Δέσποινα Κονταράκη

Υπάρχει άραγε κάτι πιο σεβαστό στον νομικό πολιτισμό μιας χώρας από το τεκμήριο της αθωότητας; Ρητορική η ερώτηση, αλλά η πραγματικότητα επιβάλλει να την επαναλαμβάνουμε, διότι αν υπάρχει κάτι στην Ελλάδα που παραβιάζεται συστηματικά είναι αυτό.

Πραγματικά δεν ξέρεις από πού να το πιάσεις και πού να το αφήσεις. Η εμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα στο Ζάππειο για να παρουσιάσει το «σχεδιασμό της αξιωματικής αντιπολίτευσης εν όψει της προεκλογικής περιόδου» ήταν αριστούργημα. Για τα υπόλοιπα κόμματα εννοούμε, διότι για τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν καταστροφή. Οπως εύστοχα έγραψε κάποιος στο τουίτερ, «μίλησε το 4% […]

Oταν ρωτήθηκε πριν λίγες ημέρες ο πρωθυπουργός για τη φοροδιαφυγή που έχει ως συνέπεια να παραμένουν στο φορολογικό απυρόβλητο και να λαμβάνουν βοηθήματα και επιδόματα πολίτες που δεν τα δικαιούνται, απάντησε με ειλικρίνεια.

Πριν λίγες ημέρες, ο επικεφαλής της Διεύθυνσης Ψηφιακής Διπλωματίας του υπουργείου Εξωτερικών του Ισραήλ, Ντέιβιντ Σαράνγκα, ανέβασε στο λογαριασμό του στο Τουίτερ ένα βίντεο στο οποίο μιλούσε άψογα ελληνικά. Τίποτα περίεργο μέχρι εδώ, εκτός από το γεγονός ότι ο κ. Σαράνγκα δεν μιλά ελληνικά.

Φανταστείτε έναν βουλευτή να προσπαθεί να πείσει τους ψηφοφόρους του σε κάποιο καφενείο ότι η καθημερινότητά τους βελτιώνεται, επειδή είμαστε πιο κοντά στην επενδυτική βαθμίδα.

«Η αντιβενιζελική πλευρά ήταν λιγότερο παραγωγική, και αυτό μπορεί να αποδοθεί πιθανότατα σε μια προδιάθεση του ελληνικού συντηρητισμού να αποφύγει τη διανοητική βάσανο», γράφει ο Σωτήρης Ριζάς στο «Βενιζελισμός και Αντιβενιζελισμός». Καμία σχέση, ασφαλώς, με τον Ευάγγελο Βενιζέλο και τον σύγχρονο «εθνικό διχασμό» που προκάλεσε η παρουσία του σε συγκεκριμένη εκδήλωση την περασμένη εβδομάδα. Ομως, […]

Αρνητικά απάντησε η Ε.Ε. στο αίτημα να χρηματοδοτηθεί ο φράχτης ανάμεσα στη Βουλγαρία και την Τουρκία από ευρωπαϊκά κονδύλια. «Υπάρχει από παλιά μία κοινή θέση στην Επιτροπή και το Κοινοβούλιο για το γεγονός ότι δεν θα υπάρξει χρηματοδότηση συρματοπλεγμάτων και τοίχων», δηλώνει η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.

Το εύρημα είναι συγκλονιστικό. Ενας στους τέσσερις Ολλανδούς που γεννήθηκαν μετά το 1980 πιστεύουν ότι το Ολοκαύτωμα είναι μύθος ή υπερεκτιμημένο. Οπως διαβάζουμε στο Αθηναϊκό Πρακτορείο που μεταδίδει την είδηση, πρόκειται για το υψηλότερο ποσοστό που καταγράφηκε σε έρευνα που «έτρεξε» σε έξι συνολικά χώρες (Αυστρία, Καναδάς, Γαλλία, Βρετανία, ΗΠΑ, Ολλανδία), θορυβώντας τις τοπικές Αρχές. […]

Στην υπόθεση με τους «38» του Eβρου υπάρχει κάτι κακό και κάτι πολύ κακό.

Η Νέα Ζηλανδία είναι πολύ μακρινή, πολύ ειρηνική, πολύ εξωτική για να απασχολεί συχνά τον μέσο Ευρωπαίο πολίτη. Τα τελευταία χρόνια, όμως, βρέθηκε αρκετές φορές στην πρώτη γραμμή της παγκόσμιας επικαιρότητας όχι ακριβώς για τα καταπράσινα λιβάδια και τα διάσημα αρνιά της, αλλά για μια σειρά από απανωτές κρίσεις.

Οι σκηνές που περιγράφουν αποκαλύπτουν το τοπίο της σύγχρονης ελληνικής Πομπηίας. Καμένα κορμιά, σφιχταγκαλιασμένα, ακινητοποιημένα για πάντα στην ύστατη στιγμή τους.

Πολύ μελάνι χύθηκε τις τελευταίες ημέρες για την εγκατάλειψη του Τατοΐου. Αν εξαιρέσουμε τα τελευταία χρόνια που κάτι άρχισε σοβαρά να κινείται, οι προηγούμενες δεκαετίες ήταν γεμάτες από χαμένες ευκαιρίες.

Στο δρόμο προς τις εκλογές θα ακούσουμε πολλά. Υποσχέσεις, ανέξοδες ρητορείες, ψέματα, αλλά και αλήθειες. Θα τεθούν ουσιαστικά διλήμματα που έχουν να κάνουν με την πορεία της χώρας και με τα πεδία μάχης της καθημερινότητας, που είναι η οικονομία, η Yγεία, η Παιδεία, η αγορά εργασίας. Υπάρχει, όμως, ένα θέμα εξίσου σημαντικό για το δημοκρατικό […]

Οι απορίες των παρουσιαστών στην τηλεόραση που κάλυπταν με ζωντανές συνδέσεις την κηδεία του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου ήταν ειλικρινείς.

Πολλές φορές μνημονεύσαμε τον τελευταίο καιρό τη συμβολή της Μελίνας Μερκούρη στην υπόθεση των Γλυπτών του Παρθενώνα.

Ηταν αναμενόμενο ότι ο θάνατος του τέως βασιλιά Κωνσταντίνου, που κλείνει και συμβολικά μια εποχή που είχε ήδη παρέλθει με την κατάργηση της βασιλείας, θα πυροδοτούσε υπερβολικές αντιδράσεις ένθεν και κείθεν. Από τους απείρου κάλλους χαρακτηρισμούς περί μεγαλειοτάτου και όνειρα για διαδόχους του στέμματος μέχρι τις αδιανόητες για πολιτισμένο κράτος υβριστικές αναφορές και προσβολές. Ανάμεσα […]

Αυτή η χώρα δεν γεννήθηκε χθες. Το σύγχρονο νεοελληνικό κράτος μετρά πολλές ζωές, που δεν εξαντλούνται στα χρονικά χαρακώματα που θέτουμε ανάλογα με την ηλικία και τις προσωπικές μας μνήμες.

Η συζήτηση στο φιλικό σπίτι γρήγορα στράφηκε στις σπουδές των παιδιών και στο άγχος αν θα μπορέσουν να βρουν δουλειά.

Δεν είναι η πρώτη δημοσιογράφος που περνά στην απέναντι όχθη. Αν μετρούσαμε τους εκπροσώπους Τύπου κομμάτων ή τους κυβερνητικούς εκπροσώπους, θα βρίσκαμε εύκολα καμιά δεκαπενταριά ονόματα. Από τον Παναγιώτη Λαμπρία και τον Θοδωρή Ρουσόπουλο μέχρι τον Παντελή Καψή, τον Τέρενς Κουίκ ή την Αριστοτελία Πελώνη. Αν προσθέταμε και εκείνους που αναμετρήθηκαν με την πολιτική ως […]

Παρόλο που επιστημονικά όλα έχουν μια λογική εξήγηση, η αλήθεια είναι πως αισθανόμαστε σαν να ζούμε τη μέρα της μαρμότας. Η αύξηση των κρουσμάτων κορονοϊού, η παγκόσμια ανησυχία για τη νέα παραλλαγή, η επέλαση των ιώσεων, η αδρανοποίηση του ανοσοποιητικού μας και οι εκ νέου συζητήσεις για τη χρήση μάσκας στα σχολεία και σε εσωτερικούς […]

Οι δύο θάνατοι δεν συνδέονται εκ πρώτης όψεως. Πέθαναν με διαφορά δύο 24ώρων, κηδεύονται με την ίδια περίπου χρονική απόσταση. Χθες αποχαιρέτησαν τον θεό της μπάλας εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο, αύριο αποχαιρετούν την Αγιότητά του εκατομμύρια πιστοί. Και οι δυο τους έγραψαν ιστορία που δεν είχε ξαναγραφτεί μέχρι τον ερχομό τους ή στην […]