Δέσποινα Κονταράκη

Η Βιβλιοθήκη της Νομικής Σχολής του ΑΠΘ βρίσκεται στον 3ο όροφο, δίπλα στο γραφείο της κοσμητείας. Η Βιβλιοθήκη του Τμήματος Χημικών Μηχανικών βρίσκεται στον 2ο όροφο του κτιρίου δίπλα στις αίθουσες διδασκαλίας.

«Η απόφαση Ρόου εναντίον Γουέιντ μοιάζει με σπίτι που βρίσκεται στην άκρη μιας παραλίας και απειλείται να κατακλυσθεί από τα νερά και να καταρρεύσει». Σάρα Γουέντινγκτον, η δικηγόρος που κέρδισε τη δίκη το 1973

Το σχέδιο είχε οργανωθεί από καιρό. Ηταν 2018 όταν ο Κάρολος και η Καμίλα αμέσως μετά τη συνάντηση που είχαν με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο (ίσως για να κανονίσουν τα της στέψης;) πήγαν στην πλατεία Αγίας Ειρήνης (διόλου τυχαίο, αφού Ειρήνη λένε τη μικρότερη αδελφή του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου), προσκύνησαν στην εκκλησία της Παναγίας Καπνικαρέας (διόλου […]

Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Ενωσης Τεχνικών ΔΕΗ, από την 1η έως τις 21 Απριλίου οι τεχνικοί έλαβαν 26.500 εντολές διακοπής του ηλεκτρικού ρεύματος από όλους τους παρόχους.

Από τον Ιούνιο η Γερμανία λανσάρει μηνιαία κάρτα διαδρομών με μόλις 9 ευρώ. Το αφεντικό τρελάθηκε; Μάλλον το αντίθετο. Η ακρίβεια και η εκτόξευση των καυσίμων πλήττουν τους Γερμανούς πολίτες, αλλά υπάρχει κάτι που πλήττει ακόμα περισσότερο τη γερμανική κυβέρνηση: Τα αποτελέσματα των γαλλικών εκλογών του πρώτου γύρου.

 «Η μετάβαση είναι δύσκολη στην Ανατολή. Είμαι όμως αισιόδοξος. Το Τείχος θα εξαφανιστεί σιγά σιγά από το μυαλό μας» Σλάβα Ροστροπόβιτς

Τα γενέθλια έχουν άλλη χάρη όταν είναι στρογγυλά. Οταν οι δεκαετίες και οι αιώνες δίνουν τη σειρά τους σε νέα ορόσημα και όνειρα, σε νέους στόχους και απολογισμούς.

Δύσκολα αλλάζουν οι πεποιθήσεις ενός λαού, ιδίως όταν αυτές έχουν σχηματιστεί μέσα από κοινά σχολικά διαβάσματα και στερεοτυπικές αφηγήσεις.

Ο κόσμος είναι λίγο πιο πολύπλοκος από αυτό που νομίζει ο Αλέξης Τσίπρας. Θα μπορούσε για παράδειγμα να ισχυριστεί πως μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ θα κρατούσε χαμηλά τις τιμές στο καλαμπόκι και τα σιτηρά με ένα νόμο και ένα άρθρο.

Το ηλεκτροσόκ το βιώσαμε όλοι, άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο, με τη διαφορά να προσδιορίζεται αποκλειστικά από την τσέπη του καθένα μας.

Το ντοκιμαντέρ του υποψήφιου για Οσκαρ Ντέιβιντ Φρανς «Πώς να επιβιώσετε σε μια πανδημία» έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο 24ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.

Ηταν οι ήσυχες -φαινομενικά- μέρες του Δεκεμβρίου, όταν ο Μανώλης Ανδρουλάκης ανέβαζε στο Facebook ένα σκωπτικό σχόλιο: «Σε άλλα ευχάριστα νέα, τις προάλλες η Ρωσία αντιμετώπισε τη Φινλανδία σε αγώνα χόκεϊ (μπρρρ) φορώντας στολή της… ΕΣΣΔ (!).

Ακόμα και αν είσαι από εκείνους που βλέπουν το ποτήρι μισογεμάτο, δεν μπορεί να μην προσέξεις αυτό το σχεδόν 40% των Ελλήνων πολιτών που δεν θεωρεί «απαράδεκτη» τη ρωσική επίθεση στην Ουκρανία.

Υπάρχει απόφαση για ιατρικό σφάλμα που εκδόθηκε 17 χρόνια μετά, όταν είχαν πεθάνει και οι κληρονόμοι του παθόντος. Υπάρχουν υποθέσεις που προσδιορίζονται μετά από 5 ή 6 χρόνια.

Οταν πριν μερικούς μήνες ρωτούσαμε τον Γάλλο ιστορικό Φρέντι Βινέ και συγγραφέα του βιβλίου «Η Μεγάλη Γρίπη του 1918» πως είναι δυνατόν να λησμονήθηκε τόσο γρήγορα η θανατηφόρα πανδημία που κόστισε τη ζωή σε διπλάσιο αριθμό θυμάτων από εκείνα του Μεγάλου Πολέμου, μας είχε απαντήσει: «Ο κόσμος ήταν επικεντρωμένος στις τελευταίες στιγμής του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου».

Σε αυτή την ιστορία δεν υπάρχουν καλά σενάρια, μόνο περισσότερο ή λιγότερο κακά. Ας πάρουμε λοιπόν μία από τις κακές εκδοχές της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία και ας υποθέσουμε ότι ο Πούτιν παίρνει το Κίεβο.

Στις ΗΠΑ υπάρχει μια σχεδόν κινηματογραφική, αλλά απολύτως πραγματική, πρόβλεψη ασφαλείας: Οταν ο Αμερικανός πρόεδρος απευθύνει την ετήσια ομιλία του στο Κογκρέσο, ένα μέλος του υπουργικού συμβουλίου μεταφέρεται σε κάποια μακρινή, μυστική τοποθεσία.

Είμαστε στην καρδιά της τέλειας καταιγίδας. Συνήθως το λέμε καθ’ υπερβολή, αυτό τον καιρό, όμως, απλά απεικονίζει την πραγματικότητα. Πόλεμος, πανδημία, ενεργειακή κρίση, ακρίβεια, φυσικές καταστροφές.

«Αυτονομία». Η λέξη που επαναλαμβάνεται με αγωνία στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες τις τελευταίες δραματικές ημέρες από την έναρξη του πολέμου.

Αν ο Πούτιν ήταν ο καλός σε αυτή την ιστορία, τότε θα μιλούσαμε για τους «άθλους του Βλαντιμίρ». Τώρα, όμως, ας μιλήσουμε καλύτερα για τις καραμπόλες του.

«Η επονείδιστη δίκη που προκάλεσαν οι παραχαράκτες και διαστρεβλωτές της Iστορίας δεν πραγματοποιήθηκε ούτε επί τσάρου ούτε επί Λένιν ούτε επί Στάλιν.