«Είναι τόσο δύσκολο να συμφωνήσουμε; Πάμε να σπάσουμε τη Β’ Αθηνών και να συμφωνήσουμε ότι οι άνθρωποι αυτοί θα ψηφίζουν από τις επόμενες εκλογές. Γιατί πετάτε το μπαλάκι συνέχεια στην εξέδρα; [….]
Γράφει η Δέσποινα Κονταράκη
Να μη λέει και ο κόσμος ότι τσακωνόμαστε συνέχεια, να συμφωνήσουμε και σε κάτι!». Ηταν στη συνεδρίαση της 5ης Ιουλίου, όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης απευθυνόταν με αυτόν τον πολύ άμεσο και προσωπικό τόνο στον Αλέξη Τσίπρα. Να συμφωνήσουν, βρε αδελφέ, πρωθυπουργός και αρχηγός αξιωματικής αντιπολίτευσης για τα αυτονόητα, για θέματα που άλλα κράτη έχουν λύσει εδώ και δεκαετίες. Οπως η ψήφος των Ελλήνων του εξωτερικού, κάτι στο οποίο επιμένουν η Νέα Δημοκρατία -έχει καταθέσει δύο προτάσεις νόμου τα τελευταία χρόνια-, το Ποτάμι και άλλα κόμματα.
Φαίνεται όμως πως ήταν δύσκολο για την κυβέρνηση να το αποδεχθεί και να το προχωρήσει άμεσα. Προτίμησε να προωθήσει τον «Κλεισθένη» και το σπάσιμο της Β’ Περιφέρειας και να αναβάλει την ψήφο των κατοίκων του εξωτερικού σε μια μελλοντική επιτροπή. Ετσι πέρασαν σχεδόν τρεις μήνες και μόλις προχθές έγινε η πρώτη συνεδρίασή της. Στα θετικά είναι ότι καταγράφεται ομόφωνη βούληση για επιτάχυνση των διαδικασιών ώστε μέχρι τον Ιανουάριο του ‘19, όπως είπε ο υπ. Εσωτερικών Αλέξης Χαρίτσης, να παραδοθεί το πόρισμα για να ακολουθήσει διακομματικός διάλογος και νομοθετική ρύθμιση με στόχο τις επόμενες ευρωεκλογές. Στα αρνητικά το ότι παραείναι αισιόδοξο το σενάριο, αφού οι εκλογικοί κατάλογοι κλείνουν τον Φεβρουάριο και είναι πολλά τα σημεία που πρέπει να διευκρινιστούν. Οπως ποιος θα είναι ο χρόνος μετοίκησης στο εξωτερικό που θα μπει ως «πλαφόν» για το δικαίωμα ψήφου, πού θα στηθούν οι κάλπες, αν θα ψηφίζουν αυτοπροσώπως, με επιστολική ψήφο ή ηλεκτρονικά, αν οι ψήφοι τους θα καταμετρηθούν σε ειδική ξεχωριστή εκλογική περιφέρεια κ.ά.
Το θέμα, εκτός από τα τεχνικά/διαδικαστικά ζητήματα που έχει, κρύβει και μεγάλο πολιτικό ενδιαφέρον αφού στη δεξαμενή των πολιτών που θα κληθεί να ψηφίσει βρίσκεται η «νέα διασπορά», δηλαδή οι εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνες, κυρίως νέοι άνθρωποι, που έφυγαν από τη χώρα στα χρόνια της κρίσης. Οι «εκλογολόγοι» των κομμάτων κάνουν ήδη τους υπολογισμούς τους για να εκτιμήσουν πώς η ετυμηγορία των Ελλήνων που έφυγαν θα επηρεάσει το εκλογικό αποτέλεσμα για αυτούς που έμειναν ή αν σε περίπτωση μαζικής συμμετοχής επιφέρει ακόμα και «ανατροπή» δεδομένων. Κάποιοι αναρωτιούνται το βαθμό γνώσης των ελληνικών πραγμάτων που έχουν άνθρωποι που λείπουν αρκετές δεκαετίες. Σε πρόσφατη πάντως έρευνα της ομάδας της «Σύνπραξις» και της ΚΑΠΑ Research προέκυψε ότι το 50% έχει τουλάχιστον 13 χρόνια εκπαίδευσης στην Ελλάδα και το 67% κατάφερε να απαντήσει σωστά σε ερωτήσεις σχετικά με τα τρέχοντα πολιτικά γεγονότα στη χώρα. Στο διά ταύτα; Από το 1974 έως σήμερα έχουν κατατεθεί επτά εκλογικοί νόμοι, έχουν γίνει επτά διαβουλεύσεις, έχουν κατατεθεί τρεις τροπολογίες αλλά το σύστημα δεν άλλαξε ούτε μία φορά. Ας μη χαθεί η 8η ευκαιρία (να συμφωνήσουν και σε κάτι).
Διαβάστε Επίσης
*Η Δέσποινα Κονταράκη είναι αρχισυντάκτρια του Ελεύθερου Τύπου
Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου
[dynamic-sidebar id=”post-area-diabaste”]
