Δέσποινα Κονταράκη

Αν υπάρχει κάτι που μπορεί ένας ξένος να δει και να καταλάβει αμέσως σε τι είδους χώρα βρέθηκε, είναι η πρωτεύουσά της. Αναγνωρίζει με τη μία αν πρόκειται για ανεπτυγμένο ευρωπαϊκό κράτος ή για τριτοκοσμικό.

Οι Βέλγοι θεωρούν φτηνιάρηδες και τσιγκούνηδες τους Ολλανδούς. Λένε μάλιστα πως όλες οι συνταγές στην Ολλανδία ξεκινούν με το «δανειζόμαστε έξι αβγά». Υπερβολή έτσι;

Στη σκιά του νέου τρομοκρατικού χτυπήματος στο Λονδίνο, το ερώτημα για το πώς μπορεί να προστατευτεί ο κόσμος από την τυφλή τρομοκρατία επανέρχεται. Οι κυβερνήσεις αναζητούν τρόπους άμυνας μέσα από την υψηλή τεχνολογία, με πιο πρόσφατο παράδειγμα την απαγόρευση μεταφοράς laptop στα αεροπλάνα, καθώς μπορούν να μετατραπούν σε «βόμβες».

Ας πούμε την αλήθεια. Υπάρχουν πολλοί που συμφωνούν με τον Ντάισελμπλουμ, περισσότεροι από όσοι θέλουμε να πιστεύουμε.

Πάντα τέτοιου είδους έρευνες που μετρούν την ευτυχία των λαών, συγκρίνοντας επίπεδα ζωής σε πέντε ηπείρους, καταλήγουν στα προφανή αλλά και σε αρκετά παράδοξα.

Πήραν φωτιά τα μηχανάκια της AGB με την προβολή του έγχρωμου Ζήκου. Μέχρι και 45άρια χτύπησε η τηλεθέαση της κλασικής ταινίας «Της κακομοίρας» με τον Κώστα Χατζηχρήστο το βράδυ του Σαββάτου.

Θα είχε πραγματικά πολύ ενδιαφέρον αν κάποια στιγμή μετρούσαμε τις Εξεταστικές και τις Προανακριτικές Επιτροπές που έχουν συσταθεί τα τελευταία 30 χρόνια, όπως και τα αιτήματα που έχουν κατατεθεί, ακόμα και αν δεν προχώρησαν. Από τις ευθύνες για την τουρκική εισβολή στην Κύπρο μέχρι τη βίλα της Εκάλης και από τις αγοραπωλησίες σκαφών της Ολυμπιακής […]

Δεν το έχει η μοίρα μας να γίνουμε Δανία του Νότου.

Ανακοινώθηκε και φέτος ο αριθμός των εισακτέων σε ΑΕΙ και ΤΕΙ ανοίγοντας τον τρελό χορό γύρω από τις πανελλαδικές. Αυτές τις αδιάβλητες πλην όμως όχι και αξιόπιστες, σύμφωνα με τον υπουργό Παιδείας, εξετάσεις.

Συγκινητική, αν και όψιμη, η επιθυμία της κυβέρνησης να συγκροτήσει ένα εθνικό μέτωπο ομοψυχίας για τα μεγάλα θέματα, όπως είναι η ανεργία.

Σε συνέντευξη που είχε δώσει ο Γιαν Κρέγκερ πριν από τρία χρόνια (Enet.gr, στον Χ.Ι. Πολυχρονίου) ερωτώμενος σχετικά με την έκδοση διπλού νομίσματος για την τόνωση της οικονομίας, είχε δώσει μια πολύ ενδιαφέρουσα απάντηση: «[…Η έκδοση ενός παράλληλου νομίσματος επιτρέπει την υλοποίηση αυτών των στόχων, αλλά μόνο για ένα μικρό χρονικό διάστημα, μέχρι να επιλυθεί […]

Διαβάζουμε στον ισολογισμό μεγάλης επιχείρησης, απολύτως υγιούς και εξωστρεφούς, με διεθνή δραστηριότητα και τζίρο δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ, η οποία κατάφερε το 2016 να καταγράψει αύξηση εσόδων και κερδών:

Οταν η Ζωή Κωνσταντοπούλου τον απείλησε με μήνυση επειδή, όπως έλεγε, είχε δώσει εντολή να παραβιαστούν τα γραφεία που είχε παραχωρήσει εκείνη στην επιτροπή ελέγχου του χρέους, ο Νίκος Βούτσης απάντησε λέγοντας πως ο απολιτίκ νομικισμός αποτελεί εχθρική νοοτροπία προς τη Δημοκρατία. Οταν τον ρώτησαν για κυβέρνηση συνεργασίας, είπε κατηγορηματικά «όχι» σε οικουμενικές που είναι […]

Δεν ήταν η πρώτη φορά που η Δικαιοσύνη έβαλε πάγο σε αποφάσεις της πολιτικής διοίκησης. Το νέο «φρένο» από τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας για τις απανωτές παρατάσεις του χρόνου παραγραφής φορολογικών υποθέσεων επαναφέρει το χάος που επικρατεί στους ελεγκτικούς μηχανισμούς, όχι με ευθύνη των υπαλλήλων. Ας δούμε τι γίνεται με τη μεταφορά των υποθέσεων […]

«Είναι μια λεπτή ισορροπία. Η αλήθεια είναι κάπου στη μέση», απαντούσε πριν από λίγες ημέρες στη συνέντευξή του στον ΑΝΤ1 ο Ευκλείδης Τσακαλώτος.

Αν σε κάτι είχε διακριθεί ο ΣΥΡΙΖΑ όσο ήταν στην αντιπολίτευση και διεκδικούσε την εξουσία ήταν οι πορείες, οι συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, τα εμπνευσμένα συνθήματα στα πλακάτ και η παντελής απουσία των προσκείμενων συνδικαλιστών ή φοιτητών από κάθε μορφή διαλόγου.

Οι βουλευτές δεν το ζήτησαν. Οι δήμαρχοι δεν το ζήτησαν. Οι περιφερειάρχες δεν το ζήτησαν. Αλλά το δίκαιο φορολογικό σύστημα τους το έδωσε απλόχερα!

«Τώρα είμαστε πια σε θέση, ίσως για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, να συνθέσουμε εμείς τη μουσική. Να συνθέσουμε την άνοιξη της ελληνικής οικονομίας, έτσι ώστε αυτή τη φορά τους καρπούς να μη τους γευτούν μονάχα λίγοι».

Ας το πούμε παραφρασμένα. Μπορεί κάτι που έχει τόσο μικρή τηλεθέαση να γεννά τόσο μεγάλα πάθη;

Λιγοστοί είναι οι πολιτικοί που μπορούν εύκολα να γίνουν συμπαθείς. Πρέπει να πληρούν κάποια κριτήρια, όπως το να εκφράζονται πάντα μειλίχια, να τηρούν το πολιτικό savoir vivre μιλώντας κόσμια για τους αντιπάλους τους, να μην υψώνουν τον τόνο της φωνής τους, να χαμογελούν σεμνά, να εμφανίζονται ως μετριοπαθείς. Αυτά, σε γενικές γραμμές, τα έχει ο […]

Σε αυτόν αποδίδεται το ευφυολόγημα πως όλα έχουν ένα τέλος, εκτός από τα λουκάνικα που έχουν δύο. Φθάνει λοιπόν η θητεία του Γιούνκερ στο τέλος της; Ως προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής μάλλον, αφού ανακοίνωσε πως δεν θα θέσει εκ νέου υποψηφιότητα.