Ακόμα μια οικογένεια θρηνεί ένα θύμα που σκοτώθηκε κάνοντας θαλάσσια σπορ. Μια 62χρονη γυναίκα έχασε τη ζωή της κάνοντας θαλάσσιο αλεξίπτωτο στα Σύβοτα. Δεν ήταν η πρώτη και δυστυχώς δεν θα είναι η τελευταία.
ΠΡΙΝ από 8 χρόνια σκοτώθηκε σε παραλία της Μυκόνου ο 10χρονος Μιχάλης Πασχαλάκης. Ο πατέρας του δημιούργησε τον οργανισμό Safe Water Sports με σκοπό την ενίσχυση της ασφάλειας σε θέματα που αφορούν στη θαλάσσια αναψυχή και άθληση. Μια πρωτοβουλία εντυπωσιακή.
ΣΥΜΦΩΝΑ με τα επίσημα στοιχεία του οργανισμού, μόλις 30 «σχολές» θαλάσσιων σπορ έχουν την απαραίτητη πιστοποίηση. Προφανώς, στις ελληνικές παραλίες λογικά θα λειτουργούν κάποιες εκατοντάδες τέτοιου είδους «σχολές».
ΕΙΝΑΙ κάποιοι τύποι που χρεώνουν αστρονομικές τιμές για να κάνει κάποιος λίγα λεπτά θαλάσσιο σπορ. Χωρίς να παίρνουν ούτε τα ελάχιστα μέτρα ασφαλείας. Χωρίς να ελέγχουν καθημερινά τα σκάφη και όλα τα υπόλοιπα αντικείμενα που χρησιμοποιούνται στα θαλάσσια σπορ.
ΕΧΟΥΝ ύφος λες και είναι οι απόλυτοι «άρχοντες» της παραλίας. Oταν, όμως, συμβεί ένα ατύχημα ρίχνουν τις ευθύνες στα κύματα, στον άνεμο, στην «κακιά στιγμή». Ενώ την πραγματική ευθύνη τη φέρουν οι ίδιοι οι ιδιοκτήτες, αλλά και οι «εκπαιδευτές» αυτών των «σχολών».
ΣΤΑ Σύβοτα, λένε κάποιοι, ήρθε ένα ξαφνικό μπουρίνι και έσπασε ο ιμάντας ή ο κρίκος που κρατούσε το αλεξίπτωτο από το σκάφος. Ο,τι κι αν συνέβη, πιθανότατα δεν θα έπρεπε να είχαν ξεκινήσει καν το θαλάσσιο σπορ.
ΕΙΝΑΙ αδιανόητο κάθε πολίτης να ρισκάρει τη ζωή του για να κάνει κάποιο θαλάσσιο σπορ και να βγάζουν χρήμα -μαύρο, μάλιστα, γιατί κανείς δεν κόβει απόδειξη- επιχειρηματίες που δεν τηρούν νόμους και κανόνες.
ΒΕΒΑΙΑ, θα πει κανείς ότι πρέπει να γίνονται έλεγχοι. Σωστό. Αλλά, ποιος να κάνει ελέγχους; Το Λιμενικό; Οι δήμοι; Εδώ, παίρνει κάποιος σχεδόν τζάμπα μια παραλία και νοικιάζει χρυσές τις ξαπλώστρες. Και το χειρότερο; Συμπεριφέρεται σαν να του ανήκει αυτή η παραλία.
ΠΡΙΝ από ένα χρόνο, σε μια παραλία της Ανδρου έφυγε μια ομπρέλα beach bar και με χτύπησε στον αυχένα. Μεταφέρθηκα με το ΕΚΑΒ σε νοσοκομείο της Αθήνας. Ημουν τυχερός. Τη γλίτωσα. Τι έφταιγε; Δεν είχαν βιδώσει σωστά τις ομπρέλες. Αν, όμως, ήταν στη θέση μου κάποιο παιδί, τι θα είχε συμβεί; Είναι βέβαιο πως ο ιδιοκτήτης του beach bar θα τα έριχνε στα… μποφόρ. Είχε ελέγξει ο Δήμος Ανδρου τις εγκαταστάσεις; Απίθανο μου φαίνεται.
ΡΙΞΤΕ μια ματιά όταν θα πάτε σε κάποια παραλία. Θα διαπιστώσετε ότι οι περισσότερες ομπρέλες δεν στηρίζονται σωστά, κουνιούνται μόλις φυσήξει λίγο παραπάνω.
ΕΙΝΑΙ παρανοϊκό να κινδυνεύει κάποιος είτε θέλοντας να απολαύσει το μπάνιο του είτε κάνοντας κάποιο θαλάσσιο σπορ. Ο τουρισμός είναι η βαριά βιομηχανίας της χώρας. Φέτος, πάμε για νέο ρεκόρ εσόδων. Κι όμως, τις υποδομές στις περισσότερες παραλίες τις εκμεταλλεύονται κάποιοι τύποι που θησαυρίζουν άνευ όρων και κανόνων. Οι δήμοι που δίνουν τις άδειες σφυρίζουν αδιάφορα. Κάθε φορά, μετά από κάποιο ατύχημα, λέμε και γράφουμε τα ίδια. Και τίποτα δεν αλλάζει. Πόσα θύματα θα πρέπει να θρηνήσουμε για να μπουν λουκέτα σε όσους παρανομούν;
