Δέσποινα Κονταράκη

Οσο πλησιάζουμε στο δρόμο για τις εκλογές και όσο τα σκάνδαλα στα οποία επένδυσε πολιτικά η κυβέρνηση ξεφουσκώνουν, ένα νέο/παλιό επιχείρημα θα επαναλαμβάνεται από τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ: η πολιτική ευθύνη.

Στα χωριά, όταν οι πιτσιρικάδες βαριούνταν να απαντήσουν στην κλασική ερώτηση των γερόντων «Εσύ ποιανού είσαι, παιδάκι μου;», έκοβαν την κουβέντα εξυπνακίστικα: «Του πατέρα μου». Και έκοβαν δρόμο γελώντας, αφήνοντας τους παππούδες να ψάχνουν τον γεννήτορα…

Η μακροβιότερη μνημονιακή κυβέρνηση ήρθε στη διάρκεια της θητείας της αντιμέτωπη με δύο ιστορικά μομέντουμ τόσο για το Μακεδονικό όσο και για τα Ελληνοτουρκικά. Κατάφερε να τα χάσει και τα δύο, καθώς επέλεξε να τα διαχειριστεί με εσωτερικούς μικροπολιτικούς όρους.

Η μέρα της μαρμότας αναβιώνει συχνά με τον ΣΥΡΙΖΑ. Πριν από μερικούς μήνες το παιχνίδι που έπαιζε το Μαξίμου με τους συνταξιούχους ήταν αν θα κοπούν ή όχι οι συντάξεις.

Γράφαμε πέρσι τον Μάιο: «Η μήνυση που υπέβαλε ο Παναγιώτης Δημητράς από το Racist Crimes Watch κατά της Σώτης Τριανταφύλλου άναψε φωτιές και προκάλεσε συγκρούσεις και συζητήσεις γύρω από το πνεύμα του νόμου, τη χρήση ή την κατάχρησή του».

Σε 892 λέξεις περιγράφεται η χαμένη δεκαετία της Ελλάδας. Τόσες λέξεις χρειάστηκαν οι μελετητές της Eurobank για να αποτυπώσουν τα 10 μοιραία πολιτικά λάθη που αύξησαν το κόστος και τη διάρκεια της προσαρμογής της χώρας.

Ευτυχώς που ο Γιάννης Τσιρώνης είναι υποψήφιος στο Δήμο Αθηναίων, τα γεωγραφικά όρια του οποίου δεν αμφισβητούνται και έτσι δεν θα χρειαστεί να τα υπερασπιστεί.

Υπάρχει ο νόμος Κατσέλη και πλέον υπάρχει και η τροπολογία Κουντουρά. Στην πορεία της ιστορίας δεν θα αποκτήσουν την ίδια πολιτική βαρύτητα, όμως, υπό το πρίσμα της φθαρτής επικαιρότητας, η δεύτερη είναι πιο… γαργαλιστική.

Μια ρωσική παροιμία λέει «σε 200 χρόνια τίποτα, σε μια μέρα τα πάντα». Στην περίπτωση της Ελλάδας, δεν ισχύει ακριβώς έτσι. Στους δύο αιώνες που κύλησαν μετά την Ελληνική Επανάσταση η χώρα μας κατάφερε να κερδίσει πολλά και από υπόδουλο έθνος να γίνει ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος.

Με έναν προκλητικό τίτλο και λίγα λόγια ν’ αγαπιόμαστε ανακοίνωσε η ΔΕΗ πως πετσοκόβει τη μείωση που απολάμβαναν οι συνεπείς καταναλωτές. «Αμετάβλητα τα τιμολόγια της ΔΕΗ», γράφει σαν να κάνει χάρη στους πολίτες και συνεχίζει: «Παγιοποίηση της έκπτωσης 10%». Μόνο που η έκπτωση ήταν 15% και την «παγιοποιεί», δηλαδή τη μειώνει σε 10%.

Ας υποθέσουμε ότι εργάζεστε σε μια επιχείρηση και ταυτόχρονα αναζητείτε καλύτερη εργασία αλλού, με μεγαλύτερες απολαβές και περισσότερη αίγλη.

Τρία διαφορετικά θέματα κεντρίζουν την επικαιρότητα τις τελευταίες ημέρες και είναι όλα -φαινομενικά- διαφορετικά μεταξύ τους: Η οπαδική βία, τα πλαστά διπλώματα οδήγησης και ο νέος Ποινικός Κώδικας.

Εικόνες ντροπής, από αυτές που συνήθως βλέπουμε μεταξύ οπαδών ποδοσφαιρικών ομάδων ή από ακραίες διαμαρτυρίες κατά πολιτικών κομμάτων, εξελίχθηκαν το απόγευμα του Σαββάτου στην Καλαμάτα.

Είναι μερικές φορές που αναμετρώνται ο «λόγος σου και ο λόγος μου». Οταν μια συζήτηση γίνεται πίσω από κλειστές πόρτες, χωρίς μάρτυρες και ηχογραφήσεις, χωρίς γραπτά ντοκουμέντα, τότε ο λόγος και η αξιοπιστία εκάστου συνομιλητή λαμβάνουν θέση τεκμηρίου.

Η Τζασίντα Κέιτ Λόρελ Αρντεν είναι το ίδιο γνωστή-άγνωστη στους περισσότερους Έλληνες, όσο γνωστή-άγνωστη είναι και η χώρα που κυβερνά.

«Η Θεοδώρα ήθελε να γίνει ηθοποιός. Και τότε εγώ τη συμβούλευσα να αλλάξει το όνομά της, να διώξει το “Βουτσάς”». Αυτή τη συμβουλή, όπως είπε ο Κώστας Βουτσάς στον Δημήτρη Δανίκα, έδωσε στην κόρη του όταν του είπε ότι θέλει να ακολουθήσει τα χνάρια του.

«Δεν μπορεί μια περίπτωση να αναστέλλει μια γενναία νομοθετική μεταρρύθμιση.

Ήταν 2015 όταν ο τότε υπουργός Δικαιοσύνης, Νίκος Παρασκευόπουλος, όριζε τις δύο επιτροπές που θα συνέτασσαν τα σχέδια για το νέο Ποινικό Κώδικα και το νέο Κώδικα Ποινικής Δικονομίας.

Oλοι αναρωτιούνται ποιος θα είναι ο νικητής και ο χαμένος των εκλογών. Των εθνικών εκλογών εννοείται, διότι στις άλλες δύο αναμετρήσεις ξέρουμε ήδη ποιοι χάνουν: Η Αυτοδιοίκηση και η Ενωμένη Ευρώπη, αφού οι αντίστοιχες κάλπες στήνονται υπό από τη βαριά σκιά των βουλευτικών εκλογών.

Τον Μάιο του ’17 έγραφε στο commonality: «Ηθελαν φθηνό οικόπεδο, κανέναν περιορισμό, κανένα πάρκο, κανέναν αρχαιολογικό ή δασικό χώρο, κανένα χρονοδιάγραμμα, καμία δέσμευση. Ηθελαν οικοπεδοποίηση και εύκολη πώληση των τεμαχίων σε τρίτους. Κάτι σαν συνοικιακοί οικοπεδοφάγοι. Παιχνίδι με τις μετοχές και υπεραξία από σταδιακή μεταπώληση φθηνού τεράστιου ακινήτου δίπλα στη θάλασσα. Ενα mall εδώ, ένα […]

Η απόφαση του Δήμου Πατρέων να σταματήσει την αναβίωση του γάμου της Γιαννούλας, ενός δρώμενου που επαναλαμβανόταν στην πόλη κάθε χρόνο, έγινε αποδεκτή με θετικά σχόλια από το σύνολο της τοπικής κοινωνίας, αλλά και έξω από αυτήν.