Δέσποινα Κονταράκη

Ο Ελγιν δεν ήταν ο μόνος που το επιχείρησε, αλλά ο πρώτος που το κατόρθωσε, έγραφε ο Σάββας Κονταράτος στον τόμο «Ο Παρθενώνας» (Εκδόσεις Μέλισσα), κάνοντας μια ενδιαφέρουσα αναδρομή σε διάφορους Ευρωπαίους περιηγητές που δεν κατάφεραν να γίνουν άρπαγες στη θέση του άρπαγα.

«Οχι τον Μανιό, ρε παιδιά!». Η οργισμένη φράση ακούστηκε πολλές φορές την περασμένη Τετάρτη, γράφτηκε σε κείμενα, διαμοιράστηκε στα social media.

«Επιτέλους!!! Λες και θα φυτρώσουν του κάθε ανθρώπου τα άκρα». «Επιτέλους. Στο παρελθόν έπρεπε να πηγαίνω κάθε δεύτερο χρόνο στην Επιτροπή το παιδί μου με βαριά εγκεφαλική παράλυση».

Κανείς δεν μπορεί να πει με σιγουριά αν το περιστατικό σε σούπερ μάρκετ της Καλαμπάκας έγινε έτσι ακριβώς, αλλά, ακόμα και κατά το ήμισυ να είναι αλήθεια, τότε τα πράγματα δεν είναι καλά.

Πράγματι η συμμετοχή στη χθεσινή κινητοποίηση των επαγγελματιών της εστίασης ήταν πολύ μεγάλη, σε κάποιες περιοχές ξεπέρασε ακόμα και το 90%. 

«Τα πράγματα είναι απλά», του λέει. «Oταν γεννιόμαστε κάποιος μας δηλώνει στο ληξιαρχείο. Οταν πεθαίνουμε κάποιος μας δηλώνει και πάλι. Αρα ξέρουν πόσοι είμαστε, τι δεν καταλαβαίνεις;».

Ο Σαμ Φρίντμαν, καθηγητής Δημοσιογραφίας σήμερα στο Κολούμπια και συγγραφέας, θυμάται, ως νεαρός ρεπόρτερ στους «New York Times», την απάντηση του θρυλικού αρχισυντάκτη Τζεφ Σμαλζ όταν του παρέδωσε το ρεπορτάζ του για ένα αμφιλεγόμενο δημοψήφισμα στο Κονέκτικατ: «Διαβάζοντας αυτό το ρεπορτάζ, καταλαβαίνω πλήρως τι γνώμη έχει ο Σαμ Φρίντμαν». Κάπως έτσι και όσοι παρακολούθησαν το […]

Οι δημοσιογράφοι δεν είμαστε οι καλύτεροι άνθρωποι. Δεν είμαστε όμως και οι χειρότεροι. Οπως ισχύει σε όλους τους εργασιακούς χώρους, υπάρχουν καλοί και κακοί επαγγελματίες, καλοί και λιγότερο καλοί άνθρωποι, όμως είτε έτσι είτε αλλιώς, η δημοσιογραφία έχει μια ιδιαιτερότητα: Αν δεν υπάρχει ελευθερία του λόγου, το αποτέλεσμα θα είναι σίγουρα κακό ακόμα και αν […]

Αν κάτι έχει αποδείξει αυτή η πανδημία είναι «ποτέ μην λες ποτέ», κάτι που ισχύει για τα κράτη, ισχύει και για τους πολίτες.

Η Ισλανδία έχει το καλύτερο σύστημα απονομής συντάξεων, η Φινλανδία το καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα, το Ισραήλ τη φθηνότερη χρέωση Ιντερνετ, η Γερμανία έχει τους καλύτερους δρόμους για οδήγηση στην Ευρώπη, η Ρωσία τη φθηνότερη βενζίνη. Ε και;

Ας δούμε την τελευταία έρευνα της Pulse. Οι τρεις ισχυρότεροι τρόποι που επικαλέστηκαν οι ανεμβολίαστοι για να πεισθούν να εμβολιαστούν ήταν η υποχρεωτικότητα για λόγους εργασίας (8%), οι άνθρωποι της θρησκείας που εμπιστεύονται (8%) και η περισσότερη ενημέρωση από γιατρούς/επιστήμονες (14%).

Πολύ καλά έκανε ο υπουργός Υγείας και ζήτησε από τους ιατρικούς συλλόγους να ελέγξουν αν υπάρχουν γυναικολόγοι που αποτρέπουν εγκύους να εμβολιαστούν.

Η Δικαιοσύνη αποδίδεται με αργούς ρυθμούς αλλά στο τέλος στέκεται πάντα στο ύψος της.

Η χώρα αριθμεί περίπου 5 εκατομμύρια κτίρια. Από αυτά η συντριπτική πλειονότητα είναι κατοικίες, αλλά και πάλι απομένουν πολλές εκατοντάδες χιλιάδες που είναι ξενοδοχεία, σχολεία, γραφεία, καταστήματα, νοσοκομεία, εκκλησίες, θέατρα, γυμναστήρια και άλλα.

Οι παλιοί έλεγαν «ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι μας» και έβαζαν στόχο ζωής να αποκτήσουν ένα σπίτι. Και πράγματι, η Ελλάδα είναι μία από τις χώρες με το υψηλότερο ποσοστό ιδιοκατοίκησης, αλλά για πόσο θα είναι ακόμα; Οι νέοι δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα, αφού η οικονομική κρίση μείωσε τους μισθούς, δημιούργησε τη γενιά […]

«Στην πραγματικότητα, δεν γνωρίζετε τίποτα σχεδόν για τον εαυτό σας και αναγκάζεστε να το κάνετε τώρα, στα είκοσι πέντε, και αυτό είναι κομματάκι ζόρικο. Για πρώτη φορά θα έρθετε αντιμέτωπη με τη δύναμη των νέων σας χαρακτηριστικών. Αυτό σας τρομάζει, έτσι τουλάχιστον πιστεύω εγώ. Είναι σαν να γιατρεύομαι από τη μακροχρόνια πάθησή μου και να […]

Η περίοδος της καραντίνας βοήθησε αρκετούς από εμάς να δούμε τον δημόσιο χώρο με διαφορετικό βλέμμα. Αρχίσαμε να αναζητούμε κοντινά πάρκα, να μετράμε παγκάκια και πεζοδρόμια, να ξαποσταίνουμε σε πλατείες, να ψάχνουμε ποδηλατόδρομους.

Τα μεγαλύτερα βήματα προόδου για να γίνει αυτή η χώρα κράτος έγιναν από το πάθος και το όραμα χαρισματικών πολιτικών και δημόσιων λειτουργών, μετά από τεράστιο αγώνα και θυσίες και αφού είχαν προηγηθεί τραγωδίες, εθνικές καταστροφές, πόλεμοι, εμφύλιοι ή οικονομικές χρεοκοπίες.

Το περιστατικό στη Νέα Ερυθραία θα μπορούσε να έχει συμβεί στο Αιγάλεω, στη Θήβα, στα Χανιά, στην Αλεξανδρούπολη. Θύμα θα μπορούσε να ήταν ο δικός μας αδελφός, πατέρας, θείος, θα μπορούσε να ήταν το παιδί ή η μητέρα μας.

Σύμφωνα με την αφήγηση της ίδιας της Μαρίκας Μητσοτάκη, ένα πρωί πήγε να σηκωθεί από το κρεβάτι και έπεσε κάτω.

Πολλοί στάθηκαν στην ντουλάπα, λιγότεροι στον πίνακα του Μόραλη. Οπως και να έχει το φόντο που επέλεξε ο Γιώργος Παπανδρέου για να ανακοινώσει την υποψηφιότητά του για την προεδρία του ΚΙΝΑΛ πήρε τόση έκταση σχεδόν όση και η είδηση αυτή καθεαυτή.