Γράφει η Δέσποινα Κονταράκη*

Για την οικογένειά του βέβαια η απώλεια δεν θα αναπληρωθεί ποτέ. Οπως ποτέ δεν καλύφθηκε το κενό που άφησαν πίσω τους ο Κωνσταντίνος Ηλιάκης, ο Παναγιώτης Βλαχάκος, ο Νικόλαος Σιαλμάς, ο Χριστόδουλος Καραθανάσης, όπως δεν καλύφθηκε ποτέ το κενό που άφησαν οι 58 σμηνίτες και το 5μελές πλήρωμα του C 130 που συνετρίβη στο όρος Οθρυς.

Είναι βαρύ το φορτίο του αίματος που πληρώνει η Πολεμική Αεροπορία. Σε 28 χρόνια 125 νεκροί μα, αν ανατρέξουμε πίσω στο χρόνο, πολύ περισσότεροι. Το πρώτο θανατηφόρο ατύχημα κατά τη διάρκεια προγραμματισμένης αποστολής που καταγράφει η Ελληνική Αεροπορία ήταν τον Απρίλιο του 1913, όταν το αεροπλάνο, ένα τουρκικό τύπου Henriot που είχε κατασχεθεί από τον ελληνικό στρατό κατά την κατάληψη της Θεσσαλονίκης, πέφτει στο έδαφος λόγω μηχανικής βλάβης. Σκοτώνονται ακαριαία ο χειριστής Εμμανουήλ Αργυρόπουλος και ο συνεπιβάτης του, ο οπλαρχηγός Μάνος Κωνσταντίνου. Αντιγράφουμε από το αφιέρωμα της «Αεροπορικής Επιθεώρησης» για τα 100 χρόνια από το θάνατο του: «Θα τους θρηνήσει όλη η Ελλάδα. Σύμφωνα με εφημερίδες της εποχής, στην κηδεία του Αργυρόπουλου που έγινε στον Αγιο Γεώργιο Καρύτση, παρουσία σύσσωμου του υπουργικού συμβουλίου και του πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου, ελάχιστοι μπορούσαν να συγκρατήσουν τη συγκίνησή τους. Δίπλα στη σορό του νεκρού είχε εκτεθεί η ακόμη απαστράπτουσα στολή του Ανθυπολοχαγού του Μηχανικού…».

Κάθε φορά που ένα τέτοιο δυστύχημα συμβαίνει, ο εθνικός πόνος είναι ίδιος. Μπορεί να είναι σε περίοδο πολέμου ή εν καιρώ ειρήνης, μπορεί να τύχει κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικής πτήσης ή επιχείρησης αναχαίτισης, μπορεί να συνέβη πριν από έναν αιώνα ή χθες. Η τραγωδία αλλάζει μόνο σχήμα και συνθήκες. «Είμαστε πάντα οι καλύτεροι. Και είμαστε πάντα έτοιμοι», έλεγε ο 34χρονος σμηναγός λίγους μήνες πριν, σε αφιέρωμα για την 114 Πτέρυγα Μάχης της Τανάγρας. Και είναι σαν να επιβεβαίωνε τα λόγια του Ελευθερίου Βενιζέλου, ο οποίος μόλις κατέβηκε από την πεντάλεπτη πτήση που έκανε τον Φεβρουάριο του 1912 με χειριστή τον Αργυρόπουλο, δήλωσε: «To αεροπλάνο ενδείκνυται ως όπλο των αδυνάτων. Η ριψοκίνδυνος μάλιστα και τολμηρά φύσις του Ελληνος θα καταστήσει τούτο λαμπρόν εν πολέμω όπλον μέλλον να προσφέρει μεγάλας υπηρεσίας».

*Η Δέσποινα Κονταράκη είναι αρχισυντάκτρια του Ελεύθερου Τύπου

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου

[dynamic-sidebar id=”post-area-diabaste”]