Δύο μήνες παρά κάτι μέρες πέρασαν από την περίφημη έστω και τυπική έξοδο της Ελλάδας από το πρόγραμμα. Δύο μήνες από το διάγγελμα της Ιθάκης και περίπου τέσσερις από το Ζάππειο και το σόου της γραβάτας.
Γράφει η Δέσποινα Κονταράκη*
Υποτίθεται ότι το διάστημα αυτό έπρεπε η χώρα να… κάνει πως κοιμάται για να μην μπει στο στόχαστρο των αγορών και των θεσμών. Να δείξει πως μπαίνει σε μια πολιτική και οικονομική «κανονικότητα» και πως το μοναδικό μέλημα της κυβέρνησης θα είναι η χαλύβδωση της ελληνικής οικονομίας μέσα από ένα περιβάλλον σταθερότητας και ασφάλειας. Αντ’ αυτού, έβαλαν μπουρλότο.
Η χώρα βρίσκεται στην καρδιά μιας τέλειας καταιγίδας με ανοιχτά όλα τα μεγάλα θέματα: τον Προϋπολογισμό, τη συγκυβέρνηση και το Σκοπιανό. Η επιλογή της κατάθεσης ενός προσχεδίου Προϋπολογισμού με δύο σενάρια, ένα με περικοπή των συντάξεων και ένα χωρίς τις περικοπές, έφερε αναστάτωση εντός και εκτός χώρας, αφού το ένα ή το άλλο σενάριο συμπαρασύρει και αντίστοιχα μέτρα, π.χ. τα αντίμετρα που είχαν συμφωνηθεί αν οι συντάξεις μειώνονταν από 1ης.1.19. Αλλά αν ήταν μόνο αυτό, μέσα στη γενική ευρωπαϊκή αναμπουμπούλα που επικρατεί με τον προϋπολογισμό της Ιταλίας, ίσως και να μην ήταν και τόσο μεγάλο ρίσκο. Ωστόσο, η οικονομική «γκρίζα ζώνη» συνοδεύεται και από κρίση διακυβέρνησης, αφού οι δύο κυβερνητικοί εταίροι σφάζονται στην ποδιά του Ζάεφ.
Η απειλή της απόσυρσης εμπιστοσύνης των ΑΝ.ΕΛ. από την κυβέρνηση σε περίπτωση που έρθει η συμφωνία στην ελληνική Βουλή -και όλα δείχνουν ότι θα έρθει-, ακόμα και αν είναι απειλή που δεν θα τολμήσει ο Πάνος Καμμένος να κάνει πράξη, εντούτοις ενισχύει την πολιτική αβεβαιότητα. Και αυτό διότι η κυβερνητική πλειοψηφία, αντί να κυβερνά, ψάχνει να βρει δύο διαφορετικές κοινοβουλευτικές συμμαχίες: Μία για να περάσει τη συμφωνία των Πρεσπών και μία δεύτερη, σε περίπτωση που χρειαστεί να απαντήσει σε πρόταση μομφής από τη Ν.Δ. (έχει το δικαίωμα μετά τις 17 Δεκεμβρίου).
Διαβάστε Επίσης
Ολα αυτά δείχνουν μια πρωτοφανή πολιτική ανωριμότητα από μια κυβέρνηση που παραμένει κυβέρνηση μαθητευόμενων μάγων. Μοναδικό τους μέλημα είναι να παραμείνουν στην εξουσία, ποντάροντας σε ό,τι νομίζουν πως θα αβαντάρει το κόμμα ώστε να χάσουν με όσο το δυνατόν μικρότερες απώλειες. Οσο για το λογαριασμό, έχουν μάθει το κόλπο. Θα τον στείλουν στους επόμενους.
*Η Δέσποινα Κονταράκη είναι αρχισυντάκτρια του Ελεύθερου Τύπου
Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου
[dynamic-sidebar id=”post-area-diabaste”]
