Φεστιβάλ Καννών: Ωρα για την επιστροφή στο πραγματικό σινεμά

Σε αντίθεση με την περσινή χρονιά που τις εντυπώσεις έκλεψαν ο Τομ Κρουζ (Επικίνδυνη Αποστολή: Η ύστατη τιμωρία) και ο Σπάικ Λι (Highest 2 Lowest), οι Κάννες φέτος φιλοξενούν τις νέες ταινίες των Πέδρο Αλμοδόβαρ, του Ασγκάρ Φαραντί, του Πάβελ Παβλικόφσκι, του Χιροκάζου Κόρε-έντα, του Αντρέι Ζβιάγκιντσεφ, του Λάζλο Νεμές, του Ριουσούκε Χαμαγκούτσι κ.ά. Ο μόνος Αμερικανός που διεκδικεί το πολύτιμο βραβείο είναι ο Αϊρα Σακς που καταφτάνει στις Κάννες με τη νέα του ταινία, «The man I love» με τους Ράμι Μάλεκ και Τομ Στέριτζ.

Στη χθεσινή παρουσίαση του προγράμματος, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ, Τιερί Φρεμό αποκάλυψε ότι κάποιες, λίγες, ακόμα ταινίες θα ανακοινωθούν στις επόμενες εβδομάδες, ενώ φέτος υποβλήθηκαν στο Φεστιβάλ 2.491 ταινίες, χίλιες περισσότερες σε σχέση με μια δεκαετία πίσω, από 141 χώρες. Προτεραιότητα δόθηκε στις γαλλόφωνες ταινίες, με τις τρεις από αυτές να τις υπογράφουν ξένοι σκηνοθέτες (Ασγκάρ Φαραντί με το Parallel Tales, Λάζλο Νεμές με το Moulin και Ριουσούκε Χαμαγκούτσι με το All of a sudden), ενώ στο διαγωνιστικό τμήμα διακρίνονται και τέσσερις γυναικείες υπογραφές από τη Γαλλία, οι Εμανουέλ Μαρέ (Notre salute), Λεά Μισούς (Histoires de la nuit), Σαρλίν Μπουρζουά-Τακέ (A Woman’s Life) και Ζαν Αρέ (Garance).

Ο Τιερί Φρεμό έχει διαπιστώσει πρόσφατα σε συνεντεύξεις του ότι «τα στούντιο παράγουν όλο και λιγότερα μπλοκμπάστερ και όλο και λιγότερες ταινίες δημιουργού αλλά το Φεστιβάλ βασίζεται στις ίδιες τις ταινίες και τίποτα άλλο».

Ασφαλώς «κάποιο» ρόλο παίζουν και οι καλεσμένοι του Φεστιβάλ που και φέτος δεν είναι διόλου αμελητέοι. Ο Ράμι Μάλεκ για το «The man I love», ο Σεμπάστιαν Σταν και η Ρενάτε Ρέινσβε για το αγγλόφωνο φιλμ του Κριστιάν Μουντζίου «Fjord», η Σάντρα Ούλερ για το «Fatherland» του Πάβελ Παβλικόφσκι, ο Χαβιέ Μπαρδέμ για το «The beloved» του Ροντρίγκο Σορογκογιέν, η Ιζαμπέλ Ιπέρ για το «Parallel tales» του Ασγκάρ Φαραντί κ.ά.

«Οι ειδήσεις που έρχονται από όλο τον πλανήτη μόνο με βεβαιότητα δεν μας γεμίζουν. Οπότε γιατί να διοργανώνει κανείς ένα Φεστιβάλ σε τόσο αβέβαιους καιρούς; Οι Κάννες ξεκίνησαν το 1939, μια άλλη εποχή μεγάλης αβεβαιότητας και το να συγκεντρωθούν εδώ οι σκηνοθέτες δεν ήταν πολυτέλεια αλλά ανάγκη να δείξουν τις δυνατότητες του να ονειρεύεται κανείς. Στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης και των μεγάλων συγκρούσεων, οι Κάννες είναι ένα καταφύγιο από την καταιγίδα. Όχι ένα περίκλειστο κάστρο αλλά ένα μέρος που οι αξίες δεν αλλάζουν ανάλογα με το που φυσάει ο άνεμος», υπογράμμισε η πρόεδρος του Φεστιβάλ, Ιρις Νόμπλοχ.

Ντοκιμαντέρ για για τον Τζον Λένον

Πρόεδρος της κριτικής επιτροπής φέτος είναι ο σπουδαίος Παρκ Τσαν-γουκ, ενώ ταινία έναρξης είναι το «The electric kiss» του Πιερ Σαλβαντορί. Τιμητικός Χρυσός Φοίνικας θα απονεμηθεί στον Πίτερ Τζάκσον του «Αρχοντα των Δαχτυλιδιών» και στην Μπάρμπρα Στρέιζαντ. Σε ειδική προβολή θα κάνει πρεμιέρα το ντοκιμαντέρ του Στίβεν Σόντερμπεργκ για τον Τζον Λένον, «John Lennon: The last interview» που αφορά στην ραδιοφωνική συνέντευξη που έδωσε ο πρώην Beatle λίγες ώρες πριν πέσει νεκρός από τις σφαίρες του Μαρκ Τσάπμαν. Στις Κάννες θα κάνει πρεμιέρα και η σκηνοθετική απόπειρα του Τζον Τραβόλτα, «Propeller One-Way Night Coach».

Οι ταινίες του διαγωνιστικού τμήματος

Minotaur, Αντρέι Ζβιάγκιντσεφ

The Beloved, Ροντρίγκο Σορογκογιέν

The Man I Love, Αϊρα Σακς

Fatherland, Πάβελ Παβλικόφσκι

Moulin, Λάζλο Νεμές

The Birthday Party, Λεά Μισούς

Fjord, Κριστιάν Μουντζίου

Notre Salut, Εμανουέλ Μαρέ

Gentle Monster, Μαρί Κρόιτζερ

Nagi Notes, Χιρόσι Φουκάντα

Hope, Να Χονγκ-τζιν

Sheep in the Box, Χιροκάζου Κόρε-έντα

The Unknown, Αρτίρ Χαράρι

All of Sudden, Ριουσούκε Χαμαγκούτσι

The Dreamed Adventure, Βαλέσκα Γκρίζμπαχ

Another Day, Ζαν Αρί

Coward, Λούκας Ντοντ

The Black Ball, Χαβιέ Αμπροζί, Χαβιέ Κάλβο

A Woman’s Life, Σαρλίν Μπουρζουά-Τακέ

Parallel Tales, Ασγκάρ Φαραντί

Bitter Christmas, Πέδρο Αλμοδόβαρ