Δέσποινα Κονταράκη

Το ότι η ελληνική οικονομία είναι εύθραυστη δεν είναι δα και καμιά καινούργια διαπίστωση.

Γελοιότητες συμβαίνουν και στις μεγαλύτερες τραγωδίες. Βασικά, στις μεγαλύτερες τραγωδίες συμβαίνουν πάντα γελοιότητες.

Η οδός Αθηνάς, ο δρόμος που περνά μπροστά από το δημαρχείο, δεν ανήκει στο δήμο της Αθήνας. Κυκλοφοριακά ανήκει στο υπουργείο Μεταφορών, ενώ για να γίνουν εργασίες στο οδόστρωμα θα πρέπει να προηγηθεί προγραμματική συμφωνία.

Eχει ξεκαθαρίσει πια το δίπτυχο στο οποίο θα στηριχθεί η κυβέρνηση μέχρι τις εκλογές. Από τη μία θα πουλάει ελπίδα με χιλιάδες προσλήψεις, αναδρομικά, επιδόματα και θετικά νομοσχέδια και από την άλλη θα εκτοξεύει απειλές για κάθαρση και φυλακίσεις.

Η προεκλογική αυλαία έχει σηκωθεί εδώ και καιρό, οι ηθοποιοί της παράστασης έχουν πάρει τις θέσεις τους στη σκηνή και «παπαγαλίζουν» τους ρόλους τους.

Μετά το Σκοπιανό, το Κυπριακό, το Αλβανικό και την επέκταση των 12 μιλίων, τώρα η κυβέρνηση θα λύσει και το θέμα της εκκλησιαστικής περιουσίας. Υπερβάλλουμε μήπως;

Ανακοινώθηκε χθες ότι η Αθήνα είναι η Ευρωπαϊκή Πρωτεύουσα Καινοτομίας για το 2018. Σπουδαίο το νέο, όχι μόνο για τον Γιώργο Καμίνη, αλλά για όλους τους Αθηναίους, οι οποίοι δίπλα στα τόσα αρνητικά αυτής της πόλης, είδαν και κάποια θετικά πράγματα.

Η καλή αρχή από το πρωί φαίνεται. Για τον ΣΥΡΙΖΑ η μάχη των αυτοδιοικητικών εκλογών κρίθηκε από νωρίς. Στην τελική ευθεία για τη μάχη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και το κυβερνών κόμμα αδυνατεί να βρει υποψήφιο για τον πρώτο δήμο της χώρας.

Αν κάτι περισσεύει σε αυτή την κυβέρνηση και σε αυτή την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ είναι η υποκρισία. Στην υπόθεση της Συνταγματικής Αναθεώρησης έχουν κάνει σημαία την αναθεώρηση του άρθρου 86, που αφορά το νόμο περί ευθύνης υπουργών.

Ζακ Σιράκ, Νικολά Σαρκοζι, Φρανσουά Ολάντ, Εμμανουέλ Μακρόν (Γαλλία), Σίλβιο Μπερλουσκόνι, Ρομάνο Πρόντι, Μάριο Μόντι, Ενρίκο Λέττα, Ματέο Ρέντσι, Πάολο Τζεντιλόνι, Τζουζέπε Κόντε (Ιταλία), Τόνι Μπλερ, Γκόρντον Μπράουν, Ντέιβιντ Κάμερον, Τερέζα Μέι (Μ. Βρετανία), Χοσέ Λουίς Θαπατέρο, Μαριάνο Ραχόι, Πέδρο Σάντσεθ (Ισπανία), Κώστας Καραμανλής, Γιώργος Παπανδρέου, Λουκάς Παπαδήμος, Παναγιώτης Πικραμμένος, Αντώνης Σαμαράς, Βασιλική Θάνου, Αλέξης […]

Η ομοιότητα των γεγονότων είναι σοκαριστική. Η Αμαλ Χουσάιν έγινε το σύμβολο του λιμού στην αραβική χώρα, μέσα από μια φωτογραφία που δημοσίευσαν οι «New York Times». Η εικόνα του σκελετωμένου παιδιού έκανε το γύρο του κόσμου, αποκαλύπτοντας το μέγεθος της ανθρωπιστικής κρίσης στην εμπόλεμη χώρα.

Οι έκτακτες κρίσεις στην Ελληνική Αστυνομία, ελάχιστες εβδομάδες πριν από τις τακτικές κρίσεις που βάσει του νόμου θα γίνουν τον Ιανουάριο του ’19, είναι σοβαρό θέμα, αφού υποκρύπτει σύμφωνα με τις καταγγελίες των ίδιων των αστυνομικών την προώθηση ημετέρων της πολιτικής ηγεσίας σε θέσεις-κλειδιά (ανακοίνωση ΠΟΑΞΙΑ 23/10/2018).

Το πιο σύντομο ανέκδοτο της χθεσινής μέρας είχε τρεις λέξεις: Παγκόσμια Ημέρα Αποταμίευσης.

Γράφαμε πριν από λίγες ημέρες ότι η συζήτηση της συνταγματικής αναθεώρησης που ανοίγει η κυβέρνηση χρησιμοποιείται ως εργαλείο για να αλλάξει η αρνητική, για το Μαξίμου, ατζέντα των ημερών.

Στο βιβλίο «The World as It Is», του πρώην αναπληρωτή συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας του Ομπάμα, Μπεν Ρόουντς, καταγράφονται μερικές ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες από τις τελευταίες συναντήσεις Ομπάμα-Μέρκελ όταν πια ήταν γνωστό ότι νέος πρόεδρος των ΗΠΑ ήταν ο Ντόναλντ Τραμπ. Γράφει, λοιπόν, ότι στην τελευταία συνάντησή τους η Μέρκελ δάκρυσε και ο Ομπάμα αναστενάζοντας είπε: «Είναι […]

Είναι ο Πρόεδρος της Ιταλικής Δημοκρατίας, αλλά όχι ένας τυχαίος Ιταλός Πρόεδρος. Ο piccolo presidente, ο μικρός πρόεδρος όπως τον αποκαλούν οι Ιταλοί για την ήρεμη και διακριτική δύναμή του, έχει αποδείξει ότι τιμά το θεσμικό του ρόλο.

Ήταν η πρώτη σκηνή από τη γαλλική ταινία «La haine» («Το μίσος»), όταν η κάμερα απομακρύνεται και μια φωνή ακούγεται να λέει: «Σημασία δεν έχει η πτώση αλλά η πρόσκρουση». Στην περίπτωση του Γιάννου Παπαντωνίου η πτώση είναι απότομη και η πρόσκρουση μοιάζει εκκωφαντική.

«Είναι τόσο δύσκολο να συμφωνήσουμε; Πάμε να σπάσουμε τη Β’ Αθηνών και να συμφωνήσουμε ότι οι άνθρωποι αυτοί θα ψηφίζουν από τις επόμενες εκλογές. Γιατί πετάτε το μπαλάκι συνέχεια στην εξέδρα; [….]

«Στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, για λόγους που συνδέονται με τις πολιτικές εξελίξεις ιδιαίτερα στο χώρο της Κεντροαριστεράς -όπου ανήκω-, βρίσκομαι εκτός της ενεργού πολιτικής. Την ίδια περίοδο η Ελλάδα αγωνίζεται να ξεφύγει από τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση της μεταπολεμικής της ιστορίας. Ούτε μια στιγμή δεν έπαψα να αγωνιώ για την έκβαση αυτής της προσπάθειας […]

Οταν τα πράγματα ζορίζουν, μια αλλαγή ατζέντας είναι η καλύτερη λύση. Ειδικά τώρα που η κυβέρνηση μοιάζει να έχει χάσει εντελώς τον έλεγχο των γεγονότων, αυτό μοιάζει μονόδρομος.

Ηταν Φεβρουάριος του ‘17 όταν ο υφυπουργός Εργασίας έλεγε με περηφάνια πως συναντούσε επαγγελματίες στο δρόμο που έδιναν συγχαρητήρια στην κυβέρνηση για τις εισφορές που τους έβαλε: «Επειδή συνηθίζω να περπατώ στους δρόμους της Αθήνας, πηγαίνω με τα πόδια, συζητώ με τον κόσμο.