Από τον Φεβρουάριο, ο πόλεμος στο Ιράν έχει εξαντλήσει έως και τα τρία πέμπτα των αποθεμάτων αναχαίτισης Patriot των ΗΠΑ και το ήμισυ των αποθεμάτων αντιβαλλιστικών πυραύλων Terminal High Altitude Area Defense (THAAD).
Οι ειδικοί εκτιμούν ότι η πλήρης αναπλήρωση αυτών των αποθεμάτων απαιτεί χρόνια και δεν είναι εύκολη.
Την ίδια στιγμή, αξιωματούχοι των ΗΠΑ έχουν χαρακτηρίσει τις αναφορές για εξαντλημένα πυρομαχικά από τον πόλεμο του Ιράν ως «παραπληροφόρηση», προκαλώντας ευρύτερη ανησυχία.
Η κατάσταση των πυρομαχικών των ΗΠΑ έχει ευρύτερες επιπτώσεις. Σύμμαχοι, εταίροι, αλλά και αντίπαλοι -σε όλο τον κόσμο-, παρακολουθούν με ενδιαφέρον το θέμα αναζητώντας απαντήσεις σε καίρια ερωτήματα: Πώς προετοιμάζεται η Ουάσιγκτον για την πιθανότητα να συμβούν και άλλες κρίσεις πριν αποκατασταθούν πλήρως τα αποθέματα; Η τρέχουσα έλλειψη πυρομαχικών θα επηρεάσει και πόσο τις στρατιωτικές δυνατότητες των ΗΠΑ;
Οι απαντήσεις ποικίλλουν ανάλογα με την περιοχή, τις ανάγκες ή τις επιδιώξεις κάθε ενδιαφερομένου. Επομένως, αξίζει να εξετάσουμε πού η έλλειψη πυρομαχικών μεταβάλλει την ισορροπία δυνάμεων…
ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ
Ο αντίκτυπος είναι μεγάλος στη Μέση Ανατολή, καθώς οι ΗΠΑ και οι εταίροι τους ξοδεύουν αναχαιτιστικά πυρομαχικά, ενώ οι επιθέσεις συνεχίζονται.
Από τον Φεβρουάριο, τα κράτη του Κόλπου έχουν δεχθεί χιλιάδες ιρανικές επιθέσεις με drones και πυραύλους, ενώ βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στην αντιπυραυλική άμυνα των ΗΠΑ. Βασίζονται, επίσης, σε επιθετικά συστήματα που κατασκευάζονται από τις ΗΠΑ, όπως τα συστήματα πυραύλων υψηλής κινητικότητας (HIMARS) και τα τακτικών πυραύλων του στρατού (ATACMS). Τα κράτη του Κόλπου στράφηκαν σε αναχαιτιστικά αμερικανικής κατασκευής για να προστατεύσουν τις κρίσιμες υποδομές και τα πληθυσμιακά κέντρα. Το Ιράν έχει καταφέρει να δοκιμάσει τις αντοχές των αμερικανικών συστημάτων στον Κόλπο, συνδυάζοντας προηγμένους πυραύλους με φθηνά drones.
Διαβάστε Επίσης
Το Ισραήλ
Μια κατηγορία μόνη της στην περιοχή είναι το Ισραήλ. Οι δυνατότητες αντιπυραυλικής άμυνας που διαθέτει (συμπεριλαμβανομένων των Arrow 3, Arrow 2 και David’s Sling) δίνουν στο Ισραήλ επιλογές που άλλοι εταίροι των ΗΠΑ στην περιοχή δεν έχουν. Ωστόσο, αντιβαλλιστικοί πύραυλοι THAAD χρησιμοποιήθηκαν από τις ΗΠΑ για να υπερασπιστούν το Ισραήλ κατά τη διάρκεια των χτυπημάτων του Ιουνίου 2025 και φέτος κατά τα πρώτα στάδια του πολέμου στο Ιράν.
Οι χώρες του Κόλπου αξιολογούν ήδη τα επόμενα βήματά τους. Οι προσπάθειες διαφοροποίησης της Συμμαχίας, όπως η Κοινή Συμφωνία Αμυνας της Μέκκας που υπογράφηκε από τη Σαουδική Αραβία, το Πακιστάν και την Τουρκία, δείχνουν ότι το Ριάντ επιδιώκει να επιδείξει περιφερειακή ηγεσία και να μειώσει την εξάρτησή του από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ενώ η συμφωνία δεν περιλαμβάνει μεταφορές όπλων ή συμπόρευση πυρομαχικών, οι προσπάθειές της να προωθήσει την περιφερειακή συνεργασία, σε συνδυασμό με μια παρατεταμένη περίοδο αναπλήρωσης για τα πυρομαχικά των ΗΠΑ, θα μπορούσαν να ενθαρρύνουν τα κράτη του Κόλπου να επιδιώξουν τέτοιες συμφωνίες για την εκπλήρωση των αμυντικών ελλείψεων.
ΕΥΡΩΠΗ
Ο πόλεμος πλήρους κλίμακας της Ρωσίας στην Ουκρανία, τώρα στο πέμπτο έτος του, έχει, αναμφισβήτητα, ασκήσει πίεση στους Ευρωπαίους συμμάχους να παραδώσουν ήδη ανεπαρκή αποθέματα πυρομαχικών. Η Γερμανία έχει δωρίσει περίπου το ένα τρίτο των συστημάτων Patriot στην Ουκρανία, ενώ η Πολωνία φέρεται να μετέφερε πέντε αναχαιτιστικά PAC-3 στο Κίεβο. Και η Μαδρίτη και η Αθήνα αντιμετωπίζουν πιέσεις από άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες να παράσχουν παλαιότερες παραλλαγές στην Ουκρανία. Ο Ζελένσκι υπογράμμισε, αυτήν την εβδομάδα, ότι η χώρα του περιμένει βοήθεια, καθώς η Ρωσία συνεχίζει τις επιθέσεις με βαλλιστικούς πυραύλους.
Αν και τα συστήματα αεράμυνας και οι αναχαιτίσεις ήταν κεντρικά και για τους δύο πολέμους, οι ανάγκες της Ουκρανίας υπερβαίνουν τα συστήματα που έχουν ξεπεραστεί περισσότερο στη Μέση Ανατολή. Το Κίεβο χρειάζεται, επίσης, πυροβολικό μεγάλου βεληνεκούς και ενίσχυση σε Αεροπορία και Ναυτικό.
Εξοπλιστική κούρσα
Ο στόχος του ΝΑΤΟ να δαπανήσει το 5% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος για την άμυνα μέχρι το 2035 είναι εν μέρει μια ιστορία πυρομαχικών, καθώς θέτει το ερώτημα εάν οι αυξημένες δαπάνες θα πάνε σε αμερικανικές ή ευρωπαϊκές αμυντικές εταιρίες. Η Γερμανία, για παράδειγμα, έχει αυξήσει σημαντικά την ικανότητα παραγωγής πυρομαχικών τα τελευταία δύο χρόνια, με έμφαση στα πυρομαχικά μεσαίου διαμετρήματος. Τον Απρίλιο, οι Ηνωμένες Πολιτείες ενημέρωσαν τους Ευρωπαίους συμμάχους για καθυστερήσεις σε ορισμένες παραδόσεις πυρομαχικών, λόγω του πολέμου στο Ιράν.
Η Ρωσία σίγουρα παρακολουθεί αυτό που συμβαίνει και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού από κοντά. Η Μόσχα γνωρίζει ότι υπόκειται, επίσης, στους νόμους της Φυσικής όταν πρόκειται για το δικό της βάθος πυρομαχικών, αλλά κατανοεί την πολιτική της έλλειψης. Εάν οι εκτιμήσεις των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών είναι σωστές ότι ο Πούτιν σχεδιάζει να «δοκιμάσει την αποφασιστικότητα του ΝΑΤΟ» τα επόμενα χρόνια, τότε το ρολόι αναπλήρωσης έχει σημασία και από τις δύο πλευρές – και η Ρωσία προσπαθεί να ανακεφαλαιοποιηθεί, ενώ πολεμά έναν πόλεμο πλήρους κλίμακας.
Οι ανάγκες της Ταϊβάν και η απειλή της Κίνας
Τα επίπεδα πυραύλων των ΗΠΑ έχουν, επίσης, προκαλέσει νέες συζητήσεις σχετικά με τις επιπτώσεις για μια πιθανή σύγκρουση με την Κίνα. Μια τέτοια σύγκρουση πιθανότατα θα απαιτούσε ένα διαφορετικό μίγμα όπλων, ειδικά θαλάσσιο, stand-off και κατευθυνόμενους πυραύλους μεγάλης εμβέλειας. Αλλά το Patriot, το THAAD, το SM-3 και το SM-6 θα εξακολουθούσαν να χρειάζονται εάν το Πεκίνο εξαπέλυε μια εισβολή ή αποκλεισμό της Ταϊβάν.
Η Ταϊπέι ήδη αισθάνεται την πίεση. Τον Μάιο, ο αναπληρωτής υπουργός του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ, Χουνγκ Τσάο, δήλωσε ότι ένα προγραμματισμένο πακέτο όπλων ύψους 14 δισ. δολαρίων για την Ταϊβάν είχε τεθεί σε παύση εν μέρει για να διατηρήσει τα πυρομαχικά για τον πόλεμο του Ιράν, αν και το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ δήλωσε αργότερα ότι βρίσκεται υπό αναθεώρηση και όχι σε παύση.
Οι σύμμαχοι των ΗΠΑ στον Ινδο-Ειρηνικό, η Νότια Κορέα και η Ιαπωνία δηλαδή, ανταποκρίθηκαν διαφορετικά στο όψιμο έλλειμμα των ΗΠΑ σε πυραύλους. Η Νότια Κορέα έχει γίνει ένας σημαντικός παγκόσμιος προμηθευτής όπλων, καταλαμβάνοντας τη δέκατη θέση στον κόσμο και εστιάζοντας ιδιαίτερα στις πωλήσεις εκτοξευτών πυραύλων, αρμάτων μάχης και πυραύλων. Οι νοτιοκορεατικές αμυντικές εταιρίες πωλούν στην Πολωνία, στην Εσθονία, στη Φινλανδία, στην Τουρκία και τη Νορβηγία, μεταξύ άλλων συμμάχων και εταίρων των ΗΠΑ.
Η Ιαπωνία, εν τω μεταξύ, ήρε τη μακροχρόνια απαγόρευσή της στις εξαγωγές θανατηφόρων όπλων τον Απρίλιο, ανοίγοντας τον δρόμο για την επέκταση της αμυντικής βιομηχανίας της, καθώς οι εντάσεις κλιμακώνονται με την Κίνα και τη Βόρεια Κορέα. Προς το παρόν, ωστόσο, η Ιαπωνία εξαρτάται από τις αμερικανικές ξένες στρατιωτικές πωλήσεις. Η προγραμματισμένη αγορά τετρακοσίων πυραύλων Tomahawk από το Τόκιο, που κάποτε είχαν οριστεί για παράδοση το 2028, φέρεται να καθυστέρησε, λόγω ανησυχιών για τα αποθέματα των ΗΠΑ.
Η Κίνα, στο μεταξύ, συνεχίζει να παράγει πυρομαχικά και προηγμένα όπλα, αβγατίζοντας τα αποθέματά της. Οσο τα χρονοδιαγράμματα αναπλήρωσης και παράδοσης των ΗΠΑ παραμένουν αβέβαια, το Πεκίνο είναι πιθανό να ωθήσει για τις ευπάθειες των ΗΠΑ και να σπείρει αμφιβολίες για την αξιοπιστία της Ουάσιγκτον ως εταίρου ασφαλείας.
Στάση αναμονής από Αφρική και Λατινική Αμερική
Η Αφρική και η Λατινική Αμερική βρίσκονται, ως επί το πλείστον, στην περιφέρεια της συζήτησης για τα πυρομαχικά. Αλλά οι χώρες και στις δύο περιοχές θα παρακολουθήσουν πόσο γρήγορα οι Ηνωμένες Πολιτείες ανοικοδομούν τις δικές τους μετοχές και πόσο αξιόπιστα εμφανίζονται ως εταίρος για στρατιωτικές πωλήσεις στη διαδικασία. Αυτό θα είναι σημαντικό, καθώς η Κίνα συνεχίζει να προσφέρει εναλλακτικές λύσεις σε ορισμένες κατηγορίες όπλων και ρυθμίσεις ασφαλείας.
Η Αίγυπτος, η Αλγερία, το Μαρόκο, η Νιγηρία και η Νότια Αφρική παραμένουν οι μεγαλύτερες χώρες με κύριες ανάγκες στην Αφρική, αν και με διαφορετικές προτεραιότητες ασφάλειας και αγοράς. Αλλά οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει, επίσης, να επικεντρωθούν στη διατήρηση ή την επέκταση των αμυντικών σχέσεων σε χώρες όπως η Ανγκόλα, η Μοζαμβίκη, η Γκάνα, η Νιγηρία, ακόμη και η Λιβύη, προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις κοινές προκλήσεις ασφαλείας και να οικοδομήσουν οικονομικές ευκαιρίες, δεδομένης της αυξανόμενης γεωπολιτικής σημασίας της ηπείρου.
