Αφιέρωμα του ET Magazine

Μουντιάλ 2018: Μεγάλες στιγμές των παγκοσμίων κυπέλλων που μας σημάδεψαν

Sorry. No data so far.

14/06/18 • 00:31 | UPD 14/06/18 • 12:10

Η διοργάνωση που περιμέναμε πως και πως εδώ και τέσσερα χρόνια είναι γεγονός. Δεν είναι άλλο εκτός από το Μουντιάλ 2018.

To 21ο Παγκόσμιο Κύπελλο που διεξάγεται από την Πέμπτη στην Ρωσία είναι γεγονός. Από το 1930 και κάθε τέσσερα χρόνια πραγματοποιούνται σε διάφορες χώρες του κόσμου οι «τελικοί»  του Παγκοσμίου Κυπέλλου από το 1930 και μέχρι στιγμής έχουμε «χάσει» μόνο δύο, αυτούς του 1942 και του 1946 λόγο του Παγκοσμίου Πολέμου. 

Γράφει ο Ανδρέας Ντίνης 

Στο νέο αυτό τεύχος του ΕΤ Magazine του EleftherosTypos.gr που όπως καταλάβατε είναι καθαρά ποδοσφαιρικό θα δούμε ποια ήταν τα σημαντικότερα γεγονότα στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα που μας πέρασαν όλα αυτά τα χρόνια ξεκινώντας από το 1930 και την Ουρουγουάη μέχρι και το Mundial της Βραζιλία το 2014 και τώρα (αναμένουμε για του χρόνου τα γεγονότα) της Ρωσίας.

Ποδόσφαιρο, φάσης, γκολ, εμβληματικές μορφές, εθνικές ομάδες, παίκτες «θρύλους», «πολιτικά παιχνίδια» αλλά και αυτοκτονίες θα συναντήσουμε σε αυτό το ταξίδι που θα ξεκινήσει αμέσως από το παρελθόν μέχρι το σήμερα.

Mundial Ουρουγουάης 1930

Η πρώτη διοργάνωση 

Η FIFA αποφάσισε η πρώτη διοργάνωση να γίνει στην Ουρουγουάη, που ήταν η κάτοχος του ολυμπιακού χρυσού μεταλλίου και παράλληλα γιόρταζε τα 100 χρόνια από την ανεξαρτησίας της. Ήταν η πρώτη και μοναδική διοργάνωση Παγκοσμίου Κυπέλλου που έγινε χωρίς προκριματικό γύρο. Τελικά, 13 ομάδες έλαβαν μέρος: Βέλγιο, Γαλλία, Ρουμανία και Γιουγκοσλαβία από την Ευρώπη, Ουρουγουάη, Αργεντινή, Χιλή, Μεξικό, Περού, Βραζιλία, Βολιβία, ΗΠΑ και Παραγουάη από την Αμερική. Οι ομάδες χωρίστηκαν σε 4 ομίλους και ο πρώτος κάθε ομίλου περνούσε στα ημιτελικά της διοργάνωσης. Όλοι οι αγώνες έγιναν στην πρωτεύουσα της Ουρουγουάης.

Mundial Ιταλίας 1934

Ο Μουσολίνι ανακαλύπτει τους… ομογενείς

Ο Μπενίτο Μουσολίνι, ένας δικτάτορας με μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του κι ακόμα μεγαλύτερη για τη χώρα του, ονειρευόταν την αναβίωση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Με νόμο έδωσε την ιταλική υπηκοότητα σε κάθε ξένο που είχε γεννηθεί από Ιταλούς γονείς σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου. Τα «τσακάλια» του ιταλικού ποδοσφαίρου δεν άργησαν να εκμεταλλευτούν το «παράθυρο» αυτό και με βάση το νόμο, όλοι οι Νοτιοαμερικανοί ποδοσφαιριστές που ήταν παιδιά Ιταλών μεταναστών μπορούσαν να παίξουν στις ομάδες του «καμπιονάτο» και φυσικά στην Εθνική. Οι παίκτες αυτοί ονομάστηκαν «οριούντι», δηλαδή επαναπατριζόμενοι. Και δεν ήταν καθόλου τυχαίοι καθώς ήταν όλοι τους σημαντικά στελέχη για την Εθνική ομάδα της Αργεντινής.

Ο Αργεντινός Ραϊμούντο Ορσι είχε εντυπωσιάσει στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1928 στο Αμστερνταμ. Επαιζε στα αριστερά της επίθεσης

Ο συμπατριώτης του Ρενάτο Τσεζαρίνι ήταν ένας μοναδικός οργανωτής στο παιχνίδι.

Ο Λουίς Μόντι είχε δώσει σπουδαία δείγματα γραφής το 1930 στα γήπεδα της Ουρουγουάης.

Ο Ενρίκο Γκουάιτα ήταν ένας εξαιρετικός δεξιός εξτρέμ.

Ο Ατίλιο Ντεμαρία ήταν διάσημος επιθετικός.

Ο Ανφιλοτζίνο Γκουαρίζι ήταν η εξαίρεση. Έφθασε στην Ιταλία από τη Βραζιλία.

Η Αργεντινή σε εκείνο το  παγκόσμιο Κύπελλο παρατάχθηκε με την αναπληρωματική ομάδα αντιδρώντας έτσι στην «αρπαγή» των παικτών της από την Ιταλική ομοσπονδία.

Mundial Γαλλίας 1938

Το τελευταίο πριν την «βίαιη διακοπή» 

Το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1938 ήταν το τελευταίο πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Έτσι όπως η Ευρώπη ταλαντευόταν προς τον πόλεμο, η FIFA έπρεπε να είναι διπλωματική ως προς τη διοργανώτρια χώρα του τρίτου Παγκόσμιου Κυπέλλου. Μάλιστα, η Αργεντινή φάνταζε ως το φαβορί, άλλωστε ήταν και η σειρά της Νότιας Αμερικής, αλλά τελικά επιλέχθηκε η Γαλλία. Ρόλο στην απόφαση αυτή, που προκάλεσε αντιδράσεις, έπαιξε η παρουσία 57 χωρών – μελών της FIFA, των περισσότερων από την Ευρώπη.

Mundial Βραζιλίας 1950

«Η μέρα που έκλαψε η Βραζιλία»

Στη Βραζιλία έγινε το τέταρτο Παγκόσμιο Κύπελλο και πρώτο μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αυτή ήταν η απόφαση της συνεδρίασης της FIFA στο Λουξεμβούργο το 1946, καθώς τα μέλη της έκριναν σκόπιμο να μην ανατεθεί σε ευρωπαϊκή χώρα η διοργάνωση, αφού οι πληγές του πολέμου δεν είχαν κλείσει ακόμα. Έμεινε γνωστή ως «η μέρα που έκλαψε η Βραζιλία». Πιο κυριολεκτικά δεν γίνεται. Μια ποδοσφαιρική αναμέτρηση που περίμενε ένας ολόκληρος λαός για να αισθανθεί υπερήφανος, κατέληξε σε εθνική τραγωδία.

Ποια άλλη ήττα εξάλλου, έχει οδηγήσει ανθρώπους στην αυτοκτονία, πρωταγωνιστές να ακροβατούν μισό αιώνα ανάμεσα στη ντροπή και τον πόνο κι  ένα έθνος σε αναζήτηση ταυτότητας. Ο αγώνας αυτός όμως δεν παύει να είναι παράλληλα και μια νίκη του μαχητικού πνεύματος της Ουρουγουάης, της «garra»,  που έδωσε ένα αλησμόνητο σκαμπίλι στους αλαζόνες οικοδεσπότες.

Το πρώτο ημίχρονο έληξε χωρίς γκολ και με το καλημέρα στο δεύτερο η Βραζιλία έκανε το 1-0 με τον Φριάκα. Αυτό ήταν. Το γήπεδο πήρε φωτιά και όλοι πίστεψαν ότι ο αγώνας είχε κριθεί. Μάταια, όμως, αφού η Ουρουγουάη κατάφερε να φέρει το ματς στα ίσια στο 66’ με τον Σκιαφίνο, ενώ στο 79’ ο Γκίτζια με σουτ έστειλε την μπάλα στα δίχτυα του Μπαρμπόσα! Η Ουρουγουάη θα βύθιζε στη λύπη μια ολόκληρη χώρα και θα κατακτούσε αν τρόπαιο, το οποίο σήκωσε ουσιαστικά καθ’ οδόν για τα αποδυτήρια, αφού δεν ένιωθαν ασφαλείς να πανηγυρίσουν στον αγωνιστικό χώρο.

Mundial Ελβετία 1954

Η πρώτη τηλεοπτική μετάδοση 

Το 1954 συμπληρώνονταν 50 χρόνια από τη δημιουργία της FIFA και έτσι η ανάθεση του 5ου Παγκοσμίου Κυπέλλου έγινε στην Ελβετία. Οι λόγοι αρκετοί και σημαντικοί. Ο κυριότερος; Η Ελβετία διατήρησε ουδέτερη σχέση στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και ουσιαστικά ήταν η ισχυρότερη οικονομικά χώρα της Ευρώπης, οπότε οι προϋποθέσεις για μια πετυχημένη διοργάνωση ήταν αυξημένες σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη υποψήφια χώρα.

Την ημέρα του τελικού περισσότεροι από 30.000 Γερμανοί πέρασαν τα σύνορα και μετέτρεψαν το «Βανκντορφ» σε έδρα της Εθνικής τους. Μάλιστα, ο αγώνας μεταδόθηκε ζωντανά από την τηλεόραση και όποιος ήθελε να το παρακολουθήσει ήταν υποχρεωμένος να πληρώσει δύο ελβετικά φράγκα.

Mundial Σουηδίας 1958

Η πρώτη εμφάνιση του «θρύλου» Πελέ 

Το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1958 ανατέθηκε στη Σουηδία και μέχρι και σήμερα παραμένει ίσως το πιο θεαματικό, ενώ ήταν η διοργάνωση στην οποία συστήθηκε στον υπόλοιπο κόσμο ο 17χρονος (τότε) Πελέ, ο οποίος έμελλε να εξελιχθεί στον σημαντικότερο ποδοσφαιριστή του κόσμου.

Mundial Χιλής 1962

Βία, επεισόδια και κακή διαιτησία 

Ελάχιστοι θα περίμεναν ότι το 7ο παγκόσμιο κύπελλο θα διεξαγόταν κάπου αλλού πλην της Αργεντινής. Αυτή τη φορά ήταν η σειρά της Λατινικής Αμερικής να φιλοξενήσει και πάλι το μεγάλο ποδοσφαιρικό τουρνουά, και όλοι περίμεναν ότι στη σύνοδο του 1956 τα μέλη της FIFA θα κατέληγαν στην Αργεντινή, η οποία ήταν συνυποψήφια με τις Γερμανία και Χιλή.

Η συγκεκριμένη διοργάνωση σημαδεύτηκε από την κακή διαιτησία, την βιαιότητα , τα επεισόδια και τους αντιαθλητικούς ποδοσφαιριστές. Δεκατρείς παίκτες τραυματίστηκαν σοβαρά και χειρουργήθηκαν. Θύμα ήταν και ο μεγάλος Πελέ που έπαιξε μόνο δύο αγώνες λόγο τραυματισμού.

Mundial Αγγλίας 1966

Το γκολ «μυστήριο»

Πραγματική μάχη δόθηκε για την ανάληψη της διοργάνωσης του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 1966. Υποψηφιότητα κατέθεσαν Αγγλία, Γερμανία και Ισπανία και τα μέλη της FIFA στη συνδιάσκεψη της Ρώμης το 1960 είχαν πραγματικά δύσκολο έργο. Τελικά, μετά και την απόσυρση της Ισπανίας, η Αγγλία επικράτησε στη ψηφοφορία της Γερμανίας και κλήθηκε να διοργανώσει το 8ο Παγκόσμιο Κύπελλο.

Αυτό όμως που έμεινε στην ιστορία ( εκτός από τον νικητή) είναι το γκολ που πέτυχε η εθνική Αγγλίας στον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1966, κόντρα στην αντίστοιχη της Δυτικής Γερμανίας που καλυπτόταν πάντα από ένα πέπλο αμφισβήτησης και μυστηρίου, καθώς πολύ πίστευαν πως η μπάλα δεν πέρασε ποτέ την γραμμή του τέρματος.

Mundial Μεξικού 1970

Η πρώτη τηλεοπτική μετάδοση στην Ελλάδα 

Το Μεξικό μπορεί να καυχιέται μέχρι και σήμερα ότι είχε την τιμή να διοργανώσει το καλύτερο και πιο θεαματικό Παγκόσμιο Κύπελλο στην ιστορία. Τι και αν τα γήπεδα βρίσκονταν περίπου 3.000 μέτρα πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, τι και αν πολλά ματς διεξήχθησαν υπό καύσωνα, κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει ότι οι ποδοσφαιριστές παρά τις αντίξοες συνθήκες πρόσφεραν εξαιρετικό θέαμα.

Το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 1970 διεξήχθη στο Μεξικό και θεωρείται το πιο θεαματικό στην ιστορία του αθλήματος. Ηταν το πρώτο Mundial που μεταδόθηκε από την τηλεόραση έγχρωμο, σε όσα κράτη ήταν τότε διαθέσιμο τέτοιο σήμα. Η τηλεοπτική κάλυψη δεν ήταν ιδιαίτερα ευνοϊκή για τους παίκτες, καθώς λόγω απαίτησης των καναλιών, πολλά ματς έγιναν κάτω από τη μεσημεριάτικη ζέστη, μέσα στο καλοκαίρι. Επίσης ήταν το πρώτο που μεταδόθηκε τηλεοπτικά στην χώρα μας από την κρατική τηλεόραση.

Mundial Δυτικής Γερμανίας 1974 

Το νέο τρόπαιο 

Το τρόπαιο Jules Rimet ήταν το αρχικό έπαθλο του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Η αυθεντική ονομασία του ήταν «Victory» όμως έμεινε γνωστό απλώς ως το «τρόπαιο του Παγκοσμίου Κυπέλλου». Το 1946 μετονομάστηκε σε «Jules Rimet Trophy» προς τιμήν του προέδρου της FIFA Jules Rimet -ήταν και ο εμπνευστής της ιδέας του Παγκοσμίου Κυπέλλου- ο οποίος απεβίωσε το 1929. Σχεδιασμένο από τον Abel Lafleur και κατασκευασμένο από καθαρό χρυσάφι, το τρόπαιο είχε ύψος 35 εκατοστά και ζύγιζε 3.8 κιλά. Το τρόπαιο απεικονίζει τη Νίκη της Σαμοθράκης, τη Θεά της ελληνικής μυθολογίας που προσωποιούσε τη δόξα του ελληνικού πολιτισμού.

Η Βραζιλία έγινε το 1970 η πρώτη χώρα στην Ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου που κατακτά το τρόπαιο για τρίτη φορά, κάτι που έδωσε το δικαίωμα στη χώρα του καφέ να διατηρήσει για πάντα στην κατοχή της το τρόπαιο. Παρ’όλα αυτά, το Κύπελλο εκλάπη και πάλι, το Δεκέμβριο του 1983, ενώ βρισκόταν στα γραφεία της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας της Βραζιλίας στο Ριο. Σε αντίθεση με ό,τι έγινε στο Λονδίνο, το τρόπαιο δεν βρέθηκε ποτέ και φήμες το θέλουν να καταστράφηκε για να γίνει χρυσός. Η βραζιλιάνικη Ομοσπονδία αναγκάστηκε να κατασκευάσει ένα πιστό αντίγραφο του, το οποίο και παρουσιάστηκε στον Πρόεδρο της Βραζιλίας το 1984.

 

Mundial Αργεντινής 1978

Βία, νοθεία και αγνοούμενοι του καθεστώτος 

Η Αργεντινή παρά το γεγονός ότι εξαιτίας της στρατιωτικής χούντας είχε απομονωθεί διπλωματικά διοργάνωσε, το 1978, το πιο αμφιλεγόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο, το οποίο και κατέκτησε νικώντας την Ολλανδία στον τελικό με 3-1.

Η διοργάνωση έγινε κανονικά παρά τις διαμαρτυρίες, καθώς το Κύπελλο της είχε ήδη ανατεθεί από το 1976, με αρκετές χώρες να δηλώνουν ότι δεν επιθυμούν να συμμετάσχουν, ενώ ο μεγάλος Γιόχαν Κρόιφ φέρεται να αρνήθηκε να ταξιδεύσει στο Μπουένος Αϊρες εξαιτίας του καθεστώτος Βιντέλα.

Στο Κύπελλο, στο οποίο η Αργεντινή δεν θεωρούνταν φαβορί αλλά είχε μερικά μεγάλα αστέρια και έλαμψε το αστέρι του Μάριο Κέμπες, τα «σκοτεινά σημεία» ήταν αρκετά με αποκορύφωμα τη νίκη της διοργανώτριας επί του Περού με 6-0, το μοναδικό σκορ που της έδινε τη δυνατότητα να προκριθεί στην επόμενη φάση.

Πιθανολογείται ότι η χούντα του Βιντέλα είχε έρθει σε συμφωνία με την κυβέρνηση του Περού για να της «δώσει» το παιχνίδι με αντάλλαγμα ένα τεράστιο φορτίο με σιτάρι και το «ξεπάγωμα» του λογαριασμού της κυβέρνησης του Περού στην Κεντρική Τράπεζα της Αργεντινής ο οποίος είχε κλειδωθεί πριν από μερικούς μήνες.

Mundial Ισπανία 1982

Η απόδραση των 13ων 

Η απόφαση για τον οικοδεσπότη του Παγκοσμίου Κυπέλλου 1982 πάρθηκε στις 6 Ιουλίου 1966 , 16 χρόνια πριν την πραγματοποίηση των αγώνων. Ο λόγος ήταν ότι αποφασίστηκε η επιλογή διοργανωτή και για τα Mundial του 1978 και 1974.  Κατά τη διάρκεια του αγώνα Βραζιλία – Σκοτία, δέκα κρατούμενοι απέδρασαν από τις φυλακές της Μπραζίλια την ώρα που όλοι οι δεσμοφύλακες παρακολουθούσαν το ματς.

Mundial Μεξικού 1986

«Το χέρι του Θεού»… Μαραντόνα

22 Ιουνίου 1986, προημιτελική φάση του Mundialτου Μεξικού και ο Ντιέγκο Μαραντόνα γράφει ιστορία με δύο θρυλικά γκολ, το ένα αμφιλεγόμενο, το δεύτερο το ωραιότερο στην ιστορία του Παγκόσμιου Κυπέλλου.

Η Αργεντινή με δύο γκολ του Μαραντόνα έκαμψε την αντίσταση των Βρετανών, σε ένα ματς που έμεινε στην ιστορία για τα δύο τέρματα του Ντιεγκίτο. Το πρώτο επειδή το έβαλε με το χέρι (έμεινε στην ιστορία ως το «Χέρι του θεού»), κάτι που δεν είδε ο Τυνήσιος διαιτητής Αλί Μπενασέρ, ενώ το δεύτερο, πήρε την μπάλα από το κέντρο και αφού πέρασε όποιον βρήκε μπροστά του, πλάσαρε τον Σίλτον.

Mundial Ιταλίας 1990

Οι πρώτη φορά η φάση των πέναλτι

Οι δύο ημιτελικοί αγώνες κρίθηκαν για πρώτη στην ιστορία του θεσμού στα πέναλτι και με το ίδιο ακριβώς σκορ: Αργεντινή – Ιταλία 1-1 (4-3 στα πέναλτι) και Δυτική Γερμανία – Αγγλία 1-1 (4-3 στα πέναλτι).

Mundial Αμερικής 1994

Η πρώτη φορά της Ελλάδας 

Συνολικά, 147 εθνικές ομάδες έλαβαν μέρος στον προκριματικό γύρο του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1994, ανάμεσά τους και η Ελλάδα. Η χώρα μας συμμετείχε στον Ε’ προκριματικό όμιλο της Ευρωπαϊκής Ζώνης, με αντιπάλους τη Ρωσία, την Ισλανδία, την Ουγγαρία, το Λουξεμβούργο και τη Γιουγκοσλαβία. Όμως, τον Οκτώβριο του 1992 η FIFA απέκλεισε τη Γιουγκοσλαβία από τη διοργάνωση, λόγω του εμφυλίου πολέμου κι έτσι το έργο της εθνικής μας έγινε ευκολότερο.

Τελική Φάση

Στην τελική φάση του Mundial συμμετείχαν 24 ομάδες: 13 από την Ευρώπη (Ελλάδα, Γερμανία, Βέλγιο, Ιταλία, Βουλγαρία, Ιρλανδία, Ολλανδία, Ρουμανία, Ρωσία, Ισπανία, Ελβετία, Σουηδία, Νορβηγία), 6 από την Αμερική (ΗΠΑ, Βραζιλία, Αργεντινή, Βολιβία, Κολομβία, Μεξικό), 3 από την Αφρική (Νιγηρία, Καμερούν, Μαρόκο) και 2 από την Ασία (Σαουδική Αραβία, Νότια Κορέα). Χωρίστηκαν σε 6 ομίλους των τεσσάρων ομάδων έκαστος, ενώ 16 ομάδες προκρίθηκαν για τη δεύτερη φάση, όπου με νοκ-άουτ αγώνες οδηγήθηκαν στο ζευγάρι του τελικού.

Η Ελλάδα συμμετείχε στον 4ο όμιλο, με αντιπάλους την Αργεντινή του Μαραντόνα, τη Νιγηρία του Γεκινί και τη Βουλγαρία του Χρίστο Στόιτσκοφ. Οι εμφανίσεις ήταν ήταν απογοητευτικές (3 ήττες, 0-10 τέρματα) και οι διεθνείς μας λοιδορήθηκαν από τον Τύπο της εποχής.

Δεν πρέπει, όμως, να παραβλέψουμε ότι η ομάδα είχε δύσκολο έργο, καθώς οι αντίπαλοί κάθε άλλο παρά ευκαταφρόνητοι ήταν: Η Αργεντινή ήταν η φιναλίστ του προηγούμενου Παγκοσμίου Κυπέλλου, η Βουλγαρία έφθασε μέχρι τα ημιτελικά, αποκλείοντας την παγκόσμια πρωταθλήτρια Γερμανία και η Νιγηρία, παρότι και αυτή πρωτάρα σε τελική φάση Mundial, διέθετε ένα δυναμικό σύνολο με σπουδαίους ποδοσφαιριστές (Γεκινί, Αμοκάτσι Ολίσε κ.ά.).

Τα αποτελέσματα της Εθνικής μας

Βοστώνη (21 Ιουνίου 1994): Ελλάδα – Αργεντινή 0-4 (2′, 44′, 90′ Μπατιστούτα, 60′ Μαραντόνα)

Η αρχή στον 4ο όμιλο έγινε με αντίπαλο την Αργεντινή, που είχε στις τάξεις της τον Ντιέγο Μαραδόνα, στην τελευταία του μεγάλη διοργάνωση. Ο αγώνας διεξήχθη στη Βοστώνη και το ξεκίνημα της αναμέτρησης δεν ήταν το καλύτερο δυνατό για το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα, αφού μόλις στο 2ο λεπτό ο Γκαμπριέλ Μπατιστούτα με ατομική προσπάθεια νίκησε την ελληνική άμυνα, ανοίγοντας το σκορ.

Στο 45ο λεπτό, ο μακρυμάλλης επιθετικός της «αλμπισελέστε» με δυνατό σουτ από το ύψος της περιοχής διπλασίασε τα προσωπικά του τέρματα και της ομάδας του. Στο 60′ ήταν η σειρά του Ντιεγκίτο να βρει δίχτυα με παρόμοιο τρόπο. Μετά από εξαιρετικό συνδυασμό τεσσάρων Αργεντινών, η μπάλα κατέληξε στον Μαραδόνα, ο οποίος με αριστερό σουτ νίκησε τον Μήνου για το 3-0. Η αντίδραση του Αργεντινού, ο οποίος πανηγύρισε έξαλλα μπροστά στην κάμερα, έβαλε σε υποψίες τους ανθρώπους της FIFA. Αργότερα αποδείχθηκαν αληθείς, καθώς βρέθηκε θετικός σε εφεδρίνη και αποβλήθηκε από τη διοργάνωση.

Το σκορ στην αναμέτρηση της Ελλάδας με την Αργεντινή «έκλεισε» και πάλι ο Μπατιστούτα, ο οποίος στο 90ό λεπτό εκτέλεσε εύστοχα πέναλτι, σημειώνοντας χατ-τρικ.

Σικάγο (26 Ιουνίου 1994): Ελλάδα – Βουλγαρία 0-4 (5′, 55′ Στόιτσκοφ, 66′ Λέτσκοφ, 90′ Μποριμίροφ)

Βοστώνη (29 Ιουνίου 1994): Ελλάδα – Νιγηρία 0-2 (45′ Τζορτζ, 90′ Αμοκάτσι)

Το ρόστερ της Εθνικής Ελλάδος στο Mundial 1994

Νο Όνομα Θέση Ηλικία Ομάδα
1 Αντώνης Μήνου Τ 36 Απόλλων Αθηνών
15 Χρήστος Καρκαμάνης Τ 24 Άρης
20 Ηλίας Ατματζίδης Τ 25 ΑΕΚ
2 Στράτος Αποστολάκης Α 30 Παναθηναϊκός
3 Θανάσης Κολιτσιδάκης Α 27 Παναθηναϊκός
4 Στέλιος Μανωλάς Α 32 ΑΕΚ
5 Γιάννης Καλιτζάκης Α 28 Παναθηναϊκός
13 Βάιος Καραγιάννης Α 25 ΑΕΚ
18 Κυριάκος Καραταΐδης Α 28 Ολυμπιακός
22 Αλέξης Αλεξίου Α 30 ΠΑΟΚ
6 Γιώτης Τσαλουχίδης Μ 31 Ολυμπιακός
8 Νίκος Νιόπλιας Μ 29 Παναθηναϊκός
11 Νίκος Τσιαντάκης Μ 30 Ολυμπιακός
12 Σπύρος Μαραγκός Μ 27 Παναθηναϊκός
17 Μηνάς Χατζίδης Μ 27 Ολυμπιακός
19 Σάββας Κωφίδης Μ 33 Άρης
7 Δημήτρης Σαραβάκος Ε 32 Παναθηναϊκός
9 Νίκος Μαχλάς Ε 21 ΟΦΗ
10 Τάσος Μητρόπουλος Ε 36 ΑΕΚ
14 Βασίλης Δημητριάδης Ε 28 ΑΕΚ
16 Αλέξης Αλεξούδης Ε 21 ΟΦΗ
21 Αλέκος Αλεξανδρής Ε 25 Ολυμπιακός

Mundial Γαλλίας 1988

Το σκάνδαλο του τελικού, οι φήμες και τα… παραμύθια

Ήταν 12 Ιουλίου του 1998 και  ο Ζιντάν οδηγούσε την Εθνική Γαλλίας στην πρώτη κατάκτηση Παγκοσμίου Κυπέλλου της ιστορίας της, με τις κάμερες πάντως να επικεντρώνονται περισσότερο στον «εξαφανισμένο» Ρονάλντο παρά στους «τρικολόρ».

Η μία φήμη έφερε την άλλη και μαζί με βρωμιές, θεωρίες συνομωσίας και οτιδήποτε μπορεί να φανταστεί κανείς, η σούμα συνέθεσε ένα «κάδρο», μέσα στο οποίο δέσποζε η φιγούρα του καλύτερου επιθετικού της εποχής, του Ρονάλντο. Η λήξη του τελικού του Mundial του 1998 βρήκε θριαμβευτές τους Γάλλους και άπαντες απορημένους με τη θλιβερή εικόνα του «φαινομένου» στον αγωνιστικό χώρο.

Ο αγώνας

Στο Σταντ ντε Φρανς παρατάχθηκαν αναμφίβολα οι δυο καλύτερες ομάδες της εποχής. Οι διοργανωτές Γάλλοι, με τον Ζινεντίν Ζιντάν να τους οδηγεί αήττητους ως τον τελικό, αποκλείοντας τους Παραγουανούς, τους Ιταλούς και τους Κροάτες, θα έβρισκαν απέναντί τους τη Βραζιλία του Ριβάλντο, του Μπεμπέτο, του Ντούνγκα και φυσικά του Ρονάλντο. Αυτού που την κρίσιμη ώρα ήταν ωσεί παρών.

Με δυο γκολ του Ζιζού κι ένα του Πετίτ, ο Πύργος του Άιφελ φόρεσε τα καλά του και «πνίγηκε» στη σαμπάνια απ’ τα πανηγύρια των Γάλλων. Για πρώτη φορά οι «τρικολόρ» έφταναν στην κορυφή του κόσμου! Απ’ την άλλη, οι Βραζιλιάνοι έχασαν την ευκαιρία για τη δεύτερη συνεχόμενη κατάκτηση Mundial , μετά το 1994, ενώ προσπαθούσαν να επουλώσουν τις πληγές τους και να καταλάβουν γιατί ο Ρονάλντο ήταν σε τόσο κακή κατάσταση στον αγώνα, που φαινόταν σαν απλά να περπατούσε και μην ξέρει προς τα που…

Ιστορίες για… αγρίους

Στην πραγματικότητα, μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού είναι όσοι γνωρίζουν την αλήθεια για τη βράδυ της 12ης Ιουλίου 1998. Πριν το παιχνίδι και την αναχώρηση της αποστολής της σελεσάο για το γήπεδο, ο Ρομπέρτο Κάρλος φώναξε για βοήθεια. Ο Λίντιο Τολέδο, γιατρός της ομάδας, βγήκε κλαίγοντας μέσα απ’ αυτό, όταν είδε τον Ρονάλντο ξαπλωμένο στο πάτωμα και να βγάζει αφρούς απ’ το στόμα. Άμεσα μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου όλα αποδόθηκαν σε κρίση επιληψίας. Οι γιατροί έπεισαν τον κόουτς Ζαγκάλο πως δεν γίνεται να αγωνιστεί, όμως αυτό δεν αρκούσε.

Ο ρόλος της… NIKE

Γίνεται εύκολα κατανοητό πως η απουσία του Ρονάλντο απ’ την αρχική 11άδα των Βραζιλιάνων στον αγώνα της χρονιάς δεν ήταν τόσο απλή υπόθεση. Αρχικά δηλώθηκε ως αντικαταστάτης του ο Εντμούντο, που τελικά βέβαια είδε την έναρξη απ’ τον πάγκο. Ο ίδιος είναι που αποκάλυψε ορισμένες λεπτομέρειες γύρω απ’ τις εξελίξεις εκείνες τις ώρες, πριν τον τελικό.

«Υπήρχαν άνθρωποι της Nike εκεί συνέχεια, σαν να ήταν άνθρωποι του τεχνικού τιμ. Αυτό μπορώ να πω μόνο…», είπε ο ίδιος. Η εταιρία δεν διανοούταν πως το «αστέρι» της, ο πιο αναγνωρίσιμος και ακριβός ποδοσφαιριστής στον κόσμο θα έχανε τον αγώνα, γύρω απ’ τον οποίο είχε στηθεί «χορός» εκατομμυρίων…

Οι φήμες και τα… παραμύθια

Στη Βραζιλία οι εφημερίδες έγραφαν πως ο Ρονάλντο έπαθε αρκετές φορές νευρικό κλονισμό κατά τη διάρκεια του Mundial , κάτι που απέδωσαν σε κατάθλιψη. Φυσικά, δεν έλειψαν και άλλες θεωρίες, που πάντως μοιάζουν περισσότερο με «λάσπη». Το TV Globo μετέδιδε πως η Βραζιλία πούλησε το Mundial για 23 εκατ. δολάρια. Αυτό θα γινόταν ευκολότερο με έναν υποτιθέμενο τραυματισμό του Ρονάλντο, ενώ ο Σεπ Μπλάτερ και η FIFA υποσχέθηκαν στους Βραζιλιάνους πως θα κερδίσουν το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2002 και θα αναλάβουν τη διοργάνωση ενός μέσα στην επόμενη δεκαετία…

Στη συνέχεια όλοι οι σχετιζόμενοι με την υπόθεση όλο και κάτι έλεγαν, όμως πλέον ούτε σημασία είχε, αλλά και κανείς δεν βρέθηκε να επιβεβαιώσει ή να αποκαλύψει έγκυρα την αλήθεια. Η εικόνα πάντως του Ρονάλντο στον τελικό έδειχνε έναν άνθρωπο που σίγουρα δεν πάταγε καλά στα πόδια του, αδύναμου να διαχειριστεί την πίεση. Οι λόγοι για τους οποίους βρέθηκε στην κατάσταση αυτή εξακολουθούν να κινούνται στη σφαίρα του μύθου…

Mundial Νότιας Κορέας 2002

Το γρηγορότερο «πιστόλι»

Στο 17ο Παγκόσμιο Κύππελο ο Χακάν Σουκούρ πέτυχε το πιο γρήγορο γκολ στην ιστορία των Mundial σκοράροντας στο 11ο δευτερόλεπτο του μικρού τελικού ανάμεσα στην Τουρκία και την οικοδέσποινα της διοργάνωσης την Νότιο Κορέα.

Mundial Γερμανίας 2006

Η κεφαλιά «μαύρη σελίδα» στην ιστορία ενός «θρύλου»

Ο μεγάλος Ζινεντίν Ζιντάν επισκίασε την κατάκτηση του Mundial από την Ιταλία,  το 2006, λέγοντας αντίο στο ποδόσφαιρο με φινάλε άδοξο μεν, που έμεινε στην ιστορία, δε…

Ο «Ζιζού» σκόραρε από την άσπρη βούλα, στο 1-1 της κανονικής διάρκειας εκείνου του τελικού που διεξήχθη στις 9/7 του 2006, όμως στην παράταση έγινε κάτι που ουδείς, ουδέποτε και για κανέναν λόγο θα περίμενε να δει από αυτό τον άνθρωπο. Κι αν το έχει ξανακάνει στο μακρινό παρελθόν με τη φανέλα της Γιουβέντους, πάνω στην ένταση και σε πολύ νεότερη ηλικία, ουδείς θα περίμενε να το ξαναδεί από τον έμπειρο, ώριμο, με ποδοσφαιρικό μυαλό που δεν συγκρίνεται και αθλητή που εμπνέει, Ζινεντίν Ζιντάν.

Ισχυριζόμενος αργότερα πως άκουσε από τον Μάρκο Ματεράτσι να εκφράζεται χυδαία για την αδερφή του, ο Γάλλος γύρισε τότε και χτύπησε με το κεφάλι στο στέρνο τον Ιταλό αμυντικό, για να αποβληθεί και να περάσει με σκυμμένο το κεφάλι, δίπλα από το τρόπαιο που περίμενε τον κάτοχό του…

Η Ιταλία επικράτησε 5-3 στα πέναλτι και στέφθηκε Παγκόσμια Κυπελλούχος, σε έναν τελικό που πάντοτε πρωταγωνιστικό ρόλο θα έχει η κουτουλιά του Ζιντάν, την οποία μπορεί πλέον να θυμάται κανείς ξανά και ξανά βλέποντας το άγαλμα που αποτυπώνει τη στιγμή και βρίσκεται σε κεντρική πλατεία του Παρισιού…

Mundial Νότιας Αφρικής 2010

Η πρώτη Ελληνική νίκη 

Ιδιαίτερο από κάθε πλευρά ήταν το Παγκόσμιο Κύπελλο της Νοτίου Αφρικής. Πρώτον, γιατί έγινε στην αφρικανική ήπειρο. Δεύτερον, γιατί το κατέκτησε για πρώτη φορά η Ισπανία και για πρώτη φορά ευρωπαϊκή ομάδα εκτός ευρωπαϊκού εδάφους και τρίτον (και σημαντικότερο) γιατί η Ελλάδα σημείωσε το πρώτο της γκολ και την πρώτη της νίκη σε τελική φάση του Mundial .

Βλέπετε, παρά το γεγονός ότι είχαν περάσει 16 χρόνια από την τραυματική εμπειρία του 1994, οι πληγές από τις τρεις ήττες της εθνικής μας στα γήπεδα των ΗΠΑ δεν είχαν κλείσει ακόμα.

Mundial Βραζιλίας 2014

Ο διασυρμός της Βραζιλίας και το δέος για την Γερμανία 

Η Γερμανία διέσυρε την Βραζιλία μέσα στο σπίτι της με 7-1 και προκρίθηκε με εντυπωσιακό τρόπο στον 8ο τελικό Mundialτης ιστορίας της.

Αυτή φυσικά είναι η μεγαλύτερη ήττα της Βραζιλίας σε Παγκόσμιο Κύπελλο, με δεύτερη πλέον το 0-3 από την Γαλλία στον τελικό του Mundial1998 στο Παρίσι, ενώ για δεύτερη φορά μετά το 1950 ως διοργανώτρια αποτυγχάνει.

Στο 29ο λεπτό το σκορ ήταν 0-5, με 2ο, το 3ο και το 4ο γκολ να μπαίνουν μέσα σε 179 δευτερόλεπτα, ενώ από το 2ο μέχρι το 5ο μπήκαν μέσα σε 7 λεπτά!

Ήταν επίσης και γενικά η μεγαλύτερη ήττα στην ιστορία της, μετά το 0-6 από την Ουρουγουάη το 1920 και το 1-6 από την Αργεντινή το 1940.

Τόμας Μίλερ, Μίροσλαβ Κλόζε, Τόνι Κρόος (2) και Σάμι Κεντίρα σκόραραν στο πρώτο ημίχρονο, ενώ στο δεύτερο ήρθαν τα δύο γκολ του Σέρλε, με τους Βραζιλιάνους στο 0-7 να χειροκροτούν και τον Οσκάρ να πετυχαίνει το γκολ της τιμής στο 90′.

Κλείνοντας αυτήν την ανασκόπηση, θα ευχηθούμε του χρόνου όταν θα ανανεώσουμε την λίστα μας  και θα συμπεριλάβουμε και το Παγκόσμιο Κύπελλο της Ρωσίας να υπάρχουν τα γεγονότα να μείνουν εντός του αγωνιστικού χώρου και να αφορούν μόνο την καλή και όμορφη μπάλα, τις επιδόσεις αλλά και το θέμα.

Διαβάστε όλες τις ειδήσεις για το Μουντιάλ 2018 με ένα κλικ ΕΔΩ