Πες τα, Χρυσόγονε

Θα μπορούσε να λέγεται και Χρυσόστομος, αλλά και το Χρυσόγονος αρκεί. Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ έχει εδώ και καιρό αποφασίσει να λέει αυτά που πιστεύει, όσο και αν δεν συμφέρουν το κόμμα του ή το Μαξίμου. Χωρίς να κάνει επαναστατική γυμναστική, επιλέγει να παρεμβαίνει επικριτικά, διατηρώντας βέβαια το αριστερό πρόσημο και παραμένοντας -να δούμε μέχρι πότε βέβαια- στο τρένο του ΣΥΡΙΖΑ.

Γράφει η Δέσποινα Κονταράκη*

Χθες, λοιπόν, ο συνταγματολόγος είπε λίγο ως παράπονο και περισσότερο ως κριτική πως έχει να συνομιλήσει με τον πρωθυπουργό περίπου δύο χρόνια και πως μάλλον ο Αλέξης Τσίπρας ενημερώνεται για τα ευρωπαϊκά θέματα από τον κ. Καρανίκα και την κυρία Νοτοπούλου. Προς υπεράσπιση του Μαξίμου έσπευσε ο επικεφαλής των ευρωβουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Παπαδημούλης ο οποίος χαρακτήρισε τη δήλωση Χρυσόγονου ως… άκομψη και άστοχη. Για την ταμπακέρα, όμως, ούτε κουβέντα.

Θυμίζουμε ότι τον Ιούνιο του 2015 ο Κώστας Χρυσόγονος είχε δημοσιοποιήσει μια επιστολή που είχε στείλει στον Αλέξη Τσίπρα τρεις μήνες νωρίτερα, από τον Μάρτιο δηλαδή, αλλά δεν είχε λάβει ποτέ απάντηση. Από την επιστολή εκείνη φαινόταν ότι ο κ. Χρυσόγονος είχε αντιληφθεί πολύ γρήγορα, όταν ακόμα ο υπόλοιπος ΣΥΡΙΖΑ βρισκόταν σε κατάσταση ευφορίας, πως η προεκλογική ρητορική τους βρισκόταν σε μεγάλη απόσταση από την πραγματικότητα και έκρουε από τότε το σήμα κινδύνου προς την κυβέρνηση. Εξηγούσε μάλιστα με επιχειρήματα γιατί η ρήξη με τους δανειστές που επαναλάμβανε ηρωικά το οικονομικό επιτελείο (θυμίζουμε ότι τότε ήταν ακόμα υπ. Οικονομικών ο Γ. Βαρουφάκης) ήταν μια ανέφικτη και καταστροφική επιλογή. Αν πήρε ποτέ απάντηση; Αγνωστο.

Ο ευρωβουλευτής δεν κατέθεσε τα όπλα. Επανήλθε λίγο πριν απότο συνέδριο του κόμματος τον Οκτώβρη του ’16, καταθέτοντας ένα κείμενο με 14 σημεία κριτικής στις θέσεις της Κεντρικής Επιτροπής. Στο κείμενο αυτό περνούσε από γενιές δεκατέσσερις τη στάση του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι σε καταλήψεις κτιρίων και φαινόμενα ανομίας, την εμμονή του στην πολιτική διαπραγμάτευση, την αυταπάτη ότι μπορεί η Ελλάδα του 2% (πληθυσμιακά) να ηγεμονεύσει στην Ευρώπη κ.ά. Για να καταλήξει σε αυτό που ισχύει ακόμα πιο πολύ σήμερα: «Η πίστωση χρόνου που έδωσε τον Σεπτέμβριο του 2015 στον ΣΥΡΙΖΑ ο ελληνικός λαός υπάρχει ακόμα, αλλά δεν είναι απεριόριστη».

*Η Δέσποινα Κονταράκη είναι αρχισυντάκτρια του Ελεύθερου Τύπου

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου

Διαβάστε ακόμη