ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΟΝΤΑΡΑΚΗ

Ηταν οι ήσυχες -φαινομενικά- μέρες του Δεκεμβρίου, όταν ο Μανώλης Ανδρουλάκης ανέβαζε στο Facebook ένα σκωπτικό σχόλιο: «Σε άλλα ευχάριστα νέα, τις προάλλες η Ρωσία αντιμετώπισε τη Φινλανδία σε αγώνα χόκεϊ (μπρρρ) φορώντας στολή της… ΕΣΣΔ (!).

Ακόμα και αν είσαι από εκείνους που βλέπουν το ποτήρι μισογεμάτο, δεν μπορεί να μην προσέξεις αυτό το σχεδόν 40% των Ελλήνων πολιτών που δεν θεωρεί «απαράδεκτη» τη ρωσική επίθεση στην Ουκρανία.

Υπάρχει απόφαση για ιατρικό σφάλμα που εκδόθηκε 17 χρόνια μετά, όταν είχαν πεθάνει και οι κληρονόμοι του παθόντος. Υπάρχουν υποθέσεις που προσδιορίζονται μετά από 5 ή 6 χρόνια.

Οταν πριν μερικούς μήνες ρωτούσαμε τον Γάλλο ιστορικό Φρέντι Βινέ και συγγραφέα του βιβλίου «Η Μεγάλη Γρίπη του 1918» πως είναι δυνατόν να λησμονήθηκε τόσο γρήγορα η θανατηφόρα πανδημία που κόστισε τη ζωή σε διπλάσιο αριθμό θυμάτων από εκείνα του Μεγάλου Πολέμου, μας είχε απαντήσει: «Ο κόσμος ήταν επικεντρωμένος στις τελευταίες στιγμής του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου».

Σε αυτή την ιστορία δεν υπάρχουν καλά σενάρια, μόνο περισσότερο ή λιγότερο κακά. Ας πάρουμε λοιπόν μία από τις κακές εκδοχές της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία και ας υποθέσουμε ότι ο Πούτιν παίρνει το Κίεβο.

Στις ΗΠΑ υπάρχει μια σχεδόν κινηματογραφική, αλλά απολύτως πραγματική, πρόβλεψη ασφαλείας: Οταν ο Αμερικανός πρόεδρος απευθύνει την ετήσια ομιλία του στο Κογκρέσο, ένα μέλος του υπουργικού συμβουλίου μεταφέρεται σε κάποια μακρινή, μυστική τοποθεσία.

Είμαστε στην καρδιά της τέλειας καταιγίδας. Συνήθως το λέμε καθ’ υπερβολή, αυτό τον καιρό, όμως, απλά απεικονίζει την πραγματικότητα. Πόλεμος, πανδημία, ενεργειακή κρίση, ακρίβεια, φυσικές καταστροφές.

«Αυτονομία». Η λέξη που επαναλαμβάνεται με αγωνία στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες τις τελευταίες δραματικές ημέρες από την έναρξη του πολέμου.

Αν ο Πούτιν ήταν ο καλός σε αυτή την ιστορία, τότε θα μιλούσαμε για τους «άθλους του Βλαντιμίρ». Τώρα, όμως, ας μιλήσουμε καλύτερα για τις καραμπόλες του.

«Η επονείδιστη δίκη που προκάλεσαν οι παραχαράκτες και διαστρεβλωτές της Iστορίας δεν πραγματοποιήθηκε ούτε επί τσάρου ούτε επί Λένιν ούτε επί Στάλιν.

Θα ευχαριστιόταν πολύ την τελευταία συνεδρίαση της Βουλής. Οχι επειδή το θέμα ήταν ένας πόλεμος, αλλά επειδή θα άκουγε τον Κυριάκο Μητσοτάκη να διατρανώνει πως και αυτήν τη φορά η Ελλάδα είναι στη σωστή πλευρά της Ιστορίας. Θα τον άκουγε να αναφέρεται στον ιδρυτή της παράταξης, εκείνον με τον οποίο ξεκίνησε το ταξίδι της στην […]

Υπάρχουν κυρώσεις που κοστίζουν οικονομικά στη Ρωσία περισσότερο από κάποιες άλλες; Προφανώς, αφού άλλου επιπέδου είναι ο εξοστρακισμός των ρωσικών τραπεζών από το SWIFT και άλλο η απόσυρση της ρωσικής βότκας από τα σούπερ μάρκετ μιας χώρας.

Ηταν πολλοί εκείνοι που αψήφησαν το χθεσινό κρύο και συνόδευσαν τη Μαριέττα Γιαννάκου στην τελευταία της κατοικία.

Ο Λόρενς Ντάρελ, ένας από τους πιο γνωστούς Αγγλους συγγραφείς, πατέρας του αριστουργηματικού Αλεξανδρινού Κουαρτέτου, είχε υπάρξει για χρόνια διπλωμάτης στην ψυχροπολεμική Γιουγκοσλαβία της περιόδου 1949-1952.

«Μέσα σε συνθήκες έντονης παραπληροφόρησης και με τα κοινωνικά δίκτυα να ενισχύουν στρατιωτικούς ισχυρισμούς και των δύο πλευρών, η εξακρίβωση των πραγματικών γεγονότων είναι δύσκολη. Ιδού ποια γεγονότα μπορέσαμε σήμερα να επιβεβαιώσουμε».

Τα μέτρια ελληνικά του Ευκλείδη Τσακαλώτου δεν είναι σαν τα κακά αγγλικά του Αλέξη Τσίπρα. Διότι μπορεί να μην τα μιλάει άπταιστα, τα καταλαβαίνει όμως πολύ καλά. Αντιλαμβάνεται, λοιπόν, πλήρως τον λόγο για τον οποίο προκλήθηκε τόσο έντονος εσωκομματικός θόρυβος μετά τις δηλώσεις με τις οποίες… εκθείαζε τα ηγετικά προσόντα του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ. Είναι […]

Δεν είναι μόνο η ανοησία ανίκητη, είναι και η εμπάθεια.

Ο Μεντβέντεφ είπε να προετοιμαστούμε για 2.000 ευρώ το φυσικό αέριο.

«Η Ελλάδα βρίσκεται σε πλήρη συντονισμό με τους εταίρους της στην Ε.Ε. και τους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ ως προς την αντιμετώπιση της κατάστασης που έχει διαμορφωθεί, η οποία συνιστά παραβίαση της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας και των θεμελιωδών αρχών του Διεθνούς Δικαίου», είπε χθες ο πρωθυπουργός, επιβεβαιώνοντας τη σταθερή και αμετακίνητη θέση της χώρας […]

Μοιάζει με ανέκδοτο. Εκείνοι που ωρύονταν πριν μερικούς μήνες για το νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας που έδινε τη δυνατότητα 4ήμερης εργασίας χωρίς μείωση αποδοχών, εξυμνούν τώρα το αντίστοιχο νομοσχέδιο του Βελγίου που προβλέπει τα ίδια!

Ο μέσος Ελληνας γνωρίζει για το τριπλό φλιπ και το τετραπλό άξελ όσα γνωρίζει και για τη ρωσοουκρανική κρίση. Ελάχιστα.