30 χρονια μετα!

Ο Σαραβάκος αποκαλύπτει: Είχα συμφωνήσει με τον Ολυμπιακό!

28/12/17 • 13:22 | UPD 28/12/17 • 13:22

Ο σπουδαίος Δημήτρης Σαραβάκος μίλησε στην εκπομπή «Legend Stories» του NovasportsstoriesHD και ξετύλιξε το κουβάρι της πλούσιας καριέρας του, αποκαλύπτοντας άγνωστες λεπτομέρειες απ’ την τεράστια καριέρα του.

Ο μεγάλος «μικρός» του ελληνικού ποδοσφαίρου αναφέρθηκε στην πορεία με τον Παναθηναϊκό, μίλησε για το πώς έφτασε μία «ανάσα» απ’ τον αιώνιο αντίπαλο, Ολυμπιακό, ενώ έκανε ειδική μνεία στις ευρωπαϊκές πορείες του «τριφυλλιού».

Διαβάστε αποσπάσματα της συνέντευξης του Δημήτρη Σαραβάκου:

Για την πρόταση του Κοσκωτά και την παρολίγον συμφωνία με τον Ολυμπιακό: «Επίσημα, δεν ήρθε ποτέ πρόταση για μένα από το εξωτερικό. Τότε δεν ήταν απωθημένο. Ο Παναθηναϊκός είχε τόσο συχνή παρουσία στην Ευρώπη που δεν μου έλειπε. Αν έπαιζα τώρα τότε ναι θα μου έλειπε.

Γίνεται η βράβευση από τον ΠΣΑΠ. Βραβεύομαι εγώ, ο Ζάετς και ο Αναστόπουλος. Τελειώνει η εκδήλωση, όπου γινόταν στον ημιώροφο του ξενοδοχείου και κατεβαίνω στα σκαλιά. Νιώθω ένα χέρι να με σκουντάει. Ήταν ο Κοσκωτάς που μου είπε ‘εγώ εσένα θα σε κάνω δώρο στον γιό μου’. Χαμογέλασα και έφυγα. Μετά από λίγους μήνες με πλησίασε μέσω άλλων ανθρώπων. Έγινε μία προσφορά, από αυτά που μου έδινε ζήτησα τα μισά στον άνθρωπο του Παναθηναϊκού για να μείνω. Το ποσό φάνηκε υπέρογκο στον άνθρωπο του Παναθηναϊκού και δεν μου απάντησε ποτέ. Εγώ είχα όλη τη διάθεση να μην φύγω.

Υπήρχε θυρίδα, είχα ένα κλειδί εγώ και ένα η άλλη πλευρά. Είδα μπροστά μου τα λεφτά κι έπαθα ένα σοκ. Ήταν εξωπραγματικά για την εποχή. Δεν πιστεύεις ότι υπάρχουν αυτά τα λεφτά. Το πρωτοέμαθε ο Βαρδής και με ρώτησε αν είναι αλήθεια όσα λέγονται. Βρήκαμε τρόπο επιστρέφοντας εγώ την προκαταβολή που είχα πάρει για να λυθούν όλα. Δεν έχω κρατήσει τίποτα από εκείνη την ιστορία, όλα ήταν παρελθόν. Θυμάμαι, μου είχε πει ο Κοσκωτάς ότι θα φέρει και τον Κλίνσμαν για να παίξουμε μαζί.

Αγωνιστικά δεν ένιωσα ποτέ ότι έφυγα. Ήταν μία συμφωνία που δεν ολοκληρώθηκε. Κάθε εμπόδιο για καλό. Δεν ένιωσα ότι έφυγα ποτέ, απλά δεν ολοκληρώθηκε μία συμφωνία. Δικαιολογώ τον κόσμο για τις αντιδράσεις του, αλλά πρέπει να σκεφτεί ότι σε εκείνον τον τελικό υποτίθεται ότι είχα ήδη συμφωνήσει με τον Ολυμπιακό και του έβαλα γκολ. Καταλαβαίνεις πως ο χαρακτήρας μου δεν αλλοιώνεται».

Για τα παιδικά του χρόνια και τον Πανιώνιο: «Τα παιδικά μου χρόνια ήταν όμορφα και δύσκολα. Δύσκολα από οικονομικής πλευράς. Δεν ήμουν από πλούσια οικογένεια. Γέννημα θρέμμα της Νέας Σμύρνης. Το ποδόσφαιρο ήταν το αγαπημένο μου παιχνίδι και όλοι με ήθελαν στην ομάδα τους. Πήγα στα πρώτα τμήματα του Πανιωνίου και από εκεί ξεκίνησα. Τον πατέρα μου δεν είχα προλάβει να τον δω να παίζει αλλά είχα ακούσει ότι ήταν επιπέδου Δομάζου και Παπαϊωάννου. Αυτό που είμαι οφείλεται στην μητέρα μου. Δεν μέναμε μακριά αλλά δεν τον είχα κοντά. Έκανα πράγματα στο ντεμπούτο μου που έδειξαν ότι μπορώ να προσφέρω. Δεν ξέρω πως μου βγήκε το «μικρός». Ήμουν μικροκαμωμένος, δεν είχα όγκο και από εκεί βγήκε. Ήμουν πίσω από τον Νίκο τον Αναστόπουλο και με το που έφυγε έγινα βασικός. Όταν έπαιζε ο Θωμάς Μαύρος στον Πανιώνιο ήμουν μπολ μπόι. Πήγαινα πίσω από το τέρμα από νωρίς. Ποτέ δεν προσπαθούσα να μιμηθώ κάποια πράγματα που έβλεπα.

Δεν είχα βλέψεις να παίξω στην Εθνική. Όσο βιάζεσαι δεν είσαι έτοιμος να αντιμετωπίσεις πράγματα. Yπήρξαν σημαντικές στιγμές γιατί παίζαμε για την επιβίωσή μας, ενώ συγκλονιστικό ήταν εκείνο το ματς με τον Μακεδονικό. Εκείνη την χρονιά έφυγα από τον Πανιώνιο και πήγα στον Παναθηναϊκό. Ο Πανιώνιος για μένα είναι οικογένεια. Μεγαλώσαμε στη Νέα Σμύρνη. Ήταν να φύγω από την προηγούμενη χρονιά για τον Παναθηναϊκό. Ο Παναθηναϊκός ενδιαφέρθηκε για μένα και είχα υπογράψει από καιρό πριν, ενώ με τα λεφτά που θα έπαιρνε εκείνη την εποχή ο Πανιώνιος θα έλυνε προβλήματα του. Πολλοί δεν ήθελαν να φύγω, είχα πάρει όμως την απόφαση και πίστευα πως βοήθησα και τον Πανιώνιο με αυτόν τον τρόπο».

Για τη συμφωνία με τον Παναθηναϊκό και τους Γιώργο και Βαρδή Βαρδινογιάννη: «Δεν πήγα τραυματίας. Είχα ένα μικρό πρόβλημα, δεν ήταν κάτι σοβαρό. Είχα την πρώτη μου επαφή με τον Βαρδή Βαρδινογιάννη. Το καλοκαίρι είχα τη συνάντηση με τον Γιώργο. Όλοι όταν γίνεται μία μεταγραφή είναι αισιόδοξοι. Τον θεωρώ πολύ σπουδαίο άνθρωπο. Εγώ όταν πήγα στον Παναθηναϊκό ένιωσα δέος. Το πρώτο πράγμα που έκανα όταν πήγα στην προπόνηση ήταν να φιλήσω το έμβλημα. Δεν ήμουν Παναθηναϊκός, δεν ήμουν τίποτα αλλά στη συνέχεια τον λάτρεψα. Εγώ ήμουν ο εαυτός μου. Δεν υπάρχει παίκτης ή προπονητής που να έχει μόνο καλά ή μόνο κακά. Η πρώτη μου προετοιμασία δεν θα την ξεχάσω ποτέ. Ειδικά στη Νάουσα, πολύ σκληρή. Απίστευτα σκληρή αλλά φοβερό αποτέλεσμα.

Αν δεν κάνω λάθος εκείνη την χρονιά, ήμασταν μέσα και στους τρεις στόχους και τον τελευταίο μήνα τα χάσαμε και τρία. Στην Ευρώπη βέβαια πήγαμε πολύ καλά και δεν τα καταφέραμε απέναντι στη Λίβερπουλ που μετά πήγε στον τελικό του Χέιζελ. Θα μπορούσαμε να πάρουμε και το πρωτάθλημα αλλά η Ευρώπη μας κόστισε. Ο κόσμος ήταν ευχαριστημένος και ας μην πήραμε πρωτάθλημα. Τεράστια πρόκληση. Ήμουν στο δωμάτιο με τον Γιάννη τον Κυράστα. Πάντα με συμβούλευε. Την ημέρα του παιχνιδιού ήθελε να με πειράξει επειδή δεν ήμουν ενδεκάδα. Κατέβασα το κεφάλι. Μας ακύρωσε στο ματς με τη Λίβερπουλ ένα γκολ, ενώ είχαμε ένα δοκάρι. Ο επαναληπτικός ήταν ένα αξέχαστο παιχνίδι. Όλοι οι παίκτες τότε πιστεύαμε σε κάτι. Οι παίκτες της Λίνφιλντ ζητούσαν αυτόγραφα από εμάς. Στο Μπέλφαστ έγινε η ανατροπή και πήραμε την πρόκριση. Δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε ότι θα αποκλειστούμε.

Δεν χρειάστηκε να προσαρμοστώ στον Παναθηναϊκό. Δεν θυμάμαι πολλά πράγματα. Όταν παίρνεις ένα πρωτάθλημα τα άσχημα αποτελέσματα τα ξεχνάς. Έχει μεγάλο αντίκτυπο να κερδίζεις τον Ολυμπιακό. Ο Παναθηναϊκός είναι τεράστιος σύλλογος. Θυμάμαι με τον Πανιώνιο 55.000 κόσμο στο ΟΑΚΑ. Ο τελικός με τον Ολυμπιακό ήταν ένα αποτέλεσμα που έμεινε στην Ιστορία. Δεν ξέρω γιατί αλλά είχα εύκολο το γκολ με τον Ολυμπιακό. Είχα σίγουρα και μεγαλύτερο κίνητρο για να ικανοποιήσω τον κόσμο».

Για τη συνεργασία με τον Ίβιτσα Όσιμ: «Οι χρονιές του Όσιμ ήταν οι χειρότερες για μένα. Δεν μπορώ να το εξηγήσω. Πολύ ιδιόρρυθμος άνθρωπος. Την δεύτερη χρονιά του Όσιμ τελειώνει το συμβόλαιό μου στον Παναθηναϊκό. Ένιωθα τον εαυτό μου ότι μπορούσα να δώσω ακόμα πράγματα αλλά εγώ πίστευα ότι με αδικούσε η συμπεριφορά του. Δεν ήταν θέμα αγωνιστικό, ήταν προσβλητική η συμπεριφορά του. Δεν μπορούσα να φανταστώ τον εαυτό μου εκτός τελικού. Δεν του είχα πει κάτι. Δεν έχω μπει ποτέ σε γραφείο προπονητή για να ζητήσω λόγο. Δεν έμεινα μετά γιατί δεν μου έγινε ποτέ πρόταση για να ανανεώσω. Ό,τι έκανα στην καριέρα μου το έκανα μόνος μου».

Για τον αγώνα με τη Γιουβέντους και την ευρωπαϊκή πορεία του Παναθηναϊκού: «Φοβερή πρόκριση κόντρα στη Γιουβέντους, τότε πέτυχα ένα από τα πιο ωραία γκολ της καριέρας μου. Πολύ ωραίο γκολ και δύσκολο. Ο κόσμος το έχει κρατήσει στις μνήμες και μου λέει για αυτό το γκολ. Μετά πάμε στο εκτός, φοβερή ατμόσφαιρα, οι παίκτες της Γιουβέντους ήταν σίγουροι για την πρόκρισή τους. Προηγηθήκαμε, μετά έδειξε την μεγάλη του αξία ο Καμπρίνι όμως τελικά εμείς πήραμε την πρόκριση. Είχα ζητήσει τη φανέλα του Καμπρίνι, κατεβαίνοντας στη φυσούνα με περίμενε εκεί για να μου δώσει τη φανέλα του. Στο αεροδρόμιο είχε πολύ κόσμο. Δεν ένιωσα ποτέ λαϊκός ήρωας.

Ήμουν παίκτης του Παναθηναϊκού και ο κόσμος αναγνώριζε την αξία μου. Ο κόσμος του Παναθηναϊκού είναι πολύ αυστηρός κριτής. Εγώ πέρασα από πολλά στάδια. Εφιαλτικό το βράδυ με την Χόνβεντ. Δεν υπήρχαμε στο γήπεδο. Εγώ πίστευα στην ανατροπή. Το πιστεύαμε γιατί βλέπαμε ότι δεν είχαμε να αντιμετωπίσουμε ομάδα τεράστια. Ήταν περίπου σαν εμάς. Στον επαναληπτικό ήταν 2-0 στο ημίχρονο. Ήρθε το τρίτο γκολ και ήμασταν σίγουροι. Μετά ήρθε ένα πάγωμα και μετά βάλαμε άλλα δύο γκολ και ήρθε η πρόκριση. Θαύμα δεν ήταν γιατί δεν ήταν μεγαθήριο. Δεν πήγαν καλά τα πράγματα με την Μπριζ. Δεχθήκαμε δύο χαζά γκολ και μετά το 2-2 τα πράγματα ήταν δύσκολα. Παρ’ όλα αυτά, είχαμε την ευκαιρία με ένα δοκάρι που θα άλλαζε τα πράγματα.

Κάθε παιχνίδι έχει την δική του σημασία. Ήταν στο Κύπελλο απέναντί μας ο Ολυμπιακός του Κοσκωτά. Παιχνίδι με πολλή ένταση. Λέγανε πράγματα για τον Σαργκάνη που διαψεύστηκαν μετά. Αυτό είναι ίσως παιχνίδι με μεγαλύτερη αξία από το 4-0. Ξεκίνησα με τον Θανάση Δημόπουλο σαν δίδυμο μετά ήμουν και με τον Βαζέχα. Είχαμε πολύ καλή συνεργασία με τον Κριστόφ».

Για τη μεταγραφή στην ΑΕΚ: «Αφού υπέγραψα είπα ότι θα περιμένω μέχρι την τελευταία μέρα αν θα με πάρει ο Παναθηναϊκός. Πήγαινα να υπογράψω στην ΑΕΚ και ακόμα περίμενα τηλέφωνο. Δεν μπορεί να έχεις προσφέρει τόσα πολλά και να έχεις αυτή την αντιμετώπιση. Δεν είχα πρόταση από τον Παναθηναϊκό. Ένιωθα γεμάτος. Ο Μπάγεβιτς είχε παίξει ρόλο. Δεν φοβόμουνα τις αντιδράσεις, έγινε κάτι χωρίς να το θέλω. Η ΑΕΚ ήταν πολύ καλή ομάδα τότε. Έρχεται το παιχνίδι με την Ρέιντζερς, η ΑΕΚ είχε καλή ομάδα. Πάμε στην Γλασκώβη και μπαίνουμε στους ομίλους. Είχα μία μικρή εμπειρία, το παλέψαμε αλλά μην ξεχνάμε ότι Άγιαξ και Μίλαν πήγαν στον τελικό. Ένιωθα πολύ δυνατός».

Για την αναγνώριση που τυγχάνει απ’ τον κόσμο: «Παίζαμε πρόσφατα Κύπελλο στην Καρδίτσα και είδα μεγάλους ανθρώπους να με χειροκροτούν. Από την μία ένιωσα πολιτικός από την άλλη πίστεψα ότι κάτι έχω κερδίσει όλα αυτά τα χρόνια. Έβλεπα ότι σαν προπονητής δεν θα το έχω. Δεν θα πήγαινε πουθενά. Εκτός από το ταλέντο μου ό,τι έχω πετύχει το οφείλω σε έναν άνθρωπο, την μητέρα μου. Για μένα ο Παναθηναϊκός είναι ιστορία, είναι κόσμος που ακολουθεί. Αυτό το τριφυλλάκι στο στήθος είναι ό,τι πιο σημαντικό. Όποιος καταλάβει τι σημαίνει αυτό, θα καταλάβει τι σημαίνει Παναθηναϊκός».

Πηγή: sport24.gr