Οι αριθμοί δεν είναι σαν τις σκέψεις. Είναι συγκεκριμένα κουκιά που βγαίνουν ή δεν βγαίνουν. Στην περίπτωση της κατάρτισης του κρατικού προϋπολογισμού οι πράξεις είναι ακόμα πιο ζόρικες, αφού πρέπει να υπολογίσεις σωστά αυτά που δεν έχεις τώρα αλλά εκτιμάς ότι θα έχεις αργότερα.
Γράφει η Δέσποινα Κονταράκη*
Δεν πρόκειται δηλαδή για απλές προσθέσεις και αφαιρέσεις εσόδων/εξόδων, αλλά για μακροπρόθεσμες προβλέψεις, συνεκτιμήσεις κινδύνων και απρόβλεπτων καταστάσεων που μπορεί να προέλθουν από το εσωτερικό ή το εξωτερικό της χώρας. Από τη διεθνή τιμή του πετρελαίου μέχρι το Brexit. Για αυτό και οφείλουν αυτοί που τον συντάσσουν να είναι εξαιρετικά προσεκτικοί, ειδικά όταν πρόκειται για μια χώρα που βρίσκεται ακόμα στο μάτι του κυκλώνα και δεν εννοούμε του Ξενοφώντα. Η Ελλάδα παραμένει στο μικροσκόπιο εταίρων και αγορών και οποιοδήποτε στραβοπάτημα μπορεί να αποβεί μοιραίο για την πορεία και την σταθερότητα του συστήματος.
Ο καθ’ ύλην αρμόδιος υπουργός, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος είναι κατά γενική ομολογία ο πιο ρεαλιστής υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ. Για να το θέσουμε καλύτερα, ο πιο ρεαλιστής για τα δεδομένα του ΣΥΡΙΖΑ και όχι για την πραγματικότητα. Διότι πόσο ρεαλιστικό, και κυρίως πόσο ασφαλές για τη χώρα, είναι να συντάσσεται το προσχέδιο του προϋπολογισμού με υποθέσεις; Σύμφωνα με τον κ. Τζανακόπουλο, «το πιθανότερο είναι ότι θα περιλαμβάνει διαφορετικά σενάρια» και θα είναι ένας προϋπολογισμός «λελογισμένα επεκτατικός». Τώρα τι ακριβώς σημαίνει αυτή η φράση, θα μπορούσε να την εξηγήσει μόνο όποιος μπορούσε να εξηγήσει και τη «δημιουργική ασάφεια». Ομως ας πάμε στο διά ταύτα.
Τα σενάρια με την περικοπή ή μη των συντάξεων, με τα αντίμετρα μέσα ή εκτός, με τη σύμφωνη γνώμη των Ευρωπαίων ή χωρίς αυτή, ταρακουνούν ένα ήδη ασταθές περιβάλλον, το οποίο επηρεάζεται από τα χαμηλά βαρομετρικά που έρχονται: Από την εξέλιξη της διαδικασίας της συμφωνίας των Πρεσπών και την κυβερνητική συνοχή, τις τριπλές ή και τετραπλές εκλογές του Μαΐου ’19, της αστάθειας στη γειτονική Ιταλία και άλλων ακόμα ακραίων πολιτικών φαινομένων που δεν ξέρουμε πώς και πότε ακριβώς θα χτυπήσουν. Αυτός ο συνδυασμός οικονομικής και πολιτικής ρευστότητας είναι ό,τι χειρότερο μπορούσε να συμβεί στη χώρα ελάχιστες εβδομάδες μετά την τυπική έξοδο από το Μνημόνιο. Αν το διακύβευμα για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ είναι η πολιτική επιβίωση του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ με τις λιγότερες δυνατές απώλειες, τότε καλά κάνουν. Ομως έχουν διαλέξει λάθος διακύβευμα.
Διαβάστε Επίσης
*Η Δέσποινα Κονταράκη είναι αρχισυντάκτρια του Ελεύθερου Τύπου
Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου
[dynamic-sidebar id=”post-area-diabaste”]
