Πηγαίνοντας κόντρα στο ρεύμα των τελευταίων ωρών, δεν θα βρίσω τον Τάκη Θεοδωρόπουλο. Συζητούσα με συναδέλφους να γράψω κάτι για το Gay Pride αλλά η τραγωδία στο Ορλάντο μου έκοψε την διάθεση. Η αντίδραση σε ένα άρθρο όμως μου άλλαξε την γνώμη.
Γράφει ο Γιώργος Μιχαηλίδης
Ο κ. Θεοδωρόπουλος στο άρθρο του στην Καθημερινή [διαβάστε το ΕΔΩ] ακολουθά μία συλλογιστική πορεία η οποία προκαλεί, και είναι δικαιολογημένο να προκαλεί αφού είναι σε ορισμένα σημεία είναι ασύνδετη.
Υπάρχουν όμως δύο πολύ βασικοί πυρήνες εντός του άρθρου:
1) Η φράση: «Όποιος τολμάει να αμφιβάλλει είναι ομοφοβικός». Είναι αλήθεια πως πλέον σκέφτεσαι δις και τρις για να συζητήσεις δημοσίως για την ομοφυλοφιλία (όχι να υβρίσεις ή να κατηγορήσεις).
2) Σε μία κοινωνία που συνεχώς γίνεται πιο ανεκτική στην ομοφυλοφιλία (χωρίς να αποσυντηρητικοποιείται) τι πετυχαίνεις όταν προβάλλονται γυμνόστηθοι και γυμνόστηθες να φιλιούνται αισθησιακά πάνω σε άρματα; «Διώχνεις» και τους ομοφυλόφιλους οι οποίοι δεν εκφράζονται από κάτι τέτοιο την ώρα που «φοβούνται» να εκφράσουν την αντίθεσή τους για να μην χαρακτηριστούν εχθροί του Κινήματος.
Στην Ελλάδα του 2016 μπορείς να βρεις γόνιμο έδαφος για να συζητήσεις ζητήματα για τα οποία οι απόψεις σου δεν εντάσσονται στην δικτατορία της «Πολιτικής Ορθότητας»; Αν ναι, τότε ας αναρωτηθούμε τι σημαίνει Gay Pride;
Διαβάστε την συνέχεια ΕΔΩ
