Δέσποινα Κονταράκη

«Και ποια γυναίκα δεν έχει φάει ένα χαστούκι; Οποια λέει ότι δεν έχει κάνει πλαστική και δεν έχει φάει χαστούκι λέει ψέματα», είπε χαμογελώντας, σκεπτόμενη ίσως πως είπε μια καλή ατάκα. «Καταλαβαίνω τι λες», της απαντά ο παρουσιαστής, ο οποίος, ως παλιά καραβάνα, καταλαβαίνει σχεδόν στο δευτερόλεπτο ότι έπεσε βόμβα στο πλατό.

Γράφαμε τον περασμένο Αύγουστο με αφορμή την υπόθεση Φλώρου και την ανάρτηση στο facebook από τον υπουργό Υγείας του ιατρικού φακέλου του:

Μερικές φορές αναρωτιέσαι πού κρύβεται η πραγματική είδηση. Στο ότι μισό λίτρο ελαιόλαδο πουλήθηκε 510 ευρώ ή στο ότι ακόμα πρέπει να πειστούν οι αγρότες για τη δύναμη των συνεταιρισμών; Μάλλον στο δεύτερο.

Ελλάς-Γαλλία συμμαχία, στα καύσιμα τουλάχιστον. Η εξέγερση των «κίτρινων γιλέκων» στη Γαλλία, που έχει βγάλει στους δρόμους χιλιάδες πολίτες, που έχει διχάσει τη χώρα και φέρνει την κυβέρνηση Μακρόν ένα βήμα πριν τη δημοσκοπική κατάρρευση, οφείλεται στην απόφαση των Ηλυσίων Πεδίων να αυξήσουν τη φορολογία στα καύσιμα.

Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που καταργήθηκε από τον Ποινικό Κώδικα το αδίκημα της μονομαχίας. «Η μονομαχία με όπλα τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον έξι μηνών. Αν όμως κατά τους όρους που συμφωνήθηκαν η μονομαχία έπρεπε να εξακολουθήσει έως το θάνατο του ενός από τους αντιπάλους, επιβάλλεται φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους».

Αν η οικονομική κρίση ήταν κατάστημα, θα ήταν ενεχυροδανειστήριο. Για να πούμε την αλήθεια, είναι αυτό ακριβώς. Ενα τεράστιο ενεχυροδανειστήριο, όπου η χώρα ξεπουλάει τα ασημικά της έναντι πινακίου φακής.

Η παράκληση του φίλου της στήλης ήταν ειλικρινής. «Κάντε κάτι εσείς οι δημοσιογράφοι. Πάρτε θέση να λάβει τέλος αυτή η κωμωδία. Όποιος μιλάει για εθνικά θέματα θεωρείται φασίστας. Έλεος πια.

Πανηγύριζε χθες ο πρωθυπουργός για το μέρισμα των 700 εκατομμυρίων ευρώ που θα μοιράσει εν είδει πολιτικής ελεημοσύνης στους πολίτες που έχει οδηγήσει στα όρια της φτώχειας με την πολιτική του. Ενα μέρισμα το οποίο, όπως είπε, προέρχεται «από την υπεραπόδοση της οικονομίας».

Στα σχέδια του υπουργείου Παιδείας είναι να ανανεωθούν τα βιβλία Ιστορίας σε όλες τις βαθμίδες, ανοίγοντας τη βεντάλια του χρόνου μέχρι τη σύγχρονη ευρωπαϊκή και ελληνική Ιστορία.

Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος είναι ιδιαίτερη περίπτωση συριζαίου. Κάνει ό,τι μπορεί για να πείσει πως ξεχωρίζει από τους συντρόφους του, παρόλο που στην ουσία είναι καθ’ εικόνα και ομοίωση.

Ας ξεκινήσουμε από το βασικό. «Η Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης και Επικοινωνίας μεριμνά για την έγκυρη και την αντικειμενική πληροφόρηση του ελληνικού λαού».

Ο κύκλος των 5 δημάρχων έκλεισε με τον Γιάννη Μπουτάρη να κλείνει τελευταίος την πόρτα. Ηταν 2013 όταν οι Γιώργος Καμίνης, Γιάννης Δημαράς, Πάνος Σκοτινιώτης, Φίλιππος Φίλιος και Γιάννης Μπουτάρης οργάνωναν την πρωτοβουλία «Μεταρρύθμιση στην Αυτοδιοίκηση Τώρα». Κρατώντας αποστάσεις από δεξιά και αριστερά και κινούμενοι στην περιοχή του σοσιαλιστικού κέντρου, οι πέντε αυτοδιοικητικοί έδειχναν έτοιμοι […]

Επρεπε το θέμα να πάρει τη δημοσιότητα και την έκταση που πήρε για να «αναγκαστεί» η ηγεσία της Δικαιοσύνης να κινητοποιηθεί.

Eχει πολλά και ενδιαφέροντα σημεία η πρώτη έκθεση ενισχυμένης εποπτείας της Κομισιόν για την πρόοδο της ελληνικής οικονομίας, αφού είναι μια στο καρφί και μια στο πέταλο.

Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος οικονομικός συντάκτης για να καταλάβει πως η χθεσινή μέρα ήταν μια μαύρη ημέρα για το Χρηματιστήριο Αθηνών και κατ’ επέκταση άλλη μια κακή μέρα για την ελληνική οικονομία και τις τράπεζες.

Ο κοινωνικός αυτοματισμός έκανε πάντα τη δουλειά του. Είναι το άλλο πρόσωπο του «διαίρει και βασίλευε» που λειτουργεί άριστα για τις εκάστοτε εξουσίες.

Ισως να επιμένει τόσο πολύ γιατί είναι το τελευταίο προπύργιο που απέμεινε στο αριστερό προφίλ του.

Για τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν πολύ δεξιός. Για το Ποτάμι πολύ βιαστικός. Για τη Νέα Δημοκρατία πολύ αριστερός. Αυτή είναι μια καλή βάση για να ξεκινήσει κάποιος και πάλι από την αρχή.

Κάθε χρόνο τα ίδια. Η μέρα της Μαρμότας επαναλαμβάνεται κάθε φορά και χειρότερη εκφυλίζοντας τον εορτασμό του Πολυτεχνείου. Μια επέτειος που υποτίθεται θα έπρεπε να ενώνει όλους τους δημοκράτες πολίτες γίνεται αφορμή για προπηλακισμούς, εντάσεις, υβριστικά συνθήματα και πατριδοκαπηλία.

«Εμειναν τέσσερα χρόνια σε γαλλικό έδαφος και δεν έμαθαν καν να πίνουν κρασί. Ο απομονωτισμός των Εγγλέζων, η άρνησή τους να πάρουν τους ξένους στα σοβαρά, είναι μια αφροσύνη που από καιρό σε καιρό πληρώνεται ακριβά», έγραφε το 1941 ο Τζορτζ Οργουελ.

Κάποτε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε χαρακτηρίσει τη χώρα ένα απέραντο φρενοκομείο. Αν ζούσε σήμερα, θα τη χαρακτήριζε ένα απέραντο δικαστήριο. Ολες αυτές οι ανοιχτές δικαστικές υποθέσεις στις οποίες εμπλέκονται και πολιτικά πρόσωπα ρίχνουν τη βαριά σκιά τους στην πολιτική ζωή του τόπου.