Κι όμως οι The Cure, στη δεύτερη και τελευταία ημέρα του Ejekt Festival, μας χάρισαν κάτι παραπάνω από δύο ώρες στο ΟΑΚΑ το βράδυ της Τετάρτης γεμάτες χαμόγελα, συναίσθημα, συγκίνηση, ευδαιμονία, ανεκτίμητες αναμνήσεις και ασφαλώς όλες τις μεγάλες επιτυχίες του ένδοξου παρελθόντος τους.
Ήταν λίγο μετά τις 21.00 όταν η πρώτη ανατριχίλα ήρθε με το συγκρότημα να παίρνει θέσεις στη σκηνή και ο Ρόμπερτ Σμιθ να κάνει την καθιερωμένη του βόλτα στα δύο άκρα της, για το διακριτικό, από την πλευρά του, καλωσόρισμα. Οι νότες του «Plainsong», μας μετέφεραν αμέσως σε άλλη διάσταση με τη φωνή του αρχηγού του συγκροτήματος να αψηφά το πέρασμα των χρόνων και να παραμένει ίδια και απαράλλακτη όπως στη δεκαετία του ’80 ή του ’90. Στα αριστερά του έλειπε, άγνωστο γιατί, ο μπασίστας Σάιμον Γκάλοπ, ο άνθρωπος που τον ακολουθεί όλες αυτές τις δεκαετίες και στη θέση του είδαμε τον γιό του, Ιντεν Γκάλοπ να στέκεται στη σκηνή με τη δική του σφραγίδα και προσωπικότητα, γεμίζοντας επάξια το κενό. Ο ήχος καθαρότατος και κρυστάλλινος, υποστήριξε στο έπακρο την «τελετουργία» που ακολούθησε για τις επόμενες δυο ώρες και πριν ακόμα καταφέρουμε να συνέλθουμε από την εμπειρία του να ακούς το απόκοσμο «Plainsong» ζωντανά μπροστά στα μάτια σου από τον άνθρωπο που το έγραψε πριν από σχεδόν 40 χρόνια, ο Ρόμπερτ Σμιθ είχε περάσει με άνεση στο «Pictures of you» και στο «High» εισπράττοντας το χειροκρότημα των Ελλήνων θαυμαστών του.
Τα πρώτα κινητά σηκώθηκαν μαζικά αμέσως μετά για να αποτυπώσουν το «Lovesong» καθώς η μπάντα άλλαζε ταχύτητες με τα «Burn», «Fascination street», «alt.end» και «Push». Ακολούθησαν τα θρυλικά «χιτ», «In between days» και «Just like heaven» με τον κόσμο να χορεύει με δάκρυα στα μάτια από τη συγκίνηση, ενώ στα «Charlotte sometimes» και «Play for today», ο Ρόμπερτ Σμιθ μάς ταξίδεψε πιο πίσω στο χρόνο θυμίζοντάς μας ότι είναι ο άνθρωπος που έγραφε αριστουργήματα και ακολουθούσε το δικό του μονοπάτι ήδη από την αυγή της δεκαετίας του ’80.
Το ανυπέρβλητο «A Forest» τιμήθηκε όπως του αξίζει από κοινό και συγκρότημα, ενώ μετά το σύντομο διάλειμμα, οι The Cure πέρασαν σε ένα «χορευτικό» σερί με τραγούδια σαν τα «Hot hot hot!!!», «The walk», «The love cats», «Friday I’m in love», «Close to me» και «Why can’t I be you?». Ο Ρόμπερτ είχε πια αφήσει, για λίγο, την κιθάρα και με το μικρόφωνο στο χέρι πλησίαζε το κοινό μέσα σε επευφημίες και χειροκροτήματα. Φινάλε με το «Boys don’t cry» μέσα σε αποθέωση για έναν μοναδικό καλλιτέχνη που έχει κατακτήσει την περίοπτη θέση του στο πάνθεον της σύγχρονης ποπ δημιουργίας εδώ και δεκαετίες και έχει αγγίξει τις καρδιές εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο, πάντα με τον δικό του, ιδιαίτερο τρόπο.
Δείτε μοναδικές εικόνες από την συναυλία των Cure
Συναυλία στο ΟΑΚΑ των Cure – Credit: Μαρίζα Καψαμπέλη
Συναυλία στο ΟΑΚΑ των Cure – Credit: Μαρίζα Καψαμπέλη
Συναυλία στο ΟΑΚΑ των Cure – Credit: Μαρίζα Καψαμπέλη
Συναυλία στο ΟΑΚΑ των Cure – Credit: Μαρίζα Καψαμπέλη
Συναυλία στο ΟΑΚΑ των Cure – Credit: Μαρίζα Καψαμπέλη