Ο Κέβιν Κίγκαν, πρώην προπονητής της εθνικής Αγγλίας και της Νιούκαστλ, ο οποίος αναδείχθηκε δύο φορές «ποδοσφαιριστής της χρονιάς» στην Ευρώπη και υπήρξε βασικό στέλεχος της Λίβερπουλ κατά τη διάρκεια της «χρυσής» δεκαετίας του 1970, πέθανε σε ηλικία 75 ετών.
Η οικογένειά του είχε αποκαλύψει τον Ιανουάριο ότι έπασχε από καρκίνο, ενώ τον Ιούνιο ο ίδιος αποκάλυψε ότι βρισκόταν στο τέταρτο στάδιο.
«Με βαθιά θλίψη ανακοινώνουμε ότι ο Κέβιν Κίγκαν απεβίωσε σε ηλικία 75 ετών», ανέφερε η δήλωση της οικογένειας. «Ο Κέβιν πάλευε με τον καρκίνο και τις τελευταίες του στιγμές ήταν στο πλάι του η σύζυγός του και οι κόρες του. Δύο φορές κάτοχος της Χρυσής Μπάλας, ο Κέβιν ήταν ένας πολύ αγαπημένος σύζυγος, πατέρας και παππούς. Η οικογένεια θα ήθελε να ευχαριστήσει την απίστευτη ιατρική ομάδα του Κέβιν για όλη τη στήριξή της. Αυτή είναι μια εξαιρετικά δύσκολη στιγμή και ζητούν χώρο και ιδιωτικότητα».
Ο Κίγκαν ξεκίνησε την καριέρα του στη Σκάνθορπ πριν πάρει μεταγραφή για τη Λίβερπουλ για μόλις 33.000 λίρες το 1971, για να σηκώσει μια σειρά από κούπες με τους «κόκκινους». Ο «King Kevin» όπως τον αποκαλούσαν έκανε μια αξιοζήλευτη καριέρα με την φανέλα της Λίβερπουλ, κατακτώντας το πρωτάθλημα της First Division τρεις φορές, καθώς και το Κύπελλο Αγγλίας (FA Cup), δύο φορές το Κύπελλο UEFA και το Κύπελλο Πρωταθλητριών το 1977. Ο Κίγκαν είναι ο μόνος Βρετανός παίκτης που έχει κατακτήσει δύο Χρυσές Μπάλες.
Αν και δεν ήταν, όπως παραδεχόταν και ο ίδιος, ένα φυσικό ταλέντο, αλλά ο γιος ενός μεταλλωρύχου από το νότιο Γιορκσάιρ προπονούνταν σκληρά, παρέμενε ταπεινός και δεν απέφευγε ποτέ καμία πρόκληση.
Αναδείχθηκε δύο φορές Ευρωπαίος Ποδοσφαιριστής της Χρονιάς όσο αγωνιζόταν στο Αμβούργο και επέστρεψε στην Αγγλία για να παίξει στη Σαουθάμπτον και τη Νιούκαστλ πριν αποσυρθεί ως παίκτης το 1984. Φόρεσε 63 φορές τη φανέλα της Εθνικής Αγγλίας, πετυχαίνοντας 21 γκολ, αγωνίστηκε στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1982 και αργότερα διετέλεσε αρχηγός της εθνικής ομάδας.
Ο Κίγκαν δεν ήταν ποτέ από εκείνους που κρατούσαν πράγματα μέσα τους, με τη θερμόαιμη ιδιοσυγκρασία του να βγαίνει συχνά στην επιφάνεια. Έμεινε στην ιστορία η αποβολή του για καβγά με τον Μπίλι Μπρέμνερ της Λιντς στο Charity Shield του 1974 όταν έχασε την ψυχραιμία του.
Έγραφε στήλες σε εφημερίδες, ήταν από τους πρώτους παίκτες του αγγλικού ποδοσφαίρου που είχαν τα δικά τους επώνυμα ποδοσφαιρικά παπούτσια, σημείωσε μουσική επιτυχία (Head Over Heels in Love) και έγινε διαχρονικός σταρ της εκπομπής Superstars του BBC. Ήταν το δημόσιο πρόσωπο της κολόνιας Brut 33 τη δεκαετία του ’70 μαζί με τον Χένρι Κούπερ. Έγινε στενός φίλος με έναν άλλο «αντάρτη» του ποδοσφαίρου, τον Τζοτζ Μπεστ, όπως χαρακτηριστικά σημειώνει στο αφιέρωμά του ο Guardian. «Ήθελα τόσο πολύ να έχω την ικανότητά του. Το ταλέντο του ήταν απίστευτο. Έπαιξα εναντίον του Κρόιφ, του Μπεκενμπάουερ, του Μαραντόνα. Αλλά εξακολουθώ να λέω ότι ο Μπέστι ήταν ο καλύτερος εναντίον του οποίου αγωνίστηκα», είχε δηλώσει.
Ο Κίγκαν αποσύρθηκε από την ενεργό δράση στα 33 του χρόνια και μετακόμισε στην Ισπανία, όπου οι δύο κόρες του μεγάλωσαν χωρίς να γνωρίζουν ότι υπήρξε ποδοσφαιριστής. «Ήταν η καλύτερη απόφαση που πήρα στη ζωή μου», είχε πει στον Guardian το 2011.
Το 1992, έκανε το πρώτο του βήμα στην προπονητική στην πρώην ομάδα του, τη Νιούκαστλ, οδηγώντας την στην Premier League και πολύ κοντά στην κατάκτηση του τίτλου τη σεζόν 1995-96, τον οποίο έχασε οριακά από τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
Μετά την αποχώρησή του από τη Νιούκαστλ τον Ιανουάριο του 1997, ακολούθησε μια σύντομη θητεία στη Φούλαμ πριν αναλάβει προπονητής της Εθνικής Αγγλίας το 1999, παίρνοντας αρχικά τη δουλειά μετά την αποχώρηση του Γκλεν Χόντλ. Εν μέσω μιας απογοητευτικής πορείας στο Euro 2000, ο Κίγκαν παραιτήθηκε μετά την ήττα από τη Γερμανία στο στάδιο Γουέμπλεϊ, μετά από μόλις 20 μήνες και 18 παιχνίδια, κερδίζοντας μόνο τα επτά από αυτά – το χειρότερο ποσοστό νικών για οποιονδήποτε προπονητή της Αγγλίας.
Ακολουθήσε μια περίοδος στη Μάντσεστερ Σίτι, αλλά ο Κίγκαν αποχώρησε από τον σύλλογο τον Μάρτιο του 2005, ανακοινώνοντας αρχικά την αποχώρησή του από το ποδόσφαιρο, για να κάνει μόνο μια συναισθηματική επιστροφή στη Νιούκαστλ το 2008. Αυτή η δεύτερη θητεία διήρκησε οκτώ μήνες μετά από εντάσεις με τη διοίκηση και τον ιδιοκτήτη Μάικ Ασλεϊ. Το 2009, ένα διαιτητικό δικαστήριο επιδίκασε στον Κίγκαν αποζημίωση 2 εκατομμυρίων λιρών για καταγγελία σύμβασης λόγω μονομερούς βλαπτικής μεταβολής.























