Το να εγκαλεί ο Αλέξης Τσίπρας την κυβέρνηση ότι εργαλειοποιεί τη συνταγματική αναθεώρηση και τον τρόπο εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας, είναι τουλάχιστον υποκρισία, δεδομένου ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν εκείνος που χρησιμοποίησε το 2014 την προεδρική εκλογή ως βήμα για να αναρριχηθεί στην εξουσία.
Γράφει η Δέσποινα Κονταράκη
Ωστόσο, θα παραδεχθούμε πως δεν ήταν ο πρώτος, αφού η χώρα ενεπλάκη αρκετές φορές στο παρελθόν σε πολιτικές δίνες -αχρείαστες και επικίνδυνες, επειδή τα πανίσχυρα τότε κόμματα εξουσίας ενέτασσαν την εκλογή του ανώτατου πολιτικού άρχοντα στα μικροπολιτικά τους παιχνίδια.
Όπως συνέβη το 1985 και το αφηγείται ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης στον Αλέξη Παπαχελά στο β’ τόμο της σειράς «Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης με τα δικά του λόγια».
1985 λοιπόν και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής θεωρούσε βέβαιο ότι ο Ανδρέας Παπανδρέου θα πρότεινε την επανεκλογή του, όπως το πίστευαν όλοι άλλωστε (εκτός από τη Μαρίκα Μητσοτάκη, η οποία ήταν σίγουρη ότι θα τον γελάσει και δικαιώθηκε εκ των υστέρων). Οταν λοιπόν ήρθε η πρόταση Σαρτζετάκη («εφευρέθηκε» είναι το ρήμα που χρησιμοποιεί ο αείμνηστος), όλοι αιφνιδιάστηκαν, ο δε Καραμανλής εξοργίστηκε. Ομως το χειρότερο δεν ήταν αυτό, αλλά η διαδικασία που ακολουθήθηκε στο Κοινοβούλιο. «Μια μαύρη σελίδα όντως, μια ντροπή, τα έγχρωμα ψηφοδέλτια, οι φωτισμοί, το κυνηγητό, διότι φοβόταν [ο Ανδρέας] και δικαίως, ότι θα του φεύγανε ψήφοι όπως του φύγανε την πρώτη φορά. …[Και εμείς δεν αναγνωρίσαμε την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας. Ηταν μια βαθιά, βαριά συνταγματική ανωμαλία», περιγράφει.
Εχουν περάσει 34 χρόνια από τότε, όπως μοιάζει να έχουν περάσει αιώνες. Η χώρα βγήκε από μια πρωτοφανή οικονομική κρίση, λαβωμένη, αλλά μάλλον σοφότερη. Δεν είναι μόνο η γνώση της πολιτικής ιστορίας του τόπου που αποτρέπει την επανάληψη των σφαλμάτων, είναι και η βίαιη ωρίμανση που κατακτήθηκε από τα Μνημόνια, που οδηγεί πολίτες και πολιτικούς στο δρόμο της κανονικότητας και της συναίνεσης. Η Συνταγματική Αναθεώρηση είναι μια μεγάλη ευκαιρία και η αλλαγή του τρόπου εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας ακόμα μεγαλύτερη. Αν πάει χαμένη θα είναι κάτι περισσότερο από καταστροφικό, θα είναι λάθος.
Διαβάστε Επίσης
ΥΓ: Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής το 1990 έγινε Πρόεδρος Δημοκρατίας με 151 ψήφους αλλά κανείς ποτέ δεν αμφισβήτησε το κύρος και το ιστορικό του μέγεθος.
Από την έντυπη έκδοση
*Η Δέσποινα Κονταράκη είναι αρχισυντάκτρια του Ελεύθερου Τύπου της Κυριακής
