Γιατί τα ρομπότ που φτιάχνουν πίτσα δεν μπορούν (προς το παρόν) να αντικαταστήσουν τον άνθρωπο

Πολλές επιχειρήσεις παρασκευής πίτσας στη Βρετανία, επένδυσαν στην απόκτηση ρομποτικών βραχιόνων πριν μερικά χρόνια, όμως σταδιακά αρχίζουν να εγκαταλείπουν τη χρήση τους, για τον πολύ απλό λόγο ότι οι εταιρείες που τους τα προμήθευσαν, έπαψαν να τους παρέχουν τεχνική υποστήριξη. 

Έτσι οι πιτσαρίες βρέθηκαν να έχουν ουσιαστικά άχρηστα μηχανήματα αξίας δεκάδων χιλιάδων δολαρίων, τα οποία προορίζονταν για την «συναρμολόγηση» της πίτσας ή για την πώλησή τους αυτοματοποιημένα, με τους επιχειρηματίες να αμφιβάλλουν αν η αγορά τους άξιζε τελικά τον κόπο.

Αν και το λεγόμενο γρήγορο φαγητό (fast food) μπορεί να φαίνεται εύκολος στόχος για την αυτοματοποίηση, έχει αποδειχθεί πιο δύσκολο από όσο περίμεναν πολλοί. Επιπλέον, η εισαγωγή ρομπότ στις πιτσαρίες θα μπορούσε να αφαιρέσει θέσεις εργασίας στον τομέα της εστίασης. Όμως αυτό το σενάριο μοιάζει πλέον πιο μακρινό.

«Δεν έχουμε δει ακόμη καμία από τις ιστορίες επιτυχίας να υλοποιείται με τον τρόπο που κάποιοι πίστευαν ότι θα γινόταν», παραδέχεται μιλώντας στο BBC η Σάρα Σενάτορε της Bank of America, η οποία έχει οικονομικά συμφέροντα σε πολλές αλυσίδες πιτσαριών στις ΗΠΑ, αλλά κει διεθνώς.

Όπως εξήγησε τα ρομπότ που ασχολούνται με την προετοιμασία φαγητού, μερικές φορές είναι αδέξια, ρίχνουν υλικά σε λάθος σημεία για παράδειγμα, ενώ οι άνθρωποι είναι πολύ αποτελεσματικοί σε αυτόν τον τομέα.

Άλλοι πάλι, όπως ο Λι Κίντελ που διατηρεί αλυσίδα εστιατορίων πίτσας στις ΗΠΑ, δεν δείχνουν να πτοούνται. Αν και κάποτε έφτιαχνε πίτσα εξ’ ολοκλήρου με τα χέρια του, από την ζύμη ως την τοποθέτησή της στο κουτί, δηλώνει οπαδός της πλήρους αυτοματοποίησης γι’ αυτό και εργάζεται πάνω στην κατασκευή μιας δικής του εκδοχής ρομπότ για την παρασκευή πίτσας.

Αν και αρνήθηκε να μοιραστεί λεπτομέρειες, αποκάλυψε πως το ρομπότ του – εμπνευσμένο από τον τρόπο που λειτουργούν οι τρισδιάστατοι εκτυπωτές- θα φτιάχνει τετράγωνες πίτσες και είπε πως αν όλα πάνε καλά, θα μπορούσε να έχει μια πλήρως λειτουργική έκδοση της συσκευής μέχρι το καλοκαίρι του 2027.

Παρά τις αποτυχίες στον συγκεκριμένο τομέα ο Κίντελ πιστεύει πως οι εταιρείες έχουν στη διάθεσή τους χρήσιμα δεδομένα και έχουν κάνει βήματα προόδου στην ανάπτυξη της τεχνολογίας τους. Είναι θέμα χρόνου κάποιος να καταφέρει να κάνει αυτά τα πράγματα να λειτουργήσουν, εκτιμά.

Όσον αφορά τις θέσεις εργασίας, ισχυρίζεται ότι ακόμη και τα «πλήρως αυτόνομα» ρομπότ πίτσας δεν θα απειλήσουν τους εργαζομένους. Ο Κίντελ χρησιμοποίησε προηγουμένως τα ρομπότ στο κατάστημά τους στην έδρα της ομάδας μπέιζμπολ Seattle Mariners.

Συνήθως, θα χρειαζόταν περίπου 10 άτομα για να φτιάξουν πίτσα. Με τα ρομπότ αυτός ο αριθμός έπεσε σε μόλις δύο. Αλλά τα άλλα οκτώ άτομα εξακολουθούσαν να απασχολούνται, λέει, σε ρόλους όπου αλληλεπιδρούσαν με πελάτες και διαφήμιζαν την πίτσα γύρω από το γήπεδο.

Για ορισμένους μηχανικούς ρομποτικής πίτσας, η ταχύτητα είναι σίγουρα ένα κίνητρο. Πέρυσι στο Διεθνές Αεροδρόμιο στο Οχάιο, μια καναδική εταιρεία εγκατέστησε μια ρομποτική μονάδα πίτσας που λειτουργούσε 24/7 για την πολύ γνωστή αλυσίδα πίτσας, με διεθνή παρουσία.

Η συγκεκριμένη εταιρεία εργάζεται σε νεότερες εκδόσεις της τεχνολογίας που, όπως ισχυρίζεται, θα «συναρμολογούν» πίτσες με μανιώδη ρυθμό. Ο στόχος είναι τελικά να βγαίνει μια πίτσα από τέτοια μηχανήματα κάθε λεπτό, σύμφωνα με τον συνιδρυτή και διευθύνοντα σύμβουλο Νίπουν Σάρμα.

Για τον σκοπό αυτό, η ομάδα του διερευνά μεθόδους, ώστε να μπαίνει η σάλτσα στη βάση της πίτσας πολύ πιο γρήγορα  από τα 9,5 δευτερόλεπτα που απαιτούνται σήμερα. Η εταιρεία διερευνά ακόμη και λέιζερ και υπέρηχους ως δυνητικά πιο γρήγορες μεθόδους κοπής πιτσών από μια παραδοσιακή λεπίδα μαχαιριού.

Το ερώτημα είναι τι προτιμά ο άνθρωπος ως καταναλωτής: Την χειροποίητη πίτσα, που κάθε φορά που την τρως έχει ελαφρώς διαφορετική γεύση ή την πίτσα που θα σου φτιάχνουν τα ρομπότ και η γεύση της θα είναι ίδια και απαράλλαχτη κάθε φορά που την απολαμβάνεις;