Εστω κι αργά, έστω και δύσκολα, έχει υπάρξει μια καθολική αλλά άτυπη συμφωνία: Η μόνη αρμόδια να κρίνει και να αποφασίσει για την τραγωδία των Τεμπών είναι η Δικαιοσύνη. Η οποία και είναι υποχρεωμένη να κάνει να λάμψει η αλήθεια και να αποδοθούν «τυφλά» οι όποιες ευθύνες τεκμηριώνονται, σε όποιον κι αν ανήκουν.
Αφού «τσακώθηκαν» ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, αν πρέπει να καταθέσουν από κοινού πρόταση δυσπιστίας και δεν τα βρήκαν, όπως δεν τα βρήκαν και με την κοινή υποψηφιότητα απέναντι στον Κ. Τασούλα, χόντρυνε το παιχνίδι.
Τα Τέμπη είναι ένα «συλλογικό τραύμα». Αγγίζει και αφορά τους πάντες. Οσο κι αν κάποια κόμματα προσπαθούν να το οικειοποιηθούν, να το κάνουν αποκλειστικά «δικό τους». Διεκδικώντας την ευαισθησία και την αποκλειστικότητα, στον θρήνο, στην οργή, στη θλίψη και στην απαίτηση να αποδοθεί δικαιοσύνη. Παρότι, με δική της βούληση, μια μικρή μειοψηφία συγγενών των θυμάτων […]
«Στροφή» ή «κωλοτούμπα» κάνει κάποιος, που έλεγε ή έκανε άλλα κι άλλα λέει και κάνει μετά. Ας πούμε κανονική κωλοτούμπα έκανε ο Α. Τσίπρας με το δημοψήφισμα και τα Μνημόνια που δεν σκίστηκαν ποτέ, αλλά αντιθέτως έγιναν τρία.
Είναι πολλά τα highlights από την ορκωμοσία του Ντ. Τραμπ, τα οποία βρίθουν συμβολισμών ή κεντρίζουν το ενδιαφέρον, έστω και με «παραπολιτικό» χαρακτήρα.
«Τουρλουμπούκι» θυμίζει, ολοένα και περισσότερο, η πολιτική ζωή της χώρας, κυρίως στην πλευρά της αντιπολίτευσης. Το ενδιαφέρον, όμως, είναι ότι ενώ επικρατεί άναρχη ρευστότητα, η χώρα έχει πολιτική σταθερότητα, σχεδόν αξιοζήλευτη μέσα στην αστάθεια και την αβεβαιότητα που επικρατεί στην Ε.Ε. και όχι μόνο.
Από τη στιγμή που τα κόμματα της αντιπολίτευσης κατάλαβαν ότι η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας δεν ήταν «βόμβα στα χέρια» του Κ. Μητσοτάκη, αλλά «όπλο» για ενίσχυση της πολιτικής υπεροχής του, άρχισαν να κάνουν το ένα λάθος μετά το άλλο. Και καλά ο ΣΥΡΙΖΑ -που εκτός των άλλων έχει χρησιμοποιήσει την προεδρική εκλογή για να […]
Ενα πράγματι εντυπωσιακό ποσοστό καταγράφηκε στην πρόσφατη δημοσκόπηση της Opinion Poll: Το 76% θέλει συναινετική εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Την ίδια στιγμή ένα άλλο (;) ακόμα πιο μεγάλο 80% θέλει πολιτική σταθερότητα. Φαινομενικά δεν υπάρχει καμία αντίφαση. Οι λέξεις «συναίνεση» και «σταθερότητα» είναι δύο καλές λέξεις-έννοιες για τη συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας, σε πείσμα […]
Oσο πλησιάζει το τέλος της προεδρολογίας τόσο πιο πολύ αποκαλύπτεται πως το «όνομα» για τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν υπήρξε ποτέ προϋπόθεση για αναζήτηση συναίνεσης, αλλά ήταν εξ αρχής το όχημα για παιδαριώδεις τακτικισμούς με στόχο τις κάλπες του 2027.
Κλαυθμοί και οιμωγές από το αριστερό-ακροδεξιό συνονθύλευμα, το οποίο όλο και συχνότερα συμπίπτει στις επιμέρους θέσεις του. Οδυρμοί γιατί η κυβέρνηση κήρυξε 4ήμερο πένθος για τον θάνατο του Κ. Σημίτη, ενός από τους μακροβιότερους πρωθυπουργούς της χώρας. Οργή κακοήθειας γιατί η κυβέρνηση έκανε το προφανές, το αυτονόητο και το προβλεπόμενο. Ακριβώς αυτό που -ορθώς- είχε […]
Υπό μία έννοια ο Κ. Σημίτης ήταν ο λιγότερο χαρισματικός πρωθυπουργός της Μεταπολίτευσης. Διαδέχθηκε στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ έναν σημαντικό ηγέτη, τον Α. Παπανδρέου, ο οποίος ήταν το απαύγασμα του «χαρισματικού», αλλά και συνώνυμο του λαϊκισμού. Μέχρι την έλευση του «μια φορά στα εκατό χρόνια ηγέτη», ο οποίος κόντραρε στα ίσια σε χαρισματικότητα τον Ανδρέα, […]
Αρκούσε κανείς να παρατηρήσει τις εκφράσεις στα πρόσωπα των αρχηγών των κομμάτων της αντιπολίτευσης, την ώρα που μιλούσε ο Κ. Μητσοτάκης, κλείνοντας τη συζήτηση για τον Προϋπολογισμό, να καταλάβει τι ακριβώς έγινε στη Βουλή. Πρόσωπα παγωμένα, σφιγμένα, αιφνιδιασμένα και σε ένταση. Και δεν αναφέρομαι στις εκφράσεις τους την ώρα που ανακοίνωνε τα μέτρα. Τότε υπήρχε […]
Είναι κάποιες λέξεις οι οποίες και μόνο στο άκουσμά τους προκαλούν αλλεργία σε όσους έχουν μάθει να ζουν από -και με- την τοξικότητα. Σε κάποιους τρέφονται από τον διχασμό και τη «σύγκρουση», ακόμα κι όταν η σύγκρουση είναι μόνο για τη σύγκρουση και όχι για κάποιο επίδικο. Μία τέτοια λέξη είναι η συναίνεση. Κάθε φορά […]
Δεν είναι η πρώτη φορά που ένας πολιτικός αχταρμάς προσπαθεί να «ρίξει» έναν πρωθυπουργό με αφορμή την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας. Το 2015 το «γαλλικό μοντέλο» (συνεργασία Ακρας Αριστεράς, Ακρας Δεξιάς) λειτούργησε μια χαρά: ΣΥΡΙΖΑ, Χρυσή Αυγή και Π. Καμμένος έριξαν την κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου. Τότε, βεβαίως, ίσχυε η προϋπόθεση των 180 ψήφων για την εκλογή […]
Τι σημαίνει μια Ευρώπη με τη Γερμανία και τη Γαλλία σε πολιτική κρίση, υπό την πίεση των άκρων; Σημαίνει μια Ευρώπη νοσούσα στην εντατική. Η οποία και λόγω γήρανσης κινδυνεύει περισσότερο. Η κυβέρνηση Σολτς έπεσε και η κυβέρνηση Μπαρνιέ πέφτει. Ο άλλοτε ισχυρός γαλλογερμανικός άξονας, που κρατούσε όλη την Ε.Ε., είναι ραγισμένος σε δύο σημεία […]
Οι φωνές των «αντιρρησιών» για το υπερσύγχρονο και αριστουργηματικό μετρό της Θεσσαλονίκης ήταν λίγες, αλλά ως συνήθως θορυβώδεις. Κάποιες ήταν με μπάσα και κάποιες προσομοίαζαν με απελπισμένες τσιρίδες. Αυτή την «μπάντα της κακοφωνίας» έσπευσε να την υιοθετήσει ένα πρώην κόμμα, το οποίο από τη γέννηση του ήταν ένα ετερόκλητο ασκέρι παράφωνων. Και ως τέτοιο βαδίζει […]
Εκ πεποιθήσεως αρνητές της εξέλιξης και της λογικής. Λόγω και έργω εμμονικές μειοψηφίες που θέλουν να επιβάλουν έστω και με βία τις «απόψεις» τους στην πλειοψηφία. Ετερόκλητες δυνάμεις που συνασπίζονται εύκολα με επιχειρηματικά συμφέροντα -όλοι έχουν την «τιμή» τους- και τα υπηρετούν, αρκεί να υπάρχει μια αχλύς «αντιεξουσιαστικής» δράσης, για το ξεκάρφωμα και τα προσχήματα. […]
Τα σχόλια που περιλαμβάνονται στα απομνημονεύματα της Α. Μέρκελ για τους τρεις Ελληνες πρωθυπουργούς, οι οποίοι έφεραν και από ένα Μνημόνιο, είναι πραγματικά απολαυστικά, αλλά και εξόχως αποκαλυπτικά. Η Γερμανίδα τέως καγκελάριος δεν κρύβει τις συμπάθειες ή τις αντιπάθειες που ένιωθε και νιώθει για τον Γ. Παπανδρέου, τον Α. Σαμαρά και τον Α. Τσίπρα.
Αν δεν πρόκειται για «διατεταγμένη θριαμβολογία», πρόκειται περί πολιτικής παράκρουσης. Ο λόγος για τις θριαμβευτικές δηλώσεις που συνόδευσαν τη «μισή νίκη»-εκλογή του Σ. Φάμελλου. Δηλώσεις που δημιούργησαν την εντύπωση πως εκείνοι που τις έκαναν έχουν τη βεβαιότητα ότι με ένα απλό restart ο ΣΥΡΙΖΑ θα γυρίσει τον χρόνο πίσω, όταν ήταν μεγάλο κόμμα και αδιαμφισβήτητη […]
Ιστορικά, ίσως δεν υπάρχει άλλη διαγραφή που να έχει προκαλέσει τόση θλίψη και μούδιασμα, ακόμα σε όσους την αποφάσισαν, από τη διαγραφή του Α. Σαμαρά. Παρότι κανένας στην κυβέρνηση -και ως τώρα και από την Κ.Ο.- δεν δικαιολόγησε τον πρώην πρωθυπουργό, η Ν.Δ. πέρασε ένα μουντό και «βροχερό» Σαββατοκύριακο, ζώντας μια πονεμένη ιστορία.
Σαν τις φωνές που χάνονται στο βάθος του χρόνου κι ακούγονται, όλο και πιο αδύναμες, μέχρι να σβήσουν και να μην ακούγονται πια. Σαν κανείς να μην τις ακούει πλέον και άρα σαν να μην υπάρχουν.
| eleftherostypos.gr | Ταυτότητα | |
| Διακριτικός Τίτλος: | Ελεύθερος Τύπος |
| Έδρα Εταιρείας: | Χλόης 80, Μεταμόρφωση Τ.Κ. 14452 |
| Νομική Μορφή: | Ιδιωτική Κεφαλαιουχική Εταιρεία |
| ΑΦΜ: | 801129700 – Δ.Ο.Υ.: ΚΕΦΟΔΕ ΑΤΤΙΚΗΣ |
| Νόμιμος Εκπρόσωπος – Διαχειριστής: | Αντωνίου Θωμάς |
| Δικαιούχος Domain Name: | ΕΤ ΕΚΔΟΤΙΚΗ Ι.Κ.Ε. |
| Διευθυντής: | Γιάννης Τσαπρούνης |
| Διευθυντές Σύνταξης: | Μιχάλης Μαρδάς – Δέσποινα Κονταράκη |
| Αρχισυνταξία: | Κώστας Κατίκος – Μιχαήλ Παπαβασιλείου |
| Εμπορικός Διευθυντής: | Δημήτρης Καλαμάρης |
| Διευθύντρια Ψηφιακού Μάρκετινγκ: | Ελένη Νικολετοπούλου |
| Στοιχεία Επικοινωνίας | |
| Τηλέφωνο: | +30210-8113000 |
| Email: | [email protected] |