Δέσποινα Κονταράκη

Θα μπορούσε κάποιος να πει πως πρόκειται για μικρό θαύμα. Oχι με τη χριστιανική έννοια του όρου, αλλά με την πολιτική.

Με εκείνον τον ανασχηματισμό τι θα γίνει; Οχι τίποτα άλλο αλλά είναι διαβολικά βολικό να είναι κάποιος υποψήφιος δήμαρχος και ταυτόχρονα υπουργός.

Ολα αλλάζουν σε αυτή τη χώρα και όλα τα ίδια μένουν. Κάθε χρόνο τέτοιο καιρό οι αγρότες ανάβουν τα τρακτέρ και αρχίζουν τις απειλές ότι θα κόψουν την Ελλάδα στα δύο, έχοντας κάθε φορά ίδια ή παρόμοια αιτήματα και επαναφέροντας αθέμιτες τακτικές τις οποίες το κράτος αδυνατεί να αντιμετωπίσει.

Η Κατερίνα Παπακώστα δηλώνει καζαντζακική και καραμανλική και, ως γνωστόν, στην Ελλάδα, ό,τι δηλώσεις είσαι.

Ισως ο μεγαλύτερος μύθος σε αυτή τη χώρα να είναι ότι αν υπάρχουν λεφτά, θα υπάρχει και προκοπή.

Έχουμε πει ότι με τους αριθμούς μπορούν να ειπωθούν πολλών ειδών αλήθειες, αρκεί να παραλειφθούν κάποιοι από αυτούς.

Οι υπουργοί έχουν πολλές ευθύνες. Πάνε πακέτο με τα προνόμια και τη δόξα. Μία από τις ευθύνες τους είναι να τηρούν τους νόμους.

Στα εθνικά θέματα οφείλουμε όλοι να είμαστε μετρημένοι. Ενα παραπάνω όταν αφορά στις σχέσεις μας με την Τουρκία, οι οποίες ούτε ποτέ ανέφελες ήταν ούτε εύκολες.

«Το Σύνταγμα της χώρας μας μεριμνά για τους διακριτούς ρόλους των εξουσιών και για τον αυτοτελή ρόλο και την ιδιαίτερη υπόσταση της Βουλής, του προεδρείου της και των θεσμικών λειτουργιών που οργανώνουν τις σχέσεις με την εκτελεστική και με τη δικαστική εξουσία».

«Δεν τα πήγα καλά στις επιλογές προσώπων. Αλλά έχω πάρει τα μαθήματά μου». Ετσι έλεγε πριν από λίγες ημέρες στη συνέντευξή του στο Open o πρωθυπουργός.

Σε αναμμένα… τρακτέρ κάθονται οι αγρότες και περιμένουν τη στιγμή που θα θεωρήσουν κατάλληλη για να προχωρήσουν σε αποκλεισμούς εθνικών οδών.

Ήταν το σωτήριο έτος 2013, όπου όλα ακόμα έμοιαζαν ανώδυνα. Χωρίς το κυβερνητικό ποινικό μητρώο που θα αποκτούσε στα χρόνια που θα έρχονταν, ο ΣΥΡΙΖΑ μπορούσε να υποστηρίζει ότι διαθέτει ηθικό πλεονέκτημα και να ονειρεύεται ότι θα μετατρέψει την Ελλάδα σε Βενεζουέλα της Ευρώπης.

Ακούμε συχνά στις συνεδριάσεις της Ολομέλειας να ζητούν οι βουλευτές το λόγο επί προσωπικού. Τι σημαίνει όμως επί προσωπικού;

Τρόπο ώστε οι μπουρμπουλήθρες από τις πολλές γκαζόζες να μην αρχίσουν να σκάνε στα έδρανα του Κοινοβουλίου αναζητά η κυβέρνηση.

Είναι πραγματικά απίθανα αυτά που συμβαίνουν στην υπόθεση της Βενεζουέλας. Ξαφνικά Τραμπ, Πούτιν και Ερντογάν εμφανίζονται ως μαχητές της Δημοκρατίας για λογαριασμό του λαού της Βενεζουέλας.

Λένε πως για να διαπιστώσεις αν μια εργασιακή ρύθμιση είναι πραγματικά δίκαιη, τότε πρέπει να δεις ποιος τη χειροκροτεί και ποιος την ψέγει.

Το ζήσαμε στο μπάσκετ το ’87, στο euro το 2004, το παθαίνουμε κάθε φορά που η Στεφανίδη πηδάει πιο ψηλά, κάθε φορά που ο Πετρούνιας παγώνει τους κρίκους και τις ανάσες μας. Το πάθαμε με τον Κακλαμανάκη, τον Κεντέρη, τον Μελισσανίδη, τον Πύρρο Δήμα, οι παλιότεροι το πάθαιναν με τον Δομάζο και τον Κούδα.

Ξεκίνησε σαν ταραξίας γυμνασιόπαις, για να γίνει ένας ταραξίας δημοσιογράφος και εκδότης Πώς δικαιολογείται τόση λατρεία για τον Θέμο Αναστασιάδη; Πώς δικαιολογείται τόσο μίσος για το ίδιο πρόσωπο;

Τέσσερα χρόνια πέρασαν από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου του 2015. Τέσσερα χρόνια που ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται στην εξουσία, όντας πλέον η μακροβιότερη μνημονιακή κυβέρνηση στην Ευρώπη.

Στην ιστορία της πολιτικής είναι χιλιάδες οι αποφάσεις που λαμβάνονται καθημερινά από τις κυβερνήσεις και τα κάθε λογής κέντρα εξουσίας σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη.

Ήταν πραγματικά μια από τις πιο ωραίες στιγμές του ελληνικού κοινοβουλίου. Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να χειροκροτούν τον Νίκο Δένδια και στη συνέχεια ο Νίκος Δένδιας να χειροκροτεί τον Σταύρο Κοντονή.