Στο βαθύ ρήγμα ΗΠΑ-Ευρώπης για την Ουκρανία προστέθηκε ακόμη ένα, που αφορά το μέλλον της Γάζας. Μπορεί να μοιάζει δευτερεύον μπροστά στην κατεπείγουσα διάσταση του Ουκρανικού.
Υπάρχουν, όμως, σοβαροί λόγοι για τους οποίους δεν πρέπει να υποτιμάται:
Πρώτον, επειδή ενώνει Ευρωπαίους και Aραβες απέναντι στο σχέδιο του Τραμπ να μετατρέψει τη Γάζα σε «Μεσανατολική Ριβιέρα». Δεύτερον, επειδή στο ευρω-αραβικό μπλοκ συμμετέχει και η Τουρκία, χώρα-κλειδί για τις εξελίξεις σε Ουκρανία και Μέση Ανατολή. Ιδίως μετά την αναζωπύρωση του εμφυλίου στη Συρία με την εξέγερση των φιλο-ασαντικών Αλαουιτών, που διέλυσε κάθε ψευδαίσθηση σταθεροποίησης μετά την επικράτηση των φιλότουρκων τζιχαντιστών.
Εχοντας γνώση ότι οι ΗΠΑ απέρριψαν το αιγυπτιακό σχέδιο ανοικοδόμησης της Γάζας, που υιοθετήθηκε σχεδόν αυτούσιο από τους ηγέτες του Αραβικού Συνδέσμου, το Σάββατο οι υπουργοί Εξωτερικών των «Big 4» της Ευρώπης (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Ηνωμένο Βασίλειο) έβγαλαν την εξής ανακοίνωση: «Το (αραβικό) σχέδιο δείχνει έναν ρεαλιστικό δρόμο προς την ανοικοδόμηση της Γάζας και υπόσχεται -αν εφαρμοστεί- γρήγορη και βιώσιμη αποκατάσταση των καταστροφικών συνθηκών διαβίωσης των Παλαιστινίων κατοίκων της». Στην ίδια ανακοίνωση, οι «4» Ευρωπαίοι υπογραμμίζουν την ανάγκη να οικοδομηθεί ένα πλαίσιο που θα παρέχει διαρκή ειρήνη και ασφάλεια τόσο για τους Ισραηλινούς όσο και για τους Παλαιστινίους. Αξιοσημείωτο είναι ότι το σχέδιο στηρίζει η Σαουδική Αραβία, που φιλοξενεί τις ρωσο-αμερικανικές συνομιλίες για το Ουκρανικό.
Το σχέδιο του Καΐρου προβλέπει ανόρθωση της Γάζας σε τρεις φάσεις, με ορίζοντα το 2030. Το πρώτο εξάμηνο θα απομακρυνθούν 50 εκατομμύρια τόνοι συντρίμμια, θα αποναρκοθετηθεί η Λωρίδα και θα φτιαχτούν προσωρινές κατοικίες. Εως το 2030 θα έχουν χτιστεί σε δόσεις πάνω από 400.000 κατοικίες για 3 εκατομμύρια Παλαιστινίους, μαζί με αεροδρόμιο, βιομηχανική ζώνη, ξενοδοχεία και πάρκα. Την εξουσία θα ασκεί μία «αναμορφωμένη» Παλαιστινιακή Αρχή, χωρίς τη Χαμάς, και το όλον project θα κοστίσει 53 δισ. δολάρια, που θα καλυφθούν από διάφορους πόρους. Το Ισραήλ δεν θέλει ούτε να τ’ ακούσει. Το θέμα είναι αν μπορεί να το αγνοήσει.
