Πολύ πριν σκάσει στην Ελλάδα η δυσωδία από τη συμμορία που έκλεβε τα φάρμακα των καρκινοπαθών, είχε προηγηθεί μια άλλη περίπτωση που είχε προκαλέσει παγκόσμια οργή.
Γράφει η Δέσποινα Κονταράκη*
Ηταν η περίπτωση του Μάρτιν Σκρέλι, ο οποίος αποφάσισε να αυξήσει την τιμή του φαρμάκου που χρησιμοποιούν οι οροθετικοί, εκτινάσσοντάς το σε μία νύχτα από 13,5 σε 750 δολάρια, δηλαδή πάνω από 5.500%, προκαλώντας θύελλα αντιδράσεων. Το προσωνύμιο που του έδωσαν ήταν «ο πιο μισητός άνθρωπος στον κόσμο». Σήμερα ο Σκρέλι εκτίει 7ετή ποινή κάθειρξης, όχι όμως για την υπόθεση αυτή, αλλά για οικονομική απάτη. Και το φάρμακο που η εταιρία του κατασκεύαζε και διακινούσε μονοπωλιακά εξακολουθεί να πωλείται σε υψηλή τιμή.
Αυτό είναι το χειρότερο με αυτού του είδους τα εγκλήματα. Ότι, ακόμα και όταν οι εγκληματίες συλληφθούν, το κακό που προξένησαν συνεχίζει. Στην περίπτωση των «γιατρών» και των «νοσηλευτών» που κατηγορούνται μεταξύ άλλων για υπεξαίρεση και παράνομη διακίνηση αντικαρκινικών φαρμάκων, η ζημιά που έκαναν στους ογκολογικούς ασθενείς δεν μπορεί να αναστραφεί. Κανείς δεν ξέρει τη βλάβη που επέφεραν στους ήδη ταλαιπωρημένους οργανισμούς τους χορηγώντας τους δόση μικρότερη από τη συνιστώμενη ή αν επηρέασαν την πορεία της ασθένειάς τους από την πρόκληση έλλειψης φαρμάκων στην εγχώρια αγορά και άρα την πιθανή αναβολή της θεραπείας τους. Το έγκλημα είναι διαρκές και δεν παραγράφεται.
Ομως, αυτοί οι επίορκοι, που ούτε ιερό ούτε όσιο έχουν, δεν θα μπορούσαν να δρουν για τόσα χρόνια ανενόχλητοι αν το εσωτερικό σύστημα λειτουργούσε όπως θα έπρεπε. Χωρίς να μειώνουμε ούτε στο ελάχιστο τη μεγάλη επιτυχία της Οικονομικής Αστυνομίας που εξάρθρωσε τη σπείρα, οφείλουμε να επισημάνουμε τις «τρύπες» του συστήματος.
Η Ελληνική Ομοσπονδία Καρκίνου φωνάζει ότι δεν υπάρχουν διαδικασίες εσωτερικού ελέγχου, ότι είναι προβληματική η διαλειτουργικότητα των μηχανογραφικών συστημάτων των νοσοκομείων, ότι δεν υπάρχει Διεύθυνση ή Υπηρεσία Εσωτερικού Ελέγχου στο υπουργείο Υγείας ούτε Εθνικό Μητρώο Νεοπλασιών. Αυτά δεν είναι αρμοδιότητα της Αστυνομίας, αλλά της Διοίκησης. Και η επίλυσή τους δεν χρειάζεται χρήματα, παρά μόνο λογική και συναίσθημα.
Διαβάστε Επίσης
*Η Δέσποινα Κονταράκη είναι αρχισυντάκτρια του Ελεύθερου Τύπου
Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου
[dynamic-sidebar id=”post-area-diabaste”]
