Την ώρα που η Άρσεναλ βρίσκεται στην κορυφή της Premier League, ο Μικέλ Αρτέτα αποκάλυψε μια άγνωστη και ιδιαίτερα προσωπική ιστορία από τη ζωή του.
Μιλώντας στην εκπομπή «Universo Valdano» της ισπανικής τηλεόρασης, ο 43χρονος προπονητής περιέγραψε τη δύσκολη αρχή που είχε από τη στιγμή της γέννησής του, όταν διαγνώστηκε με σοβαρή συγγενή καρδιοπάθεια.
Ο Αρτέτα γεννήθηκε στο Σαν Σεμπαστιάν στις αρχές της δεκαετίας του ’80, σε μια περίοδο που οι ιατρικές δυνατότητες στην Ισπανία ήταν περιορισμένες. Όπως εξήγησε, οι γιατροί αναγκάστηκαν να περιμένουν σχεδόν δύο χρόνια μέχρι να μπορέσει να υποβληθεί με ασφάλεια σε επέμβαση ανοιχτής καρδιάς. «Έπρεπε να έχουμε υπομονή, μέχρι η επιστήμη και το σώμα μου να είναι έτοιμα για ένα τόσο σοβαρό χειρουργείο», ανέφερε, δίνοντας έμφαση στον κίνδυνο που συνόδευε κάθε απόφαση εκείνη την εποχή.
Η επέμβαση πραγματοποιήθηκε όταν ήταν μόλις δύο ετών και αποδείχθηκε καθοριστική, επιτρέποντάς του να ζήσει μια φυσιολογική ζωή. Παρ’ όλα αυτά, το ιατρικό παρελθόν του δεν έπαψε ποτέ να αποτελεί σημείο προσοχής. Καθώς μεγάλωνε και εντασσόταν στις ακαδημίες ποδοσφαίρου, βρισκόταν υπό συνεχή ιατρική παρακολούθηση, ενώ οι φόβοι της οικογένειάς του παρέμεναν έντονοι. Ιδιαίτερα η μητέρα του δυσκολευόταν να αποδεχτεί την ιδέα ότι ο γιος της αγωνιζόταν σε ένα τόσο απαιτητικό άθλημα. «Δεν ήθελε ποτέ να με βλέπει να παίζω, γιατί φοβόταν συνεχώς μήπως συμβεί κάτι», παραδέχθηκε.
Παρά τις ανησυχίες, ο Αρτέτα διέγραψε μια μακρά και επιτυχημένη καριέρα ως ποδοσφαιριστής, με περισσότερες από 500 συμμετοχές σε συλλόγους όπως η Μπαρτσελόνα, η Παρί Σεν Ζερμέν, η Έβερτον και η Άρσεναλ. Αργότερα πέρασε στην προπονητική, αρχικά ως συνεργάτης του Πεπ Γκουαρδιόλα στη Μάντσεστερ Σίτι και από τον Δεκέμβριο του 2019 ως πρώτος προπονητής της Άρσεναλ.
Σήμερα, οδηγεί τους «κανονιέρηδες» σε πορεία πρωταθλητισμού, έχοντας πάντα ως υπενθύμιση την ουλή στο στήθος του από τις παιδικές επεμβάσεις. Όπως ο ίδιος τόνισε, η εμπειρία αυτή διαμόρφωσε τον χαρακτήρα του και την προσέγγισή του στη ζωή και στο ποδόσφαιρο, αποδεικνύοντας ότι μια δύσκολη αρχή δεν προδιαγράφει απαραίτητα το τέλος της διαδρομής.
