Πίσω από κάθε μεγάλο ιστορικό ηγέτη δεν κρύβεται μόνο το έργο του, αλλά και ο άνθρωπος που ανέλαβε να το καταγράψει. Ο Εμανουέλ Μακρόν διανύει τον τελευταίο χρόνο της θητείας του στο Μέγαρο των Ηλυσίων.
Είναι ο χρόνος ανασκόπησης της προεδρίας του, αλλά και η διαμόρφωση της υστεροφημίας του. Ο Γάλλος πρόεδρος, αντί να βασίζεται αποκλειστικά στα παραδοσιακά Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και την εφήμερη καθημερινή επικαιρότητα, αναζητά τους δικούς του «χρονικογράφους», κορυφαίους συγγραφείς, που θα διαμορφώσουν την πολιτική κληρονομιά του. Οπως αναφέρει η «Le Monde», επιδιώκει να μετατρέψει την τρέχουσα πολιτική, το τέλος της δεκαετούς διακυβέρνησης, σε ιστορική αφήγηση υψηλής αισθητικής.
French President Emmanuel Macron waits to welcome Saudi Crown Prince Mohammed bin Salman as he arrives for an official dinner at the Elysee Palace in Paris, France, August 24, 2026. REUTERS/Stephanie Lecocq
Ο πρόεδρος έχει θέσει σε εφαρμογή το σχέδιό του και ήδη κάνει… λογοτεχνικές ακροάσεις για τον βιογράφο του, κινητοποιώντας σημαντικά ονόματα των γαλλικών γραμμάτων. Ο Εμανουέλ Καρέρ έχει αφιερώσει μακροσκελή κείμενα και αναλύσεις, καταγράφοντας με διεισδυτική ματιά τα παρασκήνια της Συνόδου της G7 στον Καναδά, με κείμενα που δημοσιεύτηκαν στο «Le Nouvel Obs» και τον «Guardian». Ο Ουαζντί Μουαουάντ, ο σπουδαίος συγγραφέας και σκηνοθέτης, συνόδευσε τον Μακρόν στη Νέα Υόρκη, αποτυπώνοντας στη «Le Monde» τις ιστορικές στιγμές γύρω από την αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους από τη Γαλλία. Οι Νατάν Ντεβέρ και Μοχτάρ Αμουντί ακολούθησαν τον πρόεδρο σε επίσημες αποστολές, μεταφέροντας τον απόηχο των προεδρικών συζητήσεων. Η Αν Μπερέστ προσκλήθηκε στην τελετή εισαγωγής των ηρώων της Αντίστασης, Μαρκ Μπλοκ και Σιμόν Βιντάλ, στο Πάνθεον.
epa09538385 French writer, scriptwriter and filmmaker Emmanuel Carrere addresses a press conference in Oviedo, Spain, 22 October 2021, hours before receiving the Princess of Asturias Award for Literature 2021 during the awarding ceremony that will be held later in the day. EPA/Paco Paredes
Ωστόσο, αυτή η «προεδρική στρατολόγηση» δεν στερείται τριβών και σκεπτικισμού. Η μυθιστοριογράφος Μαρία Πουρσέ αρνήθηκε να καλύψει την πρόσφατη Σύνοδο της G7 στο Εβιάν, καθώς έκρινε ότι οι διπλωματικοί περιορισμοί θα τη μετέτρεπαν σε μια απλή δημοσιογράφο, στερώντας της τη δημιουργική ελευθερία. Από την πλευρά του, ο βραβευμένος Αμουντί ξεκαθάρισε ότι, παρά την περιέργειά του, δεν είχε καμία πρόθεση να λειτουργήσει ως ένας σύγχρονος «Λας Καζ» – ο πιστός γραμματέας που ωραιοποίησε την εικόνα του εξόριστου Ναπολέοντα.
Διαβάστε Επίσης
Οι «αρχιτέκτονες» που «σκιαγράφησαν» τους μεγάλους ηγέτες
Οι επίσημοι ή ανεπίσημοι βιογράφοι των ισχυρών του κόσμου δεν υπήρξαν απλοί παρατηρητές, έγιναν οι ρυθμιστές της συλλογικής μνήμης, επιλέγοντας ποιες γωνίες θα φωτίσουν και ποιες θα αφήσουν στο σκοτάδι. Από τον Τσόρτσιλ μέχρι τον Μιτεράν, οι συγγραφείς των βιογραφιών τους διαμόρφωσαν την εικόνα των ηγετών για τις επόμενες γενιές.
* Ουίνστον Τσόρτσιλ – Μάρτιν Γκίλμπερτ
Ο Γκίλμπερτ ανέλαβε το τιτάνιο έργο της επίσημης βιογραφίας μετά τον θάνατο του γιου του Τσόρτσιλ, Ράντολφ. Θεωρείται ο θεματοφύλακας της μνήμης του Βρετανού πρωθυπουργού. Συνέθεσε μια μνημειώδη βιογραφία με οκτώ τόμους βασικού κειμένου και δεκάδες τόμους ντοκουμέντων, προσφέροντας μια εξαιρετικά λεπτομερή, αν και σε μεγάλο βαθμό ευνοϊκή, εικόνα για τον άνθρωπο που νίκησε τον Χίτλερ.
*Λίντον Τζόνσον – Ρόμπερτ Κάρο
Μια σχέση ζωής χωρίς καν να συναντηθούν είχαν ο Τζόνσον με τον Κάρο, ο οποίος αφιέρωσε πάνω από 40 χρόνια ερευνώντας κάθε πτυχή της ζωής του Αμερικανού προέδρου. Η τετράτομη βιογραφία «The Years of Lyndon Johnson» θεωρείται το χρυσό πρότυπο της πολιτικής βιογραφίας παγκοσμίως. Ο Κάρο, σε αντίθεση με άλλους που πλάθουν «αγιογραφίες», δεν χαρίστηκε στον Τζόνσον, αποκαλύπτοντας την αδίστακτη πλευρά του, τη διαφθορά στο Τέξας, αλλά και την πολιτική του ιδιοφυΐα στην προώθηση των πολιτικών δικαιωμάτων.
*Σαρλ ντε Γκολ – Ζαν Λακουτίρ
Ο Λακουτίρ, κορυφαίος Γάλλος δημοσιογράφος και βιογράφος, παρακολούθησε στενά την πορεία του στρατηγού, κρατώντας μια απόσταση ασφαλείας, αλλά και σεβασμού. Με το τρίτομο έργο του, κατάφερε να απομυθοποιήσει εν μέρει τον «Μύθο του Ντε Γκολ» χωρίς να τον γκρεμίσει. Παρουσίασε τον ηγέτη της Γαλλικής Αντίστασης ως έναν άνθρωπο με οξύνοια, αλλά και με έντονες εσωτερικές αντιφάσεις και εγωκεντρισμό.
*Φρανσουά Μιτεράν – Φραντς-Ολιβιέ Ζισμπέρ
Μια σχέση «αγάπης και μίσους», γεμάτη γοητεία και προδοσία. Ο δημοσιογράφος Ζισμπέρ είχε προνομιακή πρόσβαση στον Μιτεράν για χρόνια. Εγραψε μία από τις πιο διεισδυτικές και απροκάλυπτες βιογραφίες για τον Γάλλο πρόεδρο. Αποκάλυψε τον «μακιαβελικό» χαρακτήρα του Μιτεράν, τις πολιτικές μεταμορφώσεις του και την ικανότητά του να χειραγωγεί τους πάντες, σπάζοντας την εικόνα του αλάνθαστου ηγέτη.
*Αβραάμ Λίνκολν – Τζον Νικόλεϊ & Τζον Χέι
Ηταν οι δύο προσωπικοί γραμματείς του Λίνκολν κατά τη διάρκεια του αμερικανικού Εμφυλίου. Εζησαν δίπλα του κάθε στιγμή της προεδρίας του. Μετά τη δολοφονία του, έγραψαν μια 10τομη βιογραφία έχοντας αποκλειστική πρόσβαση στα αρχεία του. Αυτό το έργο ουσιαστικά «αγιοποίησε» τον Λίνκολν στη συνείδηση των Αμερικανών, θέτοντας τις βάσεις για την εικόνα του ως σωτήρα του έθνους, φιλτράροντας πολλές από τις πολιτικές αδυναμίες του.
Τζέι Ντι Βανς: Απομνημονεύματα-προάγγελος εκλογικής μάχης
U.S. Vice President JD Vance delivers remarks at Compotech defense technology manufacturing facility in Brewer, Maine, U.S., August 24, 2026. REUTERS/Taylor Coester
Ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς επιστρέφει στο εκδοτικό προσκήνιο με το νέο του πνευματικό απομνημόνευμα υπό τον τίτλο «Communion» («Κοινωνία»). Δέκα χρόνια μετά το εμβληματικό «Η ελεγεία του Χιλμπίλη», ο Βανς καταγράφει, αυτήν τη φορά, την προσωπική διαδρομή του προς τον Καθολικισμό και την επιστροφή του στην πίστη.
Στο βιβλίο, ο Βανς αναλύει πώς η καθολική κοινωνική διδασκαλία διαμόρφωσε την πολιτική κοσμοθεωρία του, ενώ εξαπολύει σφοδρή επίθεση στη σύγχρονη εκκοσμικευμένη και «woke» κουλτούρα. Ωστόσο, η κυκλοφορία του έργου ξεπερνά τα όρια της πνευματικής αναζήτησης. Αναλυτές επισημαίνουν ότι η χρονική συγκυρία δεν είναι τυχαία, καθώς το βιβλίο εκδίδεται τη στιγμή που η πολιτική κούρσα για τις προεδρικές εκλογές του 2028 αρχίζει ήδη να «ζεσταίνεται». Το βιβλίο θεωρείται ένα στρατηγικό «μανιφέστο», που στοχεύει να συσπειρώσει τη θρησκευόμενη συντηρητική βάση γύρω από το πρόσωπό του.
