Μετά τη συνειδητή απόφαση των διδύμων Alice και Ellen Kessler να τερματίσουν μαζί τη ζωή τους σε ηλικία 89 ετών, μοιράστηκαν και μια τελευταία, σπαρακτική επιθυμία.

Γεννημένες στην περιοχή Nerchau της Γερμανίας, οι δίδυμες που αργότερα θα γίνονταν γνωστές ως «Οι Αδελφές Kessler» έκαναν τα πρώτα τους βήματα στη σκηνή ως παιδικές χορεύτριες μπαλέτου στην Όπερα της Λειψίας. Από μικρή ηλικία ήταν ξεκάθαρο ότι ήταν γεννημένες για τη showbiz. Ωστόσο, η παιδική τους ηλικία συνέπεσε με μια ταραχώδη περίοδο για τη χώρα τους και το 1952, σε ηλικία μόλις 16 ετών, οι αδελφές διέφυγαν από την κομμουνιστική Ανατολική Γερμανία στη Δυτική Γερμανία.

Ακολούθησαν παραστάσεις σε όλη την Ευρώπη, έως ότου τράβηξαν την προσοχή μερικών από τα μεγαλύτερα ονόματα της εποχής, ανάμεσα στους οποίους και ο Elvis Presley.

Μετά τη μετακόμισή τους στην Ιταλία το 1962, οι Alice και Ellen κατέκτησαν τις swinging sixties και έφτασαν μέχρι την Αμερική, όπου εμφανίστηκαν σε κορυφαίες τηλεοπτικές εκπομπές όπως το The Ed Sullivan Show. Στη λαμπρή καριέρα τους συνεργάστηκαν ή βρέθηκαν δίπλα σε θρύλους όπως οι Frank Sinatra, Fred Astaire, Sammy Davis Jr., Dean Martin, Bing Crosby και Eddie Fisher.

Καθώς πλησίαζε το τέλος της ζωής τους, οι αδελφές πήραν μια τελευταία απόφαση: να φύγουν από τη ζωή μαζί, με ιατρικά υποβοηθούμενη αυτοκτονία, την ίδια ακριβώς μέρα. Και όπως έκαναν πάντα, ξεκαθάρισαν πλήρως τις τελευταίες τους επιθυμίες.

Σε συνέντευξή τους το 2024 στη γερμανική εφημερίδα Bild, οι δίδυμες —που παρέμειναν ενεργές στον χώρο μέχρι το τέλος— αποκάλυψαν ότι ήθελαν οι στάχτες τους να τοποθετηθούν στην ίδια τεφροδόχο μαζί με τα λείψανα της μητέρας τους Elsa και του σκύλου τους Yello. «Αυτό το έχουμε ορίσει στη διαθήκη μας», είπε η Ellen.

Καμία από τις δύο δεν παντρεύτηκε ή απέκτησε παιδιά και αρχικά σκόπευαν να αφήσουν όλη τους την περιουσία στη ΜΚΟ Γιατροί Χωρίς Σύνορα. Αργότερα όμως αποφάσισαν να «μην πάνε όλα σε έναν μόνο οργανισμό», αλλά να μοιράσουν την περιουσία τους σε διάφορες φιλανθρωπίες.

Οι οργανισμοί που επέλεξαν περιλαμβάνουν:

CBM (χριστιανική ιεραποστολή για άτομα με προβλήματα όρασης)

UNICEF

Το Ταμείο Κοινωνικής Πρόνοιας Καλλιτεχνών Paul Klinger

Το Γερμανικό Ίδρυμα Προστασίας Ασθενών

Εξηγώντας την απόφασή τους, η Ellen είπε:
«Πέρυσι το φθινόπωρο συζητήσαμε ότι δεν θα έπρεπε να τα πάρει όλα ένα άτομο, αλλά πολλοί. Θέλαμε να γίνει μια δίκαιη κατανομή. Υπάρχουν τόσοι άνθρωποι που χρειάζονται βοήθεια».
Πρόσθεσε: «Έχουμε αποταμιεύσει αρκετά. Αμειβόμασταν καλά, δεν πετούσαμε τα χρήματά μας και τα επενδύσαμε σοφά».

Η περιουσία τους περιλαμβάνει και ένα ακίνητο με κήπο 900 τ.μ. και πισίνα.
Η Ellen τόνισε: «Οι ζωές μας χαρακτηρίστηκαν από πειθαρχία. Τώρα πλησιάζουμε στο τέλος. Πρέπει να το αντιμετωπίσουμε με την ίδια πειθαρχία».

Η εφημερίδα Bild αναφέρει ότι οι δύο γυναίκες επέλεξαν να πεθάνουν με ιατρική συνδρομή —μια πρακτική που επιτρέπεται στη Γερμανία— επειδή «δεν ήθελαν πλέον να ζουν» και είχαν αποφασίσει να φύγουν μαζί.

Αν και η υποβοηθούμενη αυτοκτονία δεν είναι πλήρως νομιμοποιημένη στη Γερμανία, μια ιστορική απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου το 2020 αναγνώρισε το δικαίωμα στο αυτοκαθοριζόμενο τέλος της ζωής, γεγονός που καθιστά τη διαδικασία νομικά επιτρεπτή, παρότι δεν υπάρχει σαφές ρυθμιστικό πλαίσιο.