Από τότε που ο Διονύσης Σαββόπουλος τραγουδούσε για την «…άλλη Αριστερά/ Που είδε τον κόσμο σαν έργο τέχνης / Με τελειωμένα και αθάνατα φτερά», πετούσε σαν σκόνη στον αέρα η βεβαιότητα της γέννησης ενός νέου όρου που θα περιέγραφε την Αριστερά στα επόμενα χρόνια: Η «πολιτισμική Αριστερά». Ορος που περιγράφει, μεταξύ άλλων, και την κυριαρχία της Αριστεράς στον χώρο του Πολιτισμού και της Τέχνης. Αυτή η «πολιτισμική Αριστερά» πιθανώς να απαντά και στο ερώτημα που διατυπώθηκε από πολλές πλευρές, σχετικές ή όχι με το βιβλίο. «Μα καλά, δεν αντέδρασε κανείς;» στη διάλυση της εκδήλωσης για την ισραηλινή λογοτεχνία στην 5η Διεθνή Εκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης;
Η εκδήλωση, με ομιλητή τον κριτικό λογοτεχνίας, μεταφραστή και συγγραφέα Οντέτ Βολκστάιν, στέλεχος του Ισραηλινού Ινστιτούτου Λογοτεχνίας, διεκόπη βιαίως από ομάδα ανθρώπων με το κυρίαρχο σκεπτικό ότι διοργανωτής ήταν η ισραηλινή πρεσβεία στην Ελλάδα. Δηλαδή, ό,τι κάνουν όλες οι κανονικές πρεσβείες του κόσμου με τα προς εξαγωγή και διπλωματική αξιοποίηση πολιτιστικά προϊόντα τους, μεταξύ αυτών και η ελληνική.
Ο ενθουσιασμός με τον οποίον έγινε δεκτή η ματαίωση της εκδήλωσης μαρτυρούσε και τον σκοπό της. «Συνάδελφοι, τα καταφέραμε», ανέφερε η επινίκια ανακοίνωση συγκεκριμένης κομματικής κατεύθυνσης και ελέγχου μέρους της συνδικαλιστικής εκδοχής επαγγελματιών του βιβλίου. «Μα καλά, πίστευαν ότι θα διοργανωθεί εκδήλωση από την ισραηλινή πρεσβεία και δεν θα το παίρναμε είδηση;», διερωτήθηκε άλλη μικροσυνδικαλιστική έκφραση, προσθέτοντας και αστυνομικά χαρακτηριστικά στις ταυτοτικές αναζητήσεις της πολιτισμικής Αριστεράς, που λέγαμε.
Ο Βολκστάιν είπε σε συνέντευξή του (ΤΑ ΝΕΑ – Δημ. Δουλγερίδης): «Οι διαδηλωτές – στη Θεσσαλονίκη και αλλού – συγχέουν την ισραηλινή κουλτούρα με τη σημερινή κυβέρνηση του Ισραήλ. Αυτό είναι ένα λυπηρό λάθος, που δεν αναγνωρίζει την ιστορία της εβραϊκής λογοτεχνίας, τουλάχιστον εν μέρει, ως «φωνή» αντίστασης, αντίθεσης και εναλλακτικών προτάσεων. Αν οι διαδηλωτές επεδίωκαν τον διάλογο, θα χαιρόμουν να τους εξηγήσω ότι δεν είμαι απεσταλμένος της κυβέρνησης του Νετανιάχου. Οτι πιστεύω πως το σημερινό στάδιο του πολέμου εξυπηρετεί μεσσιανικές αυταπάτες αποκομμένες από την πραγματικότητα και ότι οι μάχες θα πρέπει να σταματήσουν αμέσως, με τους ομήρους να επιστρέφουν στα σπίτια τους αμέσως».
Οι αντιδράσεις από τον χώρο του βιβλίου ήταν από αδιάφορες έως και χλιαρές με ήξεις αφήξεις. Με εξαίρεση κάποιες μεμονωμένες -όχι συλλογικές- φωνές, που τόνισαν ότι σε ζητήματα ελευθερίας του λόγου δεν χωράνε «αστερίσκοι». Βέβαια, μην ξεχνάμε ότι ο χώρος του βιβλίου λειτουργεί και με όρους αγοράς. Με πωλητές, αγοραστές και λεπτές ισορροπίες…
