Υπάρχει ένα παράδοξο στην εποχή που ζούμε το οποίο αξίζει να το προσέξουμε. Ποτέ άλλοτε στην ιστορία των επιχειρήσεων δεν είχαμε τόσο ισότιμη πρόσβαση στα ίδια εργαλεία. Η μικρή επιχείρηση στην επαρχία και ο πολυεθνικός όμιλος μπορούν σήμερα να χρησιμοποιήσουν ακριβώς το ίδιο μοντέλο τεχνητής νοημοσύνης, με την ίδια συνδρομή, με τις ίδιες δυνατότητες. Το εργαλείο που κάποτε ήταν προνόμιο των λίγων έγινε διαθέσιμο σε όλους σχεδόν την ίδια στιγμή.
Γράφει ο *Δημήτρης Κονταράκης (Digital Strategist)
Θα περίμενε κανείς ότι αυτή η ισοτιμία θα ισοπέδωνε τις διαφορές. Στην πραγματικότητα συμβαίνει το αντίθετο. Όσο περισσότερο εξαπλώνονται αυτά τα εργαλεία, τόσο πιο εμφανές γίνεται ότι κάποιοι παράγουν εξαιρετικά αποτελέσματα με αυτά και άλλοι σχεδόν τίποτα. Η ίδια τεχνολογία, στα χέρια διαφορετικών ανθρώπων, δίνει δραματικά διαφορετικά αποτελέσματα. Και αυτό μας λέει κάτι σημαντικό για το πού πραγματικά βρίσκεται η αξία.
Το AI εργαλείο δεν είναι πια το πλεονέκτημα
Για δεκαετίες, ένα μεγάλο μέρος του ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος μιας επιχείρησης βασιζόταν στην πρόσβαση. Όποιος είχε το καλύτερο λογισμικό, τον ακριβότερο εξοπλισμό ή την πιο προηγμένη υποδομή είχε ένα προβάδισμα που οι μικρότεροι δύσκολα μπορούσαν να καλύψουν. Το εργαλείο αυτό καθαυτό αποτελούσε μέρος της διαφοράς.
Η τεχνητή νοημοσύνη γκρέμισε αυτό το τείχος σχεδόν από τη μια μέρα στην άλλη. Όταν ο καθένας μπορεί να αποκτήσει το ίδιο μοντέλο με λίγα ευρώ τον μήνα, η κατοχή του εργαλείου παύει να σημαίνει οτιδήποτε. Δεν ξεχωρίζεις επειδή το έχεις, γιατί το έχουν και όλοι οι άλλοι. Το πλεονέκτημα μετατοπίζεται από το τι κατέχεις σε αυτό που ξέρεις να κάνεις με όσα κατέχεις.
Αυτή η μετατόπιση είναι πιο βαθιά από όσο φαίνεται. Σημαίνει ότι η αξία περνά από το αντικείμενο στον άνθρωπο. Από το εργαλείο στη σκέψη που το καθοδηγεί.
Πού κρύβεται η πραγματική διαφορά
Όταν παρατηρώ ποιοι αξιοποιούν πραγματικά αυτά τα εργαλεία και ποιοι μένουν στην επιφάνεια, η διαφορά δεν είναι ποτέ τεχνική. Δεν έχει να κάνει με το ποιος ξέρει να πατάει τα σωστά κουμπιά. Έχει να κάνει με κάτι πολύ πιο δύσκολο να αντιγραφεί, που είναι η ποιότητα της ερώτησης που θέτει κανείς.
Η τεχνητή νοημοσύνη είναι ένας ενισχυτής. Παίρνει αυτό που της δίνεις και το μεγεθύνει. Αν της δώσεις μια ασαφή σκέψη, θα σου επιστρέψει μια ασαφή απάντηση, πιο γρήγορα και πιο κομψά διατυπωμένη, αλλά εξίσου ασαφή. Αν της δώσεις μια καθαρή στρατηγική σκέψη, θα την απογειώσει. Η ποιότητα του αποτελέσματος καθορίζεται από την ποιότητα της σκέψης που υπάρχει πίσω από το ερώτημα.
Εδώ είναι που η εμπειρία, η κρίση και η γνώση του κλάδου γίνονται πιο πολύτιμες παρά ποτέ. Όποιος ξέρει βαθιά τη δουλειά του, καταλαβαίνει ποια ερώτηση να κάνει, αναγνωρίζει πότε η απάντηση είναι σωστή και πότε επιφανειακή, ξέρει τι να κρατήσει και τι να απορρίψει. Αυτή η ικανότητα δεν προέρχεται από το εργαλείο. Προέρχεται από τον άνθρωπο που το χειρίζεται.
Γιατί αυτό είναι καθησυχαστικό και απαιτητικό μαζί
Υπάρχει μια διπλή ανάγνωση σε όλα αυτά. Από τη μια, είναι καθησυχαστικό. Σημαίνει ότι η αξία της ανθρώπινης εμπειρίας δεν εξαφανίζεται με την τεχνητή νοημοσύνη, αντίθετα γίνεται το στοιχείο που ξεχωρίζει. Η γνώση που έχεις χτίσει σε χρόνια δουλειάς δεν απαξιώνεται, αποκτά νέο τρόπο να εκφραστεί και να πολλαπλασιαστεί.
Από την άλλη, είναι απαιτητικό. Γιατί παύει να υπάρχει η δικαιολογία ότι δεν είχες πρόσβαση στα σωστά εργαλεία. Τα εργαλεία τα έχεις, όπως τα έχουν όλοι. Το αν θα ξεχωρίσεις εξαρτάται πια αποκλειστικά από το πόσο καθαρά σκέφτεσαι και πόσο καλά ξέρεις αυτό που κάνεις. Η ευθύνη επιστρέφει στον άνθρωπο, και αυτό δεν αφήνει περιθώρια να κρυφτείς πίσω από την τεχνολογία.
Το συμπέρασμα για όποιον θέλει να ξεχωρίσει
Η εποχή που το πλεονέκτημα ερχόταν από την κατοχή ενός σπάνιου εργαλείου τελειώνει. Μπαίνουμε σε μια εποχή όπου το πλεονέκτημα έρχεται από την ποιότητα της σκέψης που βάζεις μέσα στο εργαλείο. Όσοι το καταλάβουν αυτό θα σταματήσουν να ψάχνουν το επόμενο μαγικό εργαλείο και θα αρχίσουν να επενδύουν εκεί που πραγματικά μετράει, στη δική τους κρίση, στη δική τους γνώση, στη δική τους ικανότητα να κάνουν τη σωστή ερώτηση.
Στο τέλος, η τεχνητή νοημοσύνη δεν ισοπεδώνει τη διαφορά ανάμεσα στους ανθρώπους. Την κάνει πιο ορατή από ποτέ. Γιατί όταν όλοι έχουν το ίδιο εργαλείο, το μόνο που απομένει για να ξεχωρίσεις είναι το ποιος είσαι.
*Ο Δημήτρης Κονταράκης δραστηριοποιείται ως Digital Strategist μέσα από το DigitalStrategist.gr — ένα προσωπικό brand αφιερωμένο στη στρατηγική ανάπτυξη επιχειρήσεων στο ψηφιακό περιβάλλον. Ιδρυτής της eSteps Σύμβουλοι Internet Marketing (2010), διαθέτει πάνω από 15 χρόνια εμπειρίας στο Internet Marketing με επιτυχημένα case studies τόσο στο eBay όσο και στον απαιτητικό τομέα των πωλήσεων eshop αλλά και online κρατήσεων ξενοδοχείων. Διαθέτει μεγάλη εμπειρία στην ανάλυση αγοράς και ανταγωνιστών και έχει εκπονήσει Digital Marketing Plan για μεγάλο αριθμό επιχειρήσεων σε όλους τους τομείς της Ελληνικής Οικονομίας.
Έχει διατελέσει εισηγητής σε αρκετά σεμινάρια Internet Marketing, σε ομιλίες (Ε.Β.Ε.Α, XENIA) αλλά και σε οικονομικές τηλεοπτικές εκπομπές (SBC Channel, Marketing in Practice). Σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες (Bachelor in Politics) και απέκτησε Master Degree in Marketing από το Huddersfield University UK.
Δραστηριοποιείται ως Γενικός Διευθυντής του ΣΕΔΕ (Συνδέσμου Εταιριών Διαδικτύου Ελλάδας) και Instructor σε προγράμματα Digital Marketing στο ΙΕΚ ΑΛΦΑ και στο Mediterranean College. Έχει επίσης διατελέσει Director Consultant στην BNI Greece.
Είναι συγγραφέας του μυθιστορήματος «Χαμένη Γνώση – Το Ιερό Βιβλίο», το οποίο συνδέει την αρχαία Ελλάδα με το παρόν μέσα από μια διαχρονική αναζήτηση γνώσης και τη σύγκρουση Φωτός και Σκότους.
