Διηγήματα

Διηγήματα τα καλοκαίρια μας:… Στην Καλαμάτα, θερινές διακοπές από το Δημοτικό Σχολείο στα χρόνια της χούντας

Διηγήματα τα καλοκαίρια μας:…Σχεδόν λαχανιασμένος, χωρίς να πάρω ανάσα, άρχισα να λέω «είδα τον μεθυσμένο του κινηματογράφου, αλήθεια σας λέω, τον είδα! Εκείνον που πουλά τσιγάρα για να ζήσει…»

Διηγήματα τα καλοκαίρια μας:…Στην πλατεία του χωριού παίζαμε αμπάριζα, κλέφτες κι αστυνόμοι, και τέτοια. Ωστόσο, πολλές φορές, παίζοντας, γινόμασταν μάρτυρες των κοινοτικών δρώμενων…

Διηγήματα τα καλοκαίρια μας: Εχουν περάσει κοντά σαράντα χρόνια από τότε. Είχα τελειώσει τη δευτέρα Λυκείου και ήταν η πρώτη φορά που μας άφηναν οι γονείς μας, με τους δύο κολλητούς μου, να κάνουμε μόνοι μας διακοπές, μακριά απ’ την οικογένεια.

Διηγήματα τα καλοκαίρια μας: Μεγάλωσα σε μια φτωχογειτονιά κάτω από την Ακρόπολη, με χωματόδρομους, πολλά παιδιά, πολλές φωνές και ατελείωτο παιχνίδι.

Διηγήματα τα καλοκαίρια μας: Αυτή την ιστορία μού έλεγε η γιαγιά μου η Αμαλία στο χωριό μας, τον Πήδασο