Επί υπουργού Πολέμου, Πιτ Χέγκσεθ, το αμερικανικό Πεντάγωνο μετατρέπεται συχνά σε εκκλησία, με τον υπουργό να καλεί ένστολους και δημοσιογράφους σε προσευχή, που ασφαλώς γίνεται με όρους performance.
Στην τελευταία τακτική ενημέρωση για την πορεία του πολέμου στο Ιράν, ο υπουργός άφησε πολλούς άλαλους κι άλλους να ιδρώνουν να συγκρατήσουν το γέλιο, όταν μπέρδεψε Ιεζεκιήλ με Κουέντιν Ταραντίνο.
Aντί να διαβάσει χωρίο της Βίβλου λοιπόν ο Χέγκσεθ απήγγειλε με στόμφο τον εμβληματικό μονόλογο του Σάμιουελ Τζάκσον από την ταινία «Pulp Fiction» του σωτήριου έτους 1994 λίγο πριν πατήσει τη σκανδάλη. Η κινηματογραφική εκδοχή είναι πιο πλούσια, πιο θεατρική, πιο εντυπωσιακή, με πιο βαρύγδουπες λέξεις, εντυπωσιάζει χίλιες φορές περισσότερο σε σύγκριση με το ταπεινό βιβλικό απόσπασμα.
Το περιστατικό δεν είναι μόνο ατυχές, μια ακόμη γκάφα που έδωσε νέα τροφή σε σατιρικές εκπομπές και χρήστες των σόσιαλ μίντια. Η εικόνα ενός υπουργού Αμυνας που μπερδεύει τη Βίβλο με κινηματογραφικό μονόλογο δεν είναι μόνο γραφική. Είναι άκρως ανησυχητική. Γιατί ο υπουργός διαχειρίζεται κρίσεις και ζωές και με την ίδια επιπολαιότητα, ανευθυνότητα, προχειρότητα ή με σκοπιμότητα πατά σε σενάρια φαντασίας, για να δικαιολογήσει έναν πόλεμο. Στο Ιράν σήμερα, κάπου αλλού αύριο.
Οταν η εξουσία, και μάλιστα ένας «κυνηγός των fake news» όπως αυτοπροβάλλεται, μπερδεύει τη μυθοπλασία με τα αληθινά δεδομένα, το πρόβλημα είναι σοβαρό. Και δεν είναι ότι είναι «λάθος προσευχή», αλλά πως βρίσκεται «λάθος άνθρωπος» σε άλλη μια σημαντική θέση.
