Δημήτρης Παπανικολάου στο EleftherosTypos.gr: Χρειαζόμαστε πολιτικούς που ενώνουν, δεν διχάζουν

09/06/19 • 13:29 | UPD 09/06/19 • 13:29

Γιώργος Μιχαηλίδης

Ο Δημήτρης Παπανικολάου προσθέτει μία ακόμη σελίδα στην ζωή του, αυτήν της πολιτικής, αφού πήρε την απόφαση να ασχοληθεί με την πολιτική και να κατέβει υποψήφιος με την ΝΔ

Ο Δημήτρης Παπανικολάου είναι μία εμβληματική μορφή του ελληνικού μπάσκετ, καθώς ανήκει στην γενιά εκείνη που ακολούθησε τους μυθικούς Γκάλη και Γιαννάκη την δεκαετία του ‘90 και έβαλαν στέρεες βάσεις για το μέλλον.

Ωστόσο πλέον, προσθέτει μία ακόμη σελίδα στην ζωή του, αυτήν της πολιτικής, αφού πήρε την απόφαση να ασχοληθεί με την πολιτική και να κατέβει υποψήφιος με την Νέα Δημοκρατία στον Νότιο Τομέα της Β Αθηνών.

Το συναντήσαμε και μιλήσαμε για τα κοινά, την Βουλή αλλά και τον αθλητισμό.

Πώς επιλέξατε να ασχοληθείτε με την πολιτική και συγκεκριμένα με την ΝΔ; Για το ευρύ κοινό είστε ταυτισμένος με τον αθλητισμό;

Γνωρίστηκα με τον Κυριάκο Μητσοτάκη σε έναν αγώνα μπάσκετ για φιλανθρωπικό σκοπό. Ξέρουμε πως είναι λάτρης του αθλητισμού και του αρέσει τόσο το μπάσκετ όσο και το ποδόσφαιρο. Στην συνέχεια κρατήσαμε επαφή για αθλητικές διοργανώσεις φιλανθρωπικού χαρακτήρα και κάποια στιγμή αποφασίσαμε μετά από συζήτηση και κατέλθω στον Νότιο Τομέα της Β Αθηνών. Θέλω να ασχοληθώ με θέματα που αφορούν τον αθλητισμό, τόσο τον επαγγελματικό όσο και τον ερασιτεχνικό.

Έχετε αναμνήσεις από την παιδική σας ηλικία με την πολιτική;

Είμαι ενεργός πολίτης από μικρός. Είναι μία παρεξηγημένη έννοια η πολιτική και σε αυτό δεν έχει βοηθήσει η κρίση των τελευταίων ετών. Νομίζω πρέπει να διαχωρίσουμε την έννοια πολιτικός και πολιτικάντης. Από μικρός θυμάμαι να καταλαβαίνω την διαφορά.

Πολιτικάντης είναι αυτός που τάζει για να εκλεγεί και στο τέλος δεν εφαρμόζει αυτά που λέει, ή κάνει τα ακριβώς τα αντίθετα. Το ζήσαμε για τα καλά αυτό τα τελευταία τέσσερα χρόνια.

Ο πολιτικός από την άλλη είναι αυτός που προσπαθεί να βελτιώνει την ζωή του πολίτη και εκπροσωπεί τους πολίτες στα κέντρα αποφάσεων. Αυτό που με κάνει να “χαίρομαι” είναι πως για πρώτη φορά βλέπω να υπάρχει μετριοπάθεια και συγκεκριμένο σχέδιο και επίσης πως ο κόσμος για πρώτη φορά δεν φαίνεται να πείθεται από τον λαϊκισμό. Αυτό φανέρωσε το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών, αυτό θα δούμε εάν θα επαληθευτεί και στις εθνικές εκλογές.

Η μέχρι στιγμής αντίδραση του κόσμου για την υποψηφιότητά σας, πώς είναι; Οι συγγενείς και φίλοι σας, πώς το πήραν;

Με συγγενείς και φίλους μου, το συζήτησα πριν το ανακοινώσω, του είπα τι θέλω να κάνω και με στήριξαν και με στηρίζουν. Αναγνωρίζω πως σήμερα είναι μία δύσκολη περίοδος για να ασχοληθείς με τα κοινά. Εξαρτάται βέβαια και το προφίλ που θέλεις να έχεις. Αυτό που θέλω να βλέπω και να τηρώ ο ίδιος είναι να έχω ένα ενωτικό προφίλ που δεν θα διχάζει τον κόσμο.

Χρειαζόμαστε ένα αφήγημα και όχι παραμύθια. Ο κόσμος χρειάζεται ελπίδα και αυτή πρέπει να δοθεί μέσα από σχέδιο που έχει βάση την πραγματικότητα της χώρας μας και της οικονομίας μας. Αλλά σε αυτό χρειαζόμαστε και τους πολίτες συνοδοιπόρους.

Στην Ελλάδα εκτός από υψηλό IQ έχουμε και EQ, που δείχνει και την συναισθηματική νοημοσύνη. Σε αντίθεση με τους πολίτες, οι πολιτικοί φαίνεται να το έχουν χάσει αυτό. Δεν έχουν την επαφή με την κοινωνία που θα έπρεπε. Εγώ από πλευράς μου αυτό επιδιώκω, να έχω και μετά, εάν εκλεγώ, την επαφή που έχω και σήμερα με τους πολίτες.

Σε περίπτωση που μπείτε στην Βουλή, ποια θα είναι τα πρώτα θέματα με τα οποία θα ασχοληθείτε;

Δουλεύω πολύ σκληρά και καταθέτω συνεχώς τις προτάσεις μου στην ΝΔ σχετικά με τον αθλητισμό. Έχω πάει στην Γενική Γραμματεία Αθλητισμού αλλά έχω επαφή και με τον ερασιτεχνικό αθλητισμό. Μεγάλη σημασία για μένα έχει να αυξήσουμε το ποσοστό των πολιτών που αθλείται. Στην ΕΕ είμαστε 10% χαμηλότερα από τον μέσο όρο και σε αυτό έχουν συμβάλλει πολλά πράγματα. Την ίδια ώρα έχουμε από τους υψηλότερους δείκτες στην παιδική παχυσαρκία.

Βλέπουμε στην Ελλάδα σε αντίθεση με άλλες χώρες πως δεν υπάρχει πανεπιστημιακός αθλητισμός, γι αυτό πολλοί νέοι που αθλούνται, σταματούν μόλις ξεκινήσουν τις σπουδές τους. Πρέπει να αντιμετωπίσουμε την βία γιατί έτσι θα λύσουμε κι άλλα προβλήματα.

Δεν επιτρέπεται να σπαταλάμε το μισό αστυνομικό προσωπικό σε ένα δύο γήπεδα και να μένουν οι δρόμοι απροστάτευτοι. Έτσι αυξάνεται η εγκληματικότητα και ενισχύεται το αίσθημα ανασφάλειας για τους πολίτες. Πάνω σε τέτοιες προτάσεις εργάζομαι, αυτές καταθέτω και θα συνεχίσω να το κάνω ανεξάρτητα από το εάν εκλεγώ ή όχι.

Τις τελευταίες ώρες βλέπουμε ένα σκάνδαλο με «τακτοποίηση» συγγενών στην Βουλή. Από την άλλη ακούμε «και οι προηγούμενοι τα ίδια έκαναν». Τελικά μπορεί η πολιτική ζωή να διώξει τις κακές συνήθειες του παρελθόντος;

Ακούγοντας τον Κυριάκο Μητσοτάκη να μιλά, καταλαβαίνω πως πρέπει να στεκόμαστε στο τι κάναμε λάθος για να είναι τα σφάλματα οδηγός μας για το μέλλον. Τέτοιου είδους πρακτικές είναι απεχθείς για τους πολίτες και τους κάνουν να απεχθάνονται τα κοινά.

Από την άλλη και οι πολίτες πρέπει να ψηφίζουν γιατί η αποχή βοηθά να βλέπουμε τέτοιες πρακτικές. Ο κόσμος πρέπει να στραφεί σε πολιτικούς που εκφράζουν με μετριοπάθεια, πρόγραμμα και όραμα. Με χαμηλές φωνές να ενώνουν και με θετικό αφήγημα να ενώσουμε τον κόσμο και όχι να τον διχάσουμε για να τον στρέψουμε στην κάλπη και να πάψει η πολιτική να είναι ό,τι δεν πρέπει να είναι.

Πείτε μας έναν αθλητή και έναν πολιτικό που είναι το είδωλό σας.

Για τον αθλητή δεν θέλει πολλή σκέψη, καθώς είμαι τυχερός που έχω για καλό μου φίλο τον Νίκο Γκάλη. Γνωριστήκαμε μετά από έναν φιλανθρωπικό αγώνα και όταν τον ρώτησαν πώς και γιατί ήρθε κοντά με εμένα, αισθάνομαι υπερήφανος να ακούω τον Νίκο Γκάλη να λέει πως είναι φυσιογνωμιστής και με εμπιστεύτηκε, γιατί από μικρό παιδάκι ήταν το είδωλό μου.

Τώρα, από πλευράς πολιτικού δεν θα πω όνομα, αλλά θα τον περιγράψω. Για μένα είδωλο είναι κάθε πολιτικός ο οποίος έχει δομημένο λόγο, δεν φωνάζει για να ακουστεί, είναι εργατικός και ενωτικός και δίνει έναν όραμα στον κόσμο που δεν διχάζει. Χρειαζόμαστε πολιτικούς οι οποίοι θα σχηματίζουν κυβερνήσεις που θα είναι όλων των Ελλήνων.

Και μία αθλητική ερώτηση. Έχετε εμπειρίες και επιτυχίες από την αθλητική σας καριέρα σας, όσο λίγοι. Ποια είναι η πιο δυνατή ανάμνηση που έχετε;

Δεν μπορώ να ξεχάσω το 1995 όταν με την Εθνική Ελλάδος Εφήβων, κερδίσαμε το Μουντομπάσκετ και παρά το γεγονός πως ήμασταν μικρά και άγνωστα παιδιά, είχαμε γίνει πρωτοσέλιδα στις εφημερίδες και γεμίζαμε το ΟΑΚΑ με 20.000 κόσμο σε κάθε αγώνα.

Ακόμα θυμάμαι τους Ολυμπιακούς Αγώνες στην Ατλάντα το 1996 και το 2004, ενώ έχει χαραχτεί ανεξίτηλα στην μνήμη μου, η τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα το 2004.