Το πιο σύντομο ανέκδοτο της χθεσινής μέρας είχε τρεις λέξεις: Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης.
Γράφει η Δέσποινα Κονταράκη
Σε μια χώρα που έχει χάσει το 1/4 του ΑΕΠ της, που η ανεργία παραμένει στο 20%, που οι μισθοί έχουν γίνει φιλοδωρήματα, οι κατασχέσεις πέφτουν βροχή και οι απλήρωτοι λογαριασμοί στοιβάζονται στα τραπέζια των νοικοκυριών, η έννοια της αποταμίευσης είναι απλά μια μακρινή ανάμνηση.
Πολλοί θυμήθηκαν χθες την καθιερωμένη έκθεση που γράφαμε κάθε Οκτώβριο στο σχολείο για την αξία της αποταμίευσης, άλλοι τον κουμπαρά-γουρουνάκι που έβαζαν τα παιδιά τα φραγκοδίφραγκα από το χαρτζιλίκι τους και κάποιοι τις καλές εποχές που οι γονείς μπορούσαν να βάζουν στην άκρη για τις σπουδές των παιδιών τους. Μετά ήρθε η οικονομική κρίση, τα Μνημόνια, απολύσεις και οι περικοπές.
Το γουρουνάκι έγινε Μινώταυρος που καταπίνει προϋπολογισμούς κρατών και εξαφανίζει οικογενειακά εισοδήματα. Με «επίσημους» οικονομικούς όρους τα υπόλοιπα των καταθέσεων των ελληνικών νοικοκυριών μειώθηκαν κατά 33 δισ. ευρώ στην επταετία 2011-2017 και η αποταμίευση των ιδιωτών βρίσκεται στο -8,3% του ΑΕΠ. Με ανεπίσημους, δεν υπάρχει μία. Και παρόλο που τα τραπεζικά δελτία καταγράφουν τους τελευταίους μήνες θετικό ρυθμό επιστροφής καταθέσεων, ο ρυθμός αυτός είναι τόσο ισχνός που θα χρειαστούν πολλά χρόνια για να επιστρέψουμε στα προ κρίσης επίπεδα. Αν επιστρέψουμε ποτέ.
Διαβάστε Επίσης
Διότι για να μπορέσει ο Ελληνας να αποταμιεύσει, πρέπει πρώτα να βγάζει χρήματα. Δηλαδή να έχει δουλειά και η δουλειά αυτή να του προσφέρει έναν αξιοπρεπή μισθό ώστε να εξασφαλίζει ένα βασικό βιοτικό επίπεδο και να πληρώνει τις υποχρεώσεις του. Επειδή όμως λεφτόδεντρα δεν υπάρχουν και ούτε μπορούμε να μπουκάρουμε στο νομισματοκοπείο για να κόψουμε χρήματα, ο μοναδικός τρόπος για να ζεσταθεί η αγορά είναι με τις επενδύσεις.
Οι επενδύσεις θα ανοίξουν θέσεις εργασίας. Η εργασία θα φέρει το εισόδημα και το εισόδημα την αποταμίευση. Αυτός ο «οδικός χάρτης» βέβαια θα υπήρχε σε μια κανονική χώρα, και όχι στην Ελλάδα του υποκατώτατου μισθού, με μια κυβέρνηση που σνομπάρει τις επενδύσεις όχι επειδή μπορεί, αλλά επειδή έτσι θέλει.
*Η Δέσποινα Κονταράκη είναι αρχισυντάκτρια του Ελεύθερου Τύπου
Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου της Κυριακής
[dynamic-sidebar id=”post-area-diabaste”]
