Οταν τα τανκς ανέβαλαν το ματς της Εθνικής με την Αυστρία

17/04/17 • 20:11 | UPD 17/04/17 • 20:14

Οταν λίγο μετά τα μεσάνυκτα, στα πρώτα κιόλας λεπτά της Παρασκευής 21 Απριλίου 1967, το πραξικόπημα των συνταγματαρχών ήταν σε πλήρη εξέλιξη, στα γραφεία των εφημερίδων ετοίμαζαν το «κλείσιμο». Οι περισσότερες, κυρίως οι πρωινές, λίγο μετά τα μεσάνυχτα το είχαν ήδη κάνει. Κάποιες δεν είχαν προλάβει και δεν βγήκαν ποτέ στα περίπτερα με ημερομηνία 21-4-1967. Το πρώτο φίμωμα του Τύπου ήταν γεγονός. Η εντολή ήταν σαφής. Καμία εφημερίδα δεν θα κυκλοφορούσε με την «είδηση».
Η μοναδική εφημερίδα που πρόλαβε να το δημοσιοποιήσει ήταν η «Καθημερινή», με ένα «τονισμένο μονόστηλο» στην πρώτη σελίδα του φύλλου της 21/4/1967 που ήταν και το τελευταίο πριν αναστείλει τη λειτουργία της έως τη 15η Σεπτεμβρίου 1974.

Το κείμενο ανέφερε (κρατάμε πιστά τη σύνταξη του): «Την 2.30 πρωινήν δύναμις τεθωρακισμένων κατέλαβεν το κέντρο των Αθηνών. Υπό τα έκπληκτα βλέμματα των ολίγων Αθηναίων που εκυκλοφόρουν, την προκεχωρημένην αυτήν ώραν, τεθωρακισμένα απέκλεισαν τα Παλαιά Ανάκτορα ενώ στρατιωτικαί δυνάμεις κατελάμβανον τον Ο.Τ.Ε, τους ραδιοφωνικούς θαλάμους του Ε.Ι.Ρ εις το Ζάππειον και τα υπουργεία». Και κατέληγε: «Η τηλεφωνική επικοινωνία διεκόπη περί την 2.45 πρωινήν. Προ της διακοπής, οι αντιληφθέντες τας κινήσεις των τεθωρακισμένων, ανήσυχοι, ετηλεφώνουν στις εφημερίδας διά να ζητήσουν πληροφορίας. Την 3.30 πρωινήν κατέστη σαφές ότι αι στρατιωτικαί δυνάμεις είχαν θέσει υπό τον έλεγχόν των το κέντρον της πόλεως. Φήμαι περί συλλήψεων πολιτικών ανδρών εκυκλοφόρουν και ουδείς ήτο εις θέσιν να παράσχη οιανδήποτε πληροφορία, περί των οργανωτών, της εκτάσεως και των σκοπών του στρατιωτικού κινήματος».

Οι αθλητικές εφημερίδες εκείνη την ώρα είχαν ήδη τυπωθεί. Αλλωστε τα δικά τους θέματα ήταν διαφορετικού περιεχομένου και ενδιαφέροντος. Βασικό θέμα, ο αγώνας της Εθνικής μας ομάδας με την αντίστοιχη της Αυστρίας στο πλαίσιο της προκριματικής φάσης για το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα του 1968 που θα γινόταν στις 23 Απριλίου (Κυριακή των Βαΐων) στις 16.15 στο «Καραϊσκάκη».

Την προηγούμενη, το εθνικό μας συγκρότημα αντιμετώπιζε σε φιλικό παιχνίδι προετοιμασίας τον Αργοναύτη (ομάδα δεύτερης κατηγορίας εκείνη την εποχή). Eίχε επικρατήσει με 3-1, με δύο γκολ του Μίμη Παπαϊωάννου και ένα του Βασίλη Μποτίνου.
Καθώς τότε οι ομάδες είχαν δικαίωμα μίας αλλαγής στους διεθνείς αγώνες, ο ομοσπονδιακός τεχνικός Λάκης Πετρόπουλος είχε χρησιμοποιήσει 13 παίκτες: Οικονομόπουλος (Χρηστίδης), Πλέσσας, Ζαντέρογλου, Λουκανίδης, Βασιλείου, Γιούτσος (Πολυχρονίου), Δομάζος, Χάιτας, Σιδέρης, Παπαϊωάννου, Μποτίνος.

Αμέσως μετά το ματς η αποστολή αποσύρθηκε σε ξενοδοχείο της Κηφισιάς, όπου θα παρέμενε έως την Κυριακή. Ξυπνώντας το πρωί της Παρασκευής, οι διεθνείς, όπως και όλοι οι Ελληνες, είχαν πληροφορηθεί τα νέα, έστω και… συγκεχυμένα.

Το ματς, με τη σύμφωνη γνώμη της ΟΥΕΦΑ και τη συγκατάθεση της Αυστριακής Ομοσπονδίας, αναβλήθηκε για άλλη ημερομηνία (έγινε τελικά τον Οκτώβριο του 1967). Είχε προηγηθεί μαραθώνιος διαβουλεύσεων, με τους Αυστριακούς, πάντως, να τηρούν το φερ-πλέι και να συναινούν τελικά στην αλλαγή.

Αυτό το πλήρωσαν με… αποκλεισμό, καθώς τον Οκτώβριο η Εθνική μας τους συνέτριψε με 4-1, με τρία γκολ του Γιώργου Σιδέρη. Εκείνη η ήττα είχε βοηθήσει τη Σοβιετική Ενωση να πάρει την πρώτη θέση του ομίλου και να φθάσει στην τελική φάση, όπου αποκλείστηκε από την Ιταλία στην κλήρωση μετά από ισοπαλία χωρίς γκολ στα ημιτελικά!
Η ΕΠΟ, έστω και με καθυστέρηση τριών ημερών, γνωστοποίησε στους φιλάθλους ότι όσοι είχαν προμηθευτεί εισιτήρια του αγώνα θα μπορούσαν να τα επιστρέψουν στα καταστήματα όπου τα είχαν αγοράσει για να πάρουν πίσω τα χρήματά τους.

Ο διαιτητής
Στην Αθήνα έφθανε εκείνο το πρωινό της 21ης Απριλίου και ο Ρουμάνος ρέφερι Βασίλε Ντιμιτρέσκου, που με τη σειρά του ενημέρωσε την ΟΥΕΦΑ και περίμενε έως την Κυριακή πριν πάρει την πτήση της επιστροφής για το Βουκουρέστι.
Λίγες ώρες πριν τα τεθωρακισμένα «πλημμυρίσουν» τους δρόμους της Αθήνας, στις 19.30 της 20ής Απριλίου είχε φθάσει στην Αθήνα η αυστριακή αποστολή, αποτελούμενη από 15 παίκτες και επτά συνοδούς, καθώς και από 22 δημοσιογράφους.

Η ομάδα είχε καταλύσει σε ξενοδοχείο της Μαγκουφάνας (η τωρινή Πεύκη), ενώ οι δημοσιογράφοι σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας. Οι τελευταίοι ήταν από τους πρώτους ξένους που είχαν εικόνα ότι κάτι συνέβαινε στην ελληνική πρωτεύουσα, αλλά δεν είχαν κανένα τρόπο να επικοινωνήσουν με την πατρίδα τους, καθώς είχαν διακοπεί όλες οι τηλεπικοινωνίες!

Οταν γύρισαν στην Αυστρία, αντί να περιγράψουν τον ποδοσφαιρικό αγώνα για τον οποίο είχαν ταξιδέψει στην Αθήνα, έγραφαν τα όσα είχαν βιώσει ή όσα είχαν αντιληφθεί στις πρώτες ώρες του πραξικοπήματος.

Ματαίωση
Το μεσημέρι του Σαββάτου οι Αυστριακοί είχαν προσκληθεί από τον υφυπουργό Προεδρίας Κωνσταντίνο Ράλλη σε επίσημο γεύμα στον Βασιλικό Ναυτικό Ομιλο. Το γεύμα φυσικά ματαιώθηκε από τη στιγμή που ο Ράλλης και όλα τα υπόλοιπα μέλη της κυβέρνησης του Παναγιώτη Κανελλόπουλου ανατράπηκαν από την (προσωρινή) κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Κόλλια, που είχε διορίσει άμεσα η χούντα και είχε ορκιστεί στις 18.00 της 21ης Απριλίου. Στην κυβέρνηση μετείχε η πρωταγωνιστική τριάδα των πραξικοπηματιών (Παπαδόπουλος, Παττακός, Μακαρέζος).

Ο γάμος Δομάζου-Μοσχολιού ήταν η… πρώτη μαζική συγκέντρωση επί δικτατορίας

Οι διεθνείς μας, αφού δεν θα πραγματοποιούνταν ο αγώνας με την Αυστρία, εγκατέλειψαν το ξενοδοχείο της Κηφισιάς για τα σπίτια τους, αλλά ένας από αυτούς, ο Μίμης Δομάζος, κατά βάθος είχε χαρεί με την απροσδόκητη εξέλιξη. Αυτό γιατί ήταν έτοιμος να ντυθεί γαμπρός ανεβαίνοντας τα σκαλιά της εκκλησίας με την αγαπημένη του Βίκυ Μοσχολιού ύστερα από πέντε χρόνια σχέσης.

Ο γάμος είχε προγραμματιστεί για την Πρωτομαγιά, που συνέπεσε εκείνη τη χρονιά με τη Δευτέρα του Πάσχα.

Η ματαίωση του αγώνα τού είχε δώσει την ευκαιρία να αφιερώσει περισσότερο χρόνο στις λεπτομέρειες του γάμου του.

Ο γάμος έγινε στη Μητρόπολη Αθηνών, με περισσότερους από 3.000 θαυμαστές του δημοφιλούς ζευγαριού να κατακλύζουν τους γύρω χώρους. Ολα αυτά ενώ το χουντικό καθεστώς είχε ήδη εγκατασταθεί για τα καλά στην εξουσία. Η πρώτη μαζική συγκέντρωση επί χούντας έγινε πέριξ της Μητρόπολης και της πλατείας Συντάγματος, χωρίς φυσικά κανείς να νοιάζεται για τίποτα άλλο εκτός από το να δει κάτι από το γάμο των ειδώλων τους.

Το πρώτο ράλι ηθοποιών που τελικά δεν έγινε ποτέ…

Οι ηθοποιοί πάντως, εκείνο ειδικά το Σαββατοκύριακο, περίμεναν με λαχτάρα τη διεξαγωγή του πρώτου ράλι ηθοποιών με διοργανωτή τον παλαιό άλτη του μήκους, βαλκανιονίκη Δήμο Μαγκλάρα. Το ράλι είχε προγραμματιστεί για την Κυριακή 23 Απριλίου, με αφετηρία τη Γλυφάδα και θα μετείχαν σε αυτό μόνο ηθοποιοί, άνδρες και γυναίκες. Εκείνη την μέρα είχε γίνει θέμα η απουσία της Ζωής Λάσκαρη, που βρισκόταν στο Λονδίνο και δεν θα συμμετείχε, παρά την αρχική διαβεβαίωσή της για το αντίθετο.

Είχαν δηλώσει συμμετοχή 27 ηθοποιοί, με μεγάλο φαβορί για την κατάκτηση του τροπαίου το γνωστό λάτρη του βολάν, Αλέκο Τζανετάκο που οδηγούσε Λάντσια.
Στα φαβορί οι γνωρίζοντες τοποθετούσαν και τον Τάσο Γιαννόπουλο με Τράιομφ 2000, ενώ στις γυναίκες ξεχώριζε η παρουσία της Μπεάτας Ασημακοπούλου, με Τράιομφ 1200.
Είχαν ακόμη δηλώσει συμμετοχή οι Γιώργος Μούτσιος, Χρήστος Νέγκας, Τάκης Βαρλάμος, Γιάννης Βόγλης, Φάνης Χηνάς και άλλοι.
Φυσικά, το ράλι δεν έγινε ποτέ…

«Πάγωσαν» όλες οι αθλητικές δραστηριότητες

Το Σάββατο 22 Απριλίου δεν κυκλοφόρησε καμία εφημερίδα. Η μοναδική πληροφόρηση για τη ματαίωση κάθε αθλητικής δραστηριότητας έγινε το απόγευμα εκείνης της ημέρας από το ραδιοφωνικό σταθμό των Ενόπλων Δυνάμεων.
Η λιτή ανακοίνωση έλεγε: «Ολαι αι αθλητικές εκδηλώσεις οι οποίαι είχον προαναγγελθή διά την Κυριακή, αναβάλλονται».
Ετσι, εκτός από τον αγώνα της Εθνικής με την Αυστρία, ματαιώθηκαν τα πρωταθλήματα της Β’ και Γ’ Εθνικής κατηγορίας και όλες οι δραστηριότητες σε άλλα αθλήματα.

Το πρωτάθλημα
Σε ό,τι αφορά το πρωτάθλημα, το πραξικόπημα συνέπεσε με προγραμματισμένη διακοπή για τον αγώνα της Εθνικής με την Αυστρία, κατόπιν για το Πάσχα, για τον επόμενο αγώνα της Εθνικής για το Euro 1968 στο Ελσίνκι με τη Φιλανδία (7/5) αλλά και για τη φάση των «32» του Κυπέλλου (14/5). Ετσι ξανάρχισε στις 21/5, όπως είχε αρχικά προβλεφθεί, με την 26η αγωνιστική. Ο Ολυμπιακός ήταν πρώτος στη διακοπή, με τέσσερις βαθμούς διαφορά από τη δεύτερη ΑΕΚ και δέκα από τον τρίτο Παναθηναϊκό. Οι «ερυθρόλευκοι» του Μπούκοβι, πρωταθλητές και του 1966, πήραν τον τίτλο αφήνοντας πέντε βαθμούς πίσω την ΑΕΚ και οκτώ τον Παναθηναϊκό.

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου της Κυριακής