Πάνος Αμυράς

Ο Τσίπρας πρέπει ήδη να έχει μετανιώσει για την απόφαση που έλαβε να μη μετέχει το κόμμα του στις ψηφοφορίες της Βουλής. Θα αντιλήφθηκε ότι «ανένδοτος αγώνας» δεν είναι να χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο και μάλιστα να περιμένεις ότι αυτός που θα χάσει θα είναι ο τοίχος.

Ας ξεκινήσουμε από μία πρόσφατη αναδρομή για να φτάσουμε στο σήμερα. Τον Μάιο του 2019, λίγο πριν από τις ευρωεκλογές σε μία συνέντευξή του, ο τότε πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, έλεγε τα ακόλουθα αναφερόμενος στα ευρήματα των δημοσκοπήσεων, που έφερναν τη Νέα Δημοκρατία να έχει σημαντικό προβάδισμα έναντι του ΣΥΡΙΖΑ:

Το Μουσείο της Ακρόπολης θεωρείται ένα από τα πιο επιτυχημένα παγκοσμίως, όχι μόνο γιατί εκθέτει μοναδικές αρχαιότητες της πόλης, αλλά και για τον σύγχρονο τρόπο λειτουργίας του, με μια διοίκηση που λαμβάνει διαρκώς αποφάσεις για τη βελτίωση των υπηρεσιών προς τους επισκέπτες.

Δεν αντιλέγουμε, σε αποκριάτικο κλίμα βρισκόμαστε, όμως η προσπάθεια του Τσίπρα να εμφανισθεί πότε ως «Γέρος της Δημοκρατίας», πότε ως «Ανδρέας» και εσχάτως ως «αγωνιστής του ΕΑΜ» δεν βγάζει πολύ γέλιο.

Η απόφαση του Τσίπρα να κηρύξει τον «ανένδοτο» κατά της «δημοκρατικής εκτροπής» δείχνει ακατανόητη στον μέσο πολίτη που ζει εν μέσω απόλυτης δημοκρατίας, παράγει όμως συγκεκριμένα πολιτικά αποτελέσματα.

Ο «ανένδοτος» του Τσίπρα δεν φαίνεται να αποδίδει καρπούς πολύ απλά γιατί βασίζεται σε σαθρά θεμέλια. Η Ελλάδα δεν κινδυνεύει από «Ορμπανοποίηση», όπως αφελώς λένε τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και ορισμένοι δημοσιολογούντες. Μόλις χθες η έκθεση του «Economist» για την ποιότητα της δημοκρατίας κατέταξε τη χώρα μας στην 25η θέση, όταν η Ουγγαρία βρίσκεται […]

Ενα από τα βασικά άρθρα του περιβόητου νόμου του Μέρφι για την κακοδαιμονία αναφέρει ότι εάν κάτι μπορεί να πάει στραβά θα πάει. Και ο νόμος αυτός στην περίπτωση του ΣΥΡΙΖΑ έχει ενεργοποιηθεί πλήρως.

Η ακατανόητη, για τη συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, απόφαση του Τσίπρα να αποσύρει την Κοινοβουλευτική του Ομάδα από τις ψηφοφορίες της Βουλής αποτυπώνει τα αδιέξοδα της Κουμουνδούρου. Ο ΣΥΡΙΖΑ επιστρέφει στον μοναδικό δρόμο που γνωρίζει καλά: αυτόν της τοξικότητας και της αντικανονικότητας.

Πριν από 60 χρόνια ο Γεώργιος Παπανδρέου ολοκλήρωνε τον «ανένδοτο» αγώνα, αρνούμενος να αναγνωρίσει το αποτέλεσμα των εκλογών του 1961.

Το σκηνικό δυστοπίας που προσπαθεί να στήσει το τελευταίο διάστημα ο Τσίπρας προσκρούει στην πραγματικότητα. Στην κοινωνία δεν επικρατεί ούτε οργή ούτε αγανάκτηση, το κλίμα δεν θυμίζει σε τίποτα το 2014, όταν οι κραυγές του ΣΥΡΙΖΑ σκέπαζαν τον πολιτικό ορίζοντα και εξουδετέρωναν κάθε συνετή φωνή.

Τελικά, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει μεγάλη δύναμη στις αγορές, αρκεί μία ανακοίνωσή του για να κινητοποιηθούν οι διεθνείς οίκοι αξιολόγησης και να αναβαθμίσουν την ελληνική οικονομία.

Τώρα, που η κυβέρνηση δεν έπεσε μετά την πρόταση δυσπιστίας του Τσίπρα, καλό είναι να δούμε τι θα γίνει στις εκλογές, οι οποίες, σύμφωνα με τις τωρινές ενδείξεις, τοποθετούνται για τις 9 Απριλίου.

Μεταξύ μας, δεν είχε και άλλες λύσεις ο Τσίπρας, επιχείρησε να μετατρέψει σε «ροντέο» την πολιτική ζωή της χώρας με αιχμή τις υποκλοπές αλλά δεν του βγήκε χθες στη Βουλή. Και αυτό γιατί ούτε διαθέτει αξιόπιστες θέσεις για το αύριο της χώρας, αλλά ούτε μπορεί να καμαρώνει για το κυβερνητικό του παρελθόν.

Η τράπουλα ήταν «σημαδεμένη» εξαρχής: Ο Τσίπρας ήξερε εδώ και εβδομάδες για τις παρακολουθήσεις του Χατζηδάκη και πέντε στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων.

«Υπάρχουν δικασταί εις τα Αθήνας», αναφώνησε ο Τσίπρας μετά τη συνάντησή του με τον πρόεδρο της Αρχής Διασφάλισης Απορρήτου Επικοινωνιών, Χρήστο Ράμμο, ο οποίος παρεμπιπτόντως πρέπει να ασκεί τα καθήκοντά του όχι ως πρώην δικαστής αλλά ως επικεφαλής ενός ανεξάρτητου φορέα, αν και λειτουργεί εσχάτως ως «συνήγορος» του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ.

Τελικώς, στον ΣΥΡΙΖΑ έχουν αίσθηση του χιούμορ, προσπαθούν να ασκήσουν αντιπολίτευση με το θέμα της επενδυτικής βαθμίδας κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι απέτυχε παταγωδώς.

Αν καταλάβαμε καλά από την ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ, μετά τις νέες αποκαλύψεις για το επεισόδιο στον Εβρο με τους 38 μετανάστες, ο Τσίπρας επιμένει στα fake news, τα οποία πλέον έχουν αναγνωρίσει όλοι οι πρωταγωνιστές της υπόθεσης, ακόμη και αυτοί που τα διέδιδαν διεθνώς.

Τώρα που αποκαλύπτεται και από το εσωτερικό της ομάδας των 38 μεταναστών του Εβρου ότι «νεκρή» Μαρία δεν υπήρξε ποτέ, αλλά ήταν ένα σκηνοθετικό κατασκεύασμα, χρειάζονται αρκετές εξηγήσεις από όσους επί εβδομάδες δυσφημούσαν την Ελλάδα ή επιχειρούσαν να αντλήσουν κομματικά οφέλη από μία τουλάχιστον ύποπτη ιστορία.

Το 2019 ο ΣΥΡΙΖΑ αμφισβητούσε την εγκυρότητα των δημοσκοπήσεων που έδιναν σαφές προβάδισμα στη Νέα Δημοκρατία ενώ ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δήλωνε ότι δεν επρόκειτο να χάσει από τον Μητσοτάκη «ούτε μία στο εκατομμύριο».

Η υπουργός Παιδείας, Νίκη Κεραμέως, στη διάρκεια της θητείας της, έχει δείξει ότι δεν κάνει ούτε βήμα πίσω όταν πρόκειται για μεταρρυθμίσεις με θετικό κοινωνικό πρόσημο.

Είναι κοινό μυστικό πως η σημερινή κυβέρνηση δύσκολα θα έβρισκε βολικότερη αντιπολίτευση από τον ΣΥΡΙΖΑ. Μέγας χορηγός ο Τσίπρας, που λένε και στα πέριξ.