Μπορεί στην ομιλία του στον ΟΗΕ ο Τραμπ να επικεντρώθηκε στην Κούβα και τη Βενεζουέλα, εν μέρει και στο Μεξικό, αλλά η μητέρα των μαχών για την κυριαρχία του στο νότιο τμήμα του Δυτικού Ημισφαιρίου δίνεται στη Βραζιλία.
Για τους Βραζιλιάνους τα πράγματα είναι ξεκάθαρα: Ψηφίζοντας Φλάβιο Μπολσονάρο, στις 4 και 25 Οκτωβρίου, δίνουν πράσινο φως για να γίνει η χώρα τους «Αργεντινή νούμερο 2», τυφλή σύμμαχος των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Διατηρώντας στην εξουσία τον αριστερό γερόλυκο Λούλα -ορκισμένο εχθρό του «Αργεντινού Τραμπ», Μιλέι- επιλέγουν αντίσταση στον αμερικανικό επεκτατισμό με προσήλωση στα Brics, την Ανατολή και τον Παγκόσμιο Νότο, σε μια δύσκολη, αλλά αξιοπρεπή πορεία.
Σε αντίθεση με το Ιράν, η Βραζιλία έχει το μειονέκτημα της γεωγραφικής εγγύτητας στις ΗΠΑ, που αντισταθμίζεται από το μέγεθος και τον πληθυσμό της (215 εκατομμύρια, 7η στον κόσμο). Η ωμή ανάμιξη του Τραμπ στα εσωτερικά της Βραζιλίας χτύπησε πέρυσι κόκκινο, όταν απείλησε τον Λούλα με δασμούς 50% αν άφηνε να καταδικαστεί ο φίλος του, πρώην πρόεδρος, Ζαΐρ Μπολσονάρο για την απόπειρα πραξικοπήματος. Τελικά, ο «Τραμπ της Βραζιλίας» έφαγε 27 χρόνια, αλλά ο γιος του απειλεί να πάρει τη ρεβάνς, σε μια πολωμένη αναμέτρηση που έχει κόψει τη χώρα στη μέση.
Τόσο από το βήμα του ΟΗΕ όσο και στην καμπάνια του, ο Λούλα καταγγέλλει τον υιό Μπολσονάρο ότι θέλει να μετατρέψει τη Βραζιλία σε «αποικία των ΗΠΑ, παραδίδοντας τις πλουτοπαραγωγικές της πηγές και κλέβοντας το μέλλον της». To μέγεθος της αμερικανικής ανάμιξης στις βραζιλιάνικες εκλογές (με οικονομικές πιέσεις και ψηφιακή προπαγάνδα μέσω των Big Tech) κατέδειξε επιστολή Δημοκρατικών βουλευτών και γερουσιαστών προς τον Μάρκο Ρούμπιο, με την οποία τον καλούν να πάψει να αποσταθεροποιεί τους δημοκρατικούς θεσμούς της Βραζιλίας με τις οικονομικές, διπλωματικές και πολιτικές μεθόδους που μετέρχεται.
- Δικαστικό ράπισμα σε Τραμπ: Πώς ακυρώθηκε το «μαύρο» στους δημοσιογράφους των CNN, MS NOW και Politico
- Διπλωματία των «φιλοφρονήσεων» χωρίς αντίκρισμα: Ο Ερντογάν έφυγε από τη Νέα Υόρκη με Boeing, αλλά χωρίς F-35
- «Υπάρχει ακόμη κανείς που να πιστεύει ότι ο Πούτιν είναι λογικός;»: Το ξέσπασμα Ζελένσκι στη Γενική Συνέλευση και τα βέλη στη Γαλλία
