Γιώργος Βαρδινογιάννης: Η τελευταία του συνέντευξη – Η εξομολόγηση για τον Παναθηναϊκό και το «κουμπούρι»

Στη συνέντευξη, που προβλήθηκε τον Ιούνιο του 2026, ο ιστορικός παράγοντας του «τριφυλλιού» είχε ανοίξει τα χαρτιά του για τη σχέση του με τους οργανωμένους οπαδούς, τις αποφάσεις που πήρε ως πρόεδρος, τις μεταγραφές, αλλά και την πολυσυζητημένη ιστορία με το όπλο στο γήπεδο.

Ιδιαίτερη αίσθηση είχαν προκαλέσει οι αναφορές του στη Θύρα 13 και στο περιβόητο «κουμπούρι», με τον ίδιο να δίνει τη δική του εκδοχή για γεγονότα που είχαν απασχολήσει επί δεκαετίες τον κόσμο του ελληνικού ποδοσφαίρου.

Η αγάπη του για τον Παναθηναϊκό

Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης είχε ανατρέξει στα μαθητικά του χρόνια, εξηγώντας πώς ξεκίνησε η σχέση του με τον Παναθηναϊκό και ποιοι ποδοσφαιριστές τον έκαναν να αγαπήσει την ομάδα.

«Πάντα Παναθηναϊκός, από το γυμνάσιο, λόγω Λινοξυλάκη. Τότε οι ήρωες ήταν ο Λινοξυλάκης, ο Βουτσαράς, Κρητικοί υποτίθεται. Δεν είχα κανένα φανατισμό. Μετά το 70′, ξεκίνησα να παίρνω 10 διαρκή, γιατί ήταν και ο Γιωργάκης του Βαρδή, που ήθελε να πηγαίνει και έτσι ξεκίνησα να έχω 10 διαρκή. Μαζί μου καθότανε ο Νανάς ο Τσαλδάρης και ο Γιώργος Κατσαρός. Και σιγά-σιγά έγινα, δεν θα έλεγα φανατικός, αλλά φίλαθλος του Παναθηναϊκού».

Μιλώντας για το ιστορικό γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, είχε θυμηθεί και έναν άνθρωπο που είχε αφιερώσει σχεδόν ολόκληρη τη ζωή του στη φροντίδα του αγωνιστικού χώρου.

«Ζούσε εκεί μέρα-νύχτα. Το πού έτρωγε και πώς έτρωγε δεν το ξέρω, αλλά αυτό που ξέρω είναι ότι κοιμόταν στο γήπεδο, δίπλα στα αποδυτήρια είχε ένα δωμάτιο που κοιμόταν και ασχολιόταν από το ξημέρωμα ως το βράδυ να φτιάξει μια λακκούβα για να το κρατά σε άριστη κατάσταση».

Η Θύρα 13 

Ένα από τα σημαντικότερα σημεία της συνέντευξης αφορούσε τη σχέση του με τους οργανωμένους οπαδούς του Παναθηναϊκού.

Ο πρώην πρόεδρος είχε περιγράψει τις συνθήκες που επικρατούσαν τότε στα γήπεδα, το πρόβλημα της μεταπώλησης εισιτηρίων και τους λόγους που τον οδήγησαν σε αποφάσεις σχετικά με τη λειτουργία των συνδέσμων.

«Παθιασμένος πρόεδρος, αλλά δεν έχασα τη φίλαθλη ιδιότητα. Δηλαδή όταν υπήρχαν φωνές να τα παίρνει όλα τα εισιτήρια η γηπεδούχος ομάδα αρνήθηκα. Διότι το ποσοστό που έπαιρναν οι μικρές ομάδες στα μεγάλα παιχνίδια, δεν είχαν σχέση με το ποσοστό που έπαιρναν στο γήπεδό τους. Τότε είχαμε μεικτές κερκίδες και είχαμε ένα μικρό γήπεδο και απέξω ήταν οι μαυραγορίτες, που εγώ τους κυνηγούσα. Στην αρχή είπα “από που τα προμηθεύονται τα εισιτήρια” και ανακαλύπτω ότι από τους συνδέσμους γίνεται όλη η μαύρη αγορά. Τα έπαιρναν από τους συνδέσμους με κανονική τιμή. Και όταν το ανακάλυψα σε ένα βράδυ και λόγω κάποιων επεισοδίων στην εξέδρα, είπα ότι καταργούνται όλοι οι σύνδεσμοι, πλην της Θύρας 13, που γίνεται Πανελλήνια Λέσχη Φιλάθλων Παναθηναϊκού και με υποκαταστήματα στη Θεσσαλονίκη και αλλού. Ουδέποτε κατήργησα εγώ τη Θύρα 13 απεναντίας την ανέβασα ως Πανελλήνια ΠΑΛΕΦΙΠ Νέας Υόρκης τη Θύρα 13».

Στη συνέχεια είχε επιμείνει ότι οι αποφάσεις του είχαν γίνει αποδεκτές από τους φιλάθλους, καθώς, όπως υποστήριξε, αναγνώριζαν την προσπάθειά του για την ενίσχυση του συλλόγου.

«Τότε δεν αντέδρασε κανείς, διότι ο φίλαθλος κόσμος του Παναθηναϊκού είδε με τι μεράκι είχα αναμορφώσει την ομάδα».

Τι είχε αποκαλύψει για το περίφημο «κουμπούρι»

Από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές της συνέντευξης ήταν η ερώτηση του Σταύρου Θεοδωράκη για το περιστατικό που είχε συνδεθεί με την παρουσία του Γιώργου Βαρδινογιάννη στο γήπεδο και την οπλοφορία.

Ο ίδιος είχε παραδεχθεί ότι έφερε όπλο, αρνούμενος όμως κατηγορηματικά ότι το είχε χρησιμοποιήσει για εκφοβισμό μέσα σε ποδοσφαιρικό γήπεδο.

«Οπλοφορούσα, αλλά όχι λόγω γηπέδου. Δεν το επιδείκνυα. Δεν έκανα ποτέ χειρονομία να βγάλω το κουμπούρι ή να κάνω να το βγάλω μέσα στο γήπεδο. Όλα τα άλλα είναι μυθολογία».

Η παρέμβασή του στις αποφάσεις των προπονητών

Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης δεν είχε κρύψει ότι κατά τη διάρκεια της προεδρίας του διατηρούσε ενεργό ρόλο ακόμη και σε ζητήματα που αφορούσαν την αγωνιστική λειτουργία της ομάδας.

Αναφερόμενος στη συνεργασία του με τον Χουάν Ραμόν Ρότσα και στην πορεία του Παναθηναϊκού τη δεκαετία του 1990, είχε περιγράψει τον τρόπο με τον οποίο συμμετείχε στις συζητήσεις για την προετοιμασία των αγώνων.

«Βεβαίως είχα άποψη. Το ’95 ο Ρότσα νόμιζε ότι είχε γίνει πρωταθλητής. Ξεχαρβαλώθηκε η ομάδα, ενώ ήταν υπό την καθοδήγηση τη δικιά μου προπονητής. Δηλαδή κάθε Παρασκευή ερχόταν και μου έλεγε τα προβλήματά του, της ομάδας, και κουβεντιάζαμε πώς θα παίξουμε την Κυριακή, τη σύνθεση.

Αν ήταν κάτι που δεν το έβλεπα σωστό, ρωτούσα γιατί; Και έδινα μια άλλη γωνία να το δει. Όχι απαραίτητα σε άλλες λύσεις, αλλά τον προβλημάτιζα».

Γιατί απέφευγε τις πολλές μεταγραφές

Ξεχωριστό ενδιαφέρον είχαν παρουσιάσει και όσα είχε πει για τη μεταγραφική πολιτική που ακολουθούσε στον Παναθηναϊκό.

Ο ιστορικός πρόεδρος είχε εξηγήσει ότι προτιμούσε να διαχειρίζεται προσωπικά τις μεταγραφικές υποθέσεις, χωρίς τη μεσολάβηση μάνατζερ, ενώ θεωρούσε πως οι συνεχείς αλλαγές στο ρόστερ μπορούσαν να διαταράξουν την αγωνιστική συνοχή.

«100%. Δεν ήθελα μάνατζερ. Εγώ, κατευθείαν. Διαμαρτύρονται οι φίλαθλοι πολλές φορές γιατί δεν κάνω μεταγραφές. Δεν έκανα μεταγραφές γιατί δεν ήθελα να χαλάσω την ομάδα. Όταν το ’95, που πήραμε το πρωτάθλημα, πήγα στα αποδυτήρια και τους είπα “συγχαρητήρια, με αναγκάζετε να μην κάνω μεταγραφές”. Και πήρα νταμπλ το ’96 και ευρωπαϊκή διάκριση μέχρι τους τέσσερις και δεν είχα κάνει μια μεταγραφή.

Με τους ίδιους παίκτες. Διότι δεν είναι ζημιά μόνο οικονομική, αλλά ανατρέπεις τον τρόπο της ομάδας, που έχεις χτίσει. Αυτό ήταν από τα πρώτα πράγματα που έμαθα στο ποδόσφαιρο. Και χαρακτηριστικό παράδειγμα, καμία μεγάλη ομάδα δεν κάνει τέσσερις-πέντε μεταγραφές κάθε χρόνο. Κάνει μια-δύο και για συγκεκριμένες θέσεις που έχει πρόβλημα.

Το να κάνω δέκα μεταγραφές εκ των οποίων οι πέντε είναι σε θέσεις που είναι καλυμμένες».

Η σχέση με τον Ολυμπιακό και η συγγνώμη του Νταϊφά

Στη συνέντευξη είχε γίνει αναφορά και στις σχέσεις του με τους παράγοντες των αντίπαλων ομάδων, ιδιαίτερα του Ολυμπιακού.

Ο Γιώργος Βαρδινογιάννης είχε αποκαλύψει ότι ο Σταύρος Νταϊφάς τού είχε ζητήσει συγγνώμη για τη συμπεριφορά του, ενώ είχε μιλήσει και για τη φιλική σχέση που διατηρούσε με τον Δημήτρη Κωνσταντινίδη.

«Πολύ αργότερα. Όταν πλέον είχε φύγει. Ο Νταϊφάς μου ζήτησε χίλια συγγνώμη, ότι δεν μου είχε φερθεί καλά.

Με τον Δημήτρη τον Κωνσταντινίδη, τον αντιπρόεδρο και συνέταιρο, ήμουν πάντοτε φίλος και κρατούσαμε το ποδοσφαιρικό έξω από τη σχέση μας. Δεν συμμετείχε και σε κάποια φάση έφυγε από τον Ολυμπιακό γιατί έβλεπε τα λάθη που γίνονταν κόντρα σε μένα. Εγώ τα μάθαινα, αλλά δεν αντιδρούσα.

Εγώ κοίταζα την ομάδα, να φτιάχνω ομάδα».