Η Άννα Βαγενά έχει κατά καιρούς κάνει δηλώσεις που είναι αδύνατον να τις προσπεράσεις. Όπως ότι δεν πρέπει να μας πειράζουν τα 99 χρόνια διάρκειας του Ταμείου Αποκρατικοποιήσεων, αφού είμαστε σκληραγωγημένοι έπειτα από 400 χρόνια σκλαβιάς.
Γράφει η Δέσποινα Κονταράκη
Ή όπως τότε που θέλησε να εξηγήσει γιατί άπλωνε τα πόδια της πάνω στην καρέκλα και έφερε ως παράδειγμα τη Μελίνα Μερκούρη. Τώρα, η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει κάτι που πάλι δεν μπορείς να αφήσεις ασχολίαστο. Προτείνει να δίνουν οι βουλευτές ένα μεγάλο μέρος της βουλευτικής τους αποζημίωσης στους χαμηλοσυνταξιούχους που χάνουν το ΕΚΑΣ. Το ενδεχόμενο βέβαια να μη νομοθετούσε η κυβέρνηση το κόψιμο του ΕΚΑΣ δεν το σκέφθηκε καθόλου.
Αλλά ας πάμε στην πρότασή της. Προτείνει, λοιπόν, αφού αφαιρεθούν οι φόροι και τα έξοδα μετακίνησης και λειτουργίας του βουλευτικού γραφείου, το υπόλοιπο ποσό της αποζημίωσης να δίδεται στους χαμηλοσυνταξιούχους μέχρι να βρεθεί (λέμε τώρα) οριστική λύση με το ΕΚΑΣ. Έστειλε μάλιστα και επιστολή στον πρωθυπουργό και τους υπουργούς, με την οποία προτείνει να γίνει αναλογική μείωση των μεγάλων -όπως τους χαρακτήρισε- μισθών από 2.000 ευρώ και πάνω του Δημοσίου, συμπεριλαμβανομένων του πρωθυπουργού, του Προέδρου της Δημοκρατίας, των υπουργών και των βουλευτών.
Ας μη χαρακτηρίσουμε λαϊκίστικη -που είναι- και ανεφάρμοστη -που επίσης είναι- την πρόταση αυτή. Ας τη χαρακτηρίσουμε (με δυσκολία) λογική και εφαρμόσιμη. Τότε όμως η κυρία Βαγενά θα πρέπει να προετοιμαστεί για κάρτα απορίας, κάνοντας σχετική αίτηση στο υπουργείο της συναδέλφου της κυρίας Φωτίου. Γιατί, πολύ απλά, μετά τους φετινούς 160.000 χαμηλοσυνταξιούχους που έχασαν το ΕΚΑΣ, θα ακολουθήσουν οι χαμηλοσυνταξιούχοι που θα το απολέσουν του χρόνου. Μετά θα πάρουν σειρά οι χαμηλοσυνταξιούχοι που τους κόπηκε η επικουρική και αργότερα οι χαμηλοσυνταξιούχοι που πληρώνουν υψηλότερες εισφορές υγείας.
Στην ουρά θα περιμένουν οι χαμηλόμισθοι που δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στις ανατιμήσεις που φέρνει η αύξηση του ΦΠΑ, οι άνεργοι που δεν μπορούν να πληρώσουν το ενοίκιο τους κ.ο.κ. Όταν όλοι αυτοί οι πολίτες θα έχουν κάπως ανακουφιστεί, θα είναι η σειρά των «πλούσιων» δημοσίων υπαλλήλων που πλέον δεν θα παίρνουν 2.000 ευρώ, γιατί θα τα έχουν μοιράσει και θα είναι υπερήφανοι φτωχοί, να ζητήσουν βοήθεια από το κράτος. Και φτου και απ’ την αρχή.
Διαβάστε Επίσης
Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου
