Παρά τα όσα γράφονταν και λέγονταν για πρόωρες κάλπες πριν ή μετά το καλοκαίρι, όλα δείχνουν πως οι εθνικές εκλογές θα διεξαχθούν την άνοιξη του 2027.
ΑΥΤΗ η απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι σωστή. Κατ’ αρχάς πρέπει να τελειώνει όλη αυτή η ιστορία των πρόωρων εκλογών που έχει ταλαιπωρήσει τη χώρα και τους πολίτες πολλές φορές στα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Μια κυβέρνηση εκλέγεται για τέσσερα χρόνια και πρέπει να ολοκληρώνει τη θητεία της. Δεν είναι μόνο το ζήτημα της θεσμικότητας, αλλά και της υλοποίησης του κυβερνητικού προγράμματος.
ΚΑΙ πάμε, τώρα, στην υλοποίηση του κυβερνητικού προγράμματος. Απέχουμε, λοιπόν, περίπου 300 ημέρες έως τις κάλπες. Αν και προφανώς από τον Σεπτέμβριο και μετά θα ζήσουμε μια μακρά και έντονη προεκλογική περίοδο, η κυβέρνηση έχει μπροστά της πολλά πράγματα που πρέπει να τρέξει να υλοποιήσει, αλλά και πράγματα που δεν πρέπει να κάνει.
ΠΡΟΦΑΝΩΣ και το προεκλογικό παιχνίδι θα κριθεί στην οικονομία, δηλαδή στην τσέπη των πολιτών, όπως σε όλες τις χώρες του κόσμου. Το φετινό πακέτο της ΔΕΘ πρέπει να δίνει μια διπλή στήριξη προς τη μεσαία τάξη και τα ευάλωτα νοικοκυριά. Αυτή που θα δινόταν ούτως ή άλλως, αλλά και μία έξτρα στήριξη για την αντιμετώπιση του πληθωριστικού τσουνάμι που προκαλεί η ενεργειακή κρίση λόγω του πολέμου στο Ιράν. Αρα, η ενίσχυση εισοδημάτων μέσω νέων μειώσεων φόρων και νέων αυξήσεων στις αποδοχές πρέπει να είναι αρκετά ισχυρή, ώστε να γίνει αντιληπτή στις τσέπες των πολιτών από την 1η Ιανουαρίου 2027.
ΑΝ και η ακρίβεια παραμένει το κορυφαίο πρόβλημα, τα μέτρα στήριξης -ίσως- είναι το πιο εύκολο κομμάτι στον πολιτικό σχεδιασμό της κυβέρνησης, καθώς διαθέτει έναν κουμπαρά, που μπορεί και να ξεπεράσει τα 2 δισ. ευρώ μέχρι τη ΔΕΘ.
ΤΑ πιο δύσκολα είναι τα υπόλοιπα, που δεν έχουν σχέση με την οικονομία. Σε αυτές τις 300 ημέρες η κυβέρνηση οφείλει να προχωρήσει σε μια επιθετική πολιτική μεταρρυθμίσεων, νομοθέτησης ρηξικέλευθων αλλαγών και υλοποίησης πραγμάτων που χρονοκαθυστερούν. Και μπορεί κάποια να φαίνονται απλά, αλλά, όπως αποδεικνύεται, δεν γίνονται με την ταχύτητα που θα έπρεπε. Θα προχωρήσει η νομοθετική ρύθμιση για τις συντάξεις χηρείας; Θα μπουν σε λειτουργία οι κάμερες στους δρόμους; Θα ψηφιστούν οι αλλαγές στο κληρονομικό δίκαιο; Θα σχηματιστεί μια πρόταση για το Εθνικό Απολυτήριο; Θα τεθεί σε εφαρμογή ο Προσωπικός Αριθμός; Θα τρέξουν επενδύσεις που μπλοκάρονται από τη γραφειοκρατία; Και υπάρχουν πολλά ακόμα, που θα έπρεπε να είχαν ήδη γίνει. Τώρα είναι η ώρα να ολοκληρωθούν.
ΕΤΣΙ, ώστε η κυβέρνηση, αφού υλοποιήσει όσα έχουν καθυστερήσει, να παρουσιάσει το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμά της για την επόμενη τετραετία. Γιατί οι πολίτες θα της δώσουν την αυτοδυναμία, όχι μόνο επειδή θα τη συγκρίνουν με τον Ανδρουλάκη, τον Τσίπρα, την Καρυστιανού και τους υπόλοιπους. Αυτό είναι το εύκολο. Αλλά επειδή θα πειστούν ότι έχει τη βούληση να «χτίσει» την Ελλάδα του 2030.





















