Βλέποντας τις χθεσινές αντιδράσεις κομμάτων της αντιπολίτευσης, μετά την αρχειοθέτηση από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία των υποθέσεων των 7 από τους 11 βουλευτές της Ν.Δ. (9 από τους 13 συνολικά υπουργούς και βουλευτές με τις προηγούμενες αρχειοθετήσεις), μου ήρθε στο μυαλό το παλιό, καλό σοβιετικό ανέκδοτο-ύμνος στην προπαγάνδα.
Ετρεξαν λοιπόν έναν αγώνα δρόμου ο Αμερικανός και ο Ρώσος πρόεδρος. Ο Ρώσος έχασε. Κι αμέσως μετά είπε: «Δεν πειράζει, βγήκα δεύτερος και ο Αμερικάνος…προτελευταίος»! Κάπως έτσι το μεν ΠΑΣΟΚ είπε ότι «η άσκηση ποινικής δίωξης εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας σε 4 βουλευτές της Ν.Δ. (…) αποδεικνύει πως το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ ήταν γαλάζιο και οργανώθηκε από εκλεκτούς του πρωθυπουργού». Από κοντά και ό,τι έχει απομείνει από τον ΣΥΡΙΖΑ, «η άσκηση ποινικών διώξεων από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία σε 4 εν ενεργεία βουλευτές της Ν.Δ. (…) αποτελεί μια ακόμα συντριπτική εξέλιξη στο γαλάζιο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ»…
Ουδείς «δικαιωμένος» από την ψευδέστατη μισή αλήθεια δεν ένιωσε την ανάγκη να πει πως οι 4 που θα δικαστούν αντιμετωπίζουν κατηγορίες για πλημμελήματα. Υποθέτω, αν συμφωνεί και ο κ. Ράμμος με το τεκμήριο της αθωότητας και με κατηγορίες, οι οποίες, σύμφωνα με έγκυρες νομικές απόψεις, θα καταπέσουν. Αλλά αυτό θα το ξέρουμε μετά τη δίκη, η οποία δεν πρέπει να αργήσει, καθώς αρκετά διασύρθηκαν και οι 9 αθωωθέντες και οι 4 που θα δικαστούν, χωρίς την αναγνώριση του τεκμηρίου αθωότητας.
Οση «σοβιετική προπαγάνδα» κι αν επιστρατεύεται, όση πολιτική δειλία κι αν αποκαλύπτεται, το αποτέλεσμα του πορίσματος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας αντικειμενικά καθιστά έωλους τους αντιπολιτευτικούς ισχυρισμούς και πολιτικά διάτρητους τους χαρακτηρισμούς της. Η μεγάλη πλειοψηφία των βουλευτών που αντιμετώπισαν τις ερασιτεχνικές και ελεγχόμενες ως προς τις πολιτικές επιδιώξεις τους διώξεις αθωώθηκε πανηγυρικά. Ακόμα μια απόπειρα ποινικοποίησης της πολιτικής ζωής της χώρας ατύχησε καταλήγοντας στον πάτο ενός ακόμα κουβά. Μετά τα παραμύθια για την τραγωδία των Τεμπών με τα ξυλόλια και τα χαμένα βαγόνια, καταρρέει κι η ιστορία του ΟΠΕΚΕΠΕ, η οποία είναι σκάνδαλο στο οποίο έχουν συμμετοχή και οι κήνσορες της ηθικής και της καθαρότητας, μιας και είναι πασιφανές ότι η παθογένεια ήταν χρόνια. Αρχισε από το «ΠΑΣΟΚ ωραία χρόνια», με έναν υπουργό του να πηγαίνει φυλακή και πολλά δισ. στις χωματερές, συνεχίστηκε ακάθεκτα από τον ΣΥΡΙΖΑ που επινόησε τη σατανική «τεχνική λύση» και παρατάθηκε επί Ν.Δ., μέχρις ότου η κυβέρνηση αποφάσισε να βάλει λουκέτο στον άρρωστο ΟΠΕΚΕΠΕ, δημιουργώντας έναν νέο υπό την ΑΑΔΕ.
Οσοι διέσπειραν γελοίες -όπως αποδεικνύεται- φήμες για άλλες «40-50 διώξεις». Όσοι προεξοφλούσαν καταδίκες. Οπως και όσοι επιστράτευσαν σταλινικούς προπαγανδιστές -τύπου Μπέρια και Ζντάνοφ- ή ναζιστές τύπου Γκαίμπελς, η «κυβέρνηση υποδίκων» που είχε εκστομίσει το ΠΑΣΟΚ, όταν ψήφιζε Προανακριτικές μαζί με τη Ζ. Κωνσταντοπούλου, τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Κ. Βελόπουλο, δεν εξαλείφεται. Μένει να στιγματίζει όσους την υιοθέτησαν και την πλαισίωσαν με θεωρίες για «συμμορίες» και «κλέφτες». Δηλαδή, όσους έχουν επιλέξει ακόμα και τώρα μετά τα δύο μεγάλα ναυάγια να «πολιτεύονται», προσπαθώντας να ποινικοποιήσουν την πολιτική της χώρας. Κι έχουν σαν στόχο όχι να βρουν καλύτερες λύσεις για τα μεγάλα προβλήματα της χώρας, αλλά να «ρίξουν τον Μητσοτάκη» κι αν γίνεται να τον βάλουν και «φυλακή».
ΑΙΧΜΗ
Διαβάστε Επίσης
Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ «ΕΙΣΕΒΑΛΕ» ΣΤΗ ΡΩΣΙΑ
Αφού η «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» κατέρρευσε μαζί με τους ημέτερους «πρόθυμους», που προέβλεπαν μετά βεβαιότητας ότι τα στρατεύματα του Πούτιν θα καταλάμβαναν την Ουκρανία σε λίγα 24ωρα, ο πόλεμος συνεχίζεται αλλά όχι μόνο στο έδαφος της Ουκρανίας. Σχεδόν 4 χρόνια μετά την έναρξη της ρωσικής εισβολής, ο πόλεμος «επανεισάγεται» στη Ρωσία και διεξάγεται σε οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο. Αυτή τη φορά «αμυνόμενος» και σε κίνδυνο είναι ο αλαζόνας του Κρεμλίνου. Τα Ουκρανικά drones που φτάνουν βαθιά μέσα στη ρωσική επικράτεια ίσως είναι το μικρότερο κακό για το καθεστώς.
Η ρωσική κοινή γνώμη, που εξαπατήθηκε και πίστεψε ότι ο Πούτιν πήγαινε για μια εύκολη νίκη, νιώθει την εξαπάτηση, το πλήγμα στο γόητρο της χώρας τους και στρέφεται εναντίον του. Οι ουρές στα βενζινάδικα μιας χώρας με τεράστιες εξαγωγές καυσίμων είναι αποτέλεσμα της αδυναμίας της ρωσικής αεράμυνας να προστατεύσει τα διυλιστήρια. Οι ελλείψεις σε βασικά αγαθά απομυθοποιούν και το αφήγημα της ισχυρής και οικονομικά εύρωστης οικονομίας της.
Οι Ρώσοι πολίτες που κλήθηκαν να κάνουν «μεγάλες θυσίες» εκφράζουν πλέον έντονο σκεπτικισμό, νιώθοντας ότι ο «εισαγόμενος» νέος «πόλεμος» αυτή τη φορά έχει θύματα τους ίδιους. Ακόμα και γνωστοί καθεστωτικοί δημοσιογράφοι και σχολιαστές στις τηλεοπτικές εμφανίσεις τους αρχίζουν και κρατούν αποστάσεις εκφράζοντας την αγανάκτηση των πολιτών.
Ο Πούτιν δεν έχει κερδίσει τον πόλεμο στην Ουκρανία και κινδυνεύει πλέον από τον «πόλεμο» της Ρωσίας. Σχετικά σύντομα θα φανεί αν οι τριγμοί που ακούγονται στη Μόσχα -και όχι μόνο- είναι οι τριγμοί ενός καταρρέοντας καθεστώτος.
Πώς το τίποτα μπορεί να γίνει κάτι
Η εικόνα «τρεις κι ο κούκος» στη συνεδρίαση της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ, όπου εξελέγη γραμματέας ο Γ. Αμανατίδης και αποφασίστηκε η επιστροφή του Π. Πολάκη, ήταν από μόνη της θλιβερή. Από τους 47 βουλευτές που είχε εκλέξει ο ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές του Ιουνίου 2023, του έχουν απομείνει 7-8. Στις δημοσκοπήσεις παίρνει ποσοστά της κατηγορίας «τίποτα».
Κι όμως, αυτό το τίποτα μπορεί να γίνει «κάτι» που να παίξει ευρύτερο ρόλο. Αν ο Π. Πολάκης και η Ρ. Δούρου δεν «σκοτωθούν» και προκαλέσουν νέα διάσπαση. Αν ευοδωθεί η προσπάθεια δημιουργίας ενός «αριστερού μετώπου» με τη συμμετοχή μέρους της Νέας Αριστεράς, του ΜέΡΑ25, κάποιων «συλλογικοτήτων» της ριζοσπαστικής Αριστεράς και κάποιες προσωπικότητες, όπως η Λ. Κατσέλη και ο Ν. Κοτζιάς. Αν συντρέξουν αυτές οι συνθήκες, ένα κόμμα με τον Π. Πολάκη ουσιαστικά πρώτο βιολί και τους Ρ. Δούρου και Ν. Παππά σε συμφωνημένους ηγετικούς ρόλους, μπορεί και να διεκδικήσει την είσοδό του στη Βουλή, αλλά να κάνει «κρίσιμη ζημιά» στο κόμμα του Α. Τσίπρα.
Είναι βέβαιο ότι ένα τμήμα του παλιού ΣΥΡΙΖΑ εμφορείται πλέον από «αντι-τσιπρικά αισθήματα». Βέβαιο επίσης είναι ότι ο αντισυστημικός λόγος του Π. Πολάκη είναι πολύ πιο ισχυρός και καθαρός από τον αντισυστημικό λόγο του Α. Τσίπρα. Και σχεδόν βέβαιο είναι ότι ο «αψύς» δεν θα διστάσει να πει δημοσίως αρκετά απ’ αυτά που ξέρει, από τότε που ήταν το «κρυφό πιστόλι» του Α. Τσίπρα, αλλά και σε όλα όσα έγιναν για να προκληθούν οι διασπάσεις κι εν τέλει η προσπάθεια εξαΰλωσης του ΣΥΡΙΖΑ.
