Η εικόνα μιας αλεπούς να κόβει βόλτες αμέριμνη δίπλα σε πολυσύχναστες παραλίες ή να ψάχνει σκουπίδια σε αυλές κατοικημένων περιοχών έχει πάψει εδώ και καιρό να αποτελεί περίεργη είδηση.
Ωστόσο, η αυξανόμενη εξοικείωσή τους με το αστικό περιβάλλον δεν συνεπάγεται σε καμία περίπτωση εξημέρωση, σύμφωνα με τους ειδικούς. Οι αλεπούδες παραμένουν άγρια ζώα και η πρόσφατη στροφή της συμπεριφοράς τους προς την αναζήτηση τροφής έχει αρχίσει να δείχνει ακόμη και απειλητική για τον άνθρωπο, φέρνοντας τις υγειονομικές αρχές σε κατάσταση συναγερμού.
Αφορμή για την κινητοποίηση των ειδικών επιστημόνων του ΕΟΔΥ, οι οποίοι αναγκάστηκαν να εκδώσουν ειδικές οδηγίες προς τους πολίτες, στάθηκαν πρόσφατα περιστατικά που καταγράφηκαν στον Αγιόκαμπο της Λάρισας. Σε διάστημα μόλις δύο ημερών λουόμενοι στην περιοχή έγιναν στόχος απρόκλητων επιθέσεων.
Μια γυναίκα δέχθηκε δάγκωμα στην παραλία, ενώ την αμέσως επόμενη βραδιά μια 17χρονη κοπέλα τραυματίστηκε επίσης σοβαρά από δάγκωμα αλεπούς, με αποτέλεσμα να διακομιστούν και οι δύο στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας για τις πρώτες βοήθειες και την αναγκαία προληπτική αντιλυσσική αγωγή.
Παρόμοια περιστατικά, μικρότερης ή μεγαλύτερης έντασης, καταγράφονται τακτικά, δυστυχώς, σε περιοχές της επαρχίας αλλά και σε περιαστικά σημεία μεγάλων πόλεων, αναδεικνύοντας μια νέα πραγματικότητα στη συμβίωση ανθρώπων και πανίδας.
Αυτοπροστασία
Με αφορμή αυτά τα γεγονότα, ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας (ΕΟΔΥ) προχώρησε στην έκδοση αναλυτικών οδηγιών, υπενθυμίζοντας στους πολίτες τους κανόνες αυτοπροστασίας αλλά και τους πραγματικούς υγειονομικούς κινδύνους.
Διαβάστε Επίσης
Σύμφωνα με τους ειδικούς, η βασική αιτία αυτής της αλλαγής συμπεριφοράς είναι ανθρώπινη. Η συστηματική παροχή τροφής στις αλεπούδες από πολίτες, που τις θεωρούν ακίνδυνες ή συμπαθείς, τις οδηγεί στο να χάσουν τον φυσικό τους φόβο απέναντι στον άνθρωπο.
Μαθαίνουν να συνδέουν τους οικισμούς, τις παραλίες και τους χώρους αναψυχής με εύκολη και άφθονη τροφή. Ετσι, από τα δάση και τους αγρούς, τα ζώα μετακομίζουν δίπλα μας, διεκδικώντας ζωτικό χώρο, παραβιάζοντας τους κανόνες απόστασης που πρέπει να έχει ο άνθρωπος με τα άγρια ζώα.
Ο κίνδυνος της λύσσας
Ενα από τα μεγαλύτερα ζητήματα που εγείρεται κάθε φορά που σημειώνεται επίθεση από άγριο ζώο είναι ο φόβος της λύσσας.
Ο ΕΟΔΥ ξεκαθαρίζει πως η εμφάνιση μιας αλεπούς κοντά σε κατοικημένες ζώνες δεν σημαίνει αυτόματα ότι το ζώο νοσεί. Στη χώρα μας, άλλωστε, η επιδημιολογική εικόνα είναι ελεγχόμενη: δεν έχει καταγραφεί ούτε ένα επιβεβαιωμένο κρούσμα λύσσας σε ζώο από τον Μάιο του 2014, όταν είχαν εντοπιστεί 48 κρούσματα (κυρίως σε αλεπούδες) την τριετία 2012–2014.
Ωστόσο, οι ειδικοί υπογραμμίζουν ότι κανένα μεμονωμένο περιστατικό έκθεσης δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με εφησυχασμό.
Ως «έκθεση» σε πιθανό κίνδυνο ορίζεται:
- Το δάγκωμα ή η γρατζουνιά που προκαλεί λύση της συνέχειας του δέρματος (ακόμη και χωρίς ορατή αιμορραγία).
- Η επαφή σάλιου του ζώου με ανοιχτό τραύμα, μη επουλωμένη πληγή ή με βλεννογόνους (μάτια, στόμα, μύτη).
- Σημειώνεται ότι η επαφή σάλιου με ακέραιο δέρμα δεν συνιστά λόγο ανησυχίας.
Οδηγίες άμεσης αντίδρασης
Σε περίπτωση που κάποιος βρεθεί αντιμέτωπος με τραυματισμό από αλεπού, οι υγειονομικές αρχές συνιστούν άμεσες και ψύχραιμες ενέργειες:
- Καθαρισμός του τραύματος αμέσως με άφθονο νερό και σαπούνι, για να περιοριστεί ο κίνδυνος μικροβιακής μόλυνσης.
- Αμεση μετάβαση σε νοσοκομείο ή υγειονομική δομή. Εκεί θα κριθεί η ανάγκη αντιτετανικής προστασίας, χορήγησης αντιβίωσης ή η έναρξη αντιλυσσικής αγωγής (εμβολιασμός και ανοσοσφαιρίνη), ανάλογα με την εκτίμηση του περιστατικού.
- Απαγορεύεται αυστηρά οι πολίτες να προσπαθήσουν να πιάσουν, να μετακινήσουν ή να περιθάλψουν μόνοι τους μια τραυματισμένη ή νεκρή αλεπού, καθώς απαιτείται η παρέμβαση των αρμόδιων Κτηνιατρικών Υπηρεσιών.
Η φύση διεκδικεί χώρο στις γειτονιές μας, αλλά η συνύπαρξη απαιτεί γνώση, επαγρύπνηση και τήρηση των βασικών κανόνων ασφαλείας, μακριά από επικίνδυνους συναισθηματισμούς, καταλήγουν οι επιστήμονες.
