισαν ισχυρή αντίσταση από πιθανούς μάρτυρες, συμπεριλαμβανομένων άλλων μελών της συνοδείας του ράπερ. Ακόμη και τώρα, ορισμένοι χρειάστηκε να αναγκαστούν να έρθουν στο δικαστήριο.
Ο Davis έγινε τελικά ο βασικός μάρτυρας της κατηγορούσας αρχής, παρά το γεγονός ότι ήταν ο κατηγορούμενος, με τον εισαγγελέα να σημειώνει: «Αν είχε αποφασίσει να μη γράψει ποτέ το βιβλίο, πιθανότατα δεν θα είχε διωχθεί ποτέ ποινικά για το έγκλημα».
