Νικήτας Κακλαμάνης: Συγκινημένος μετά την κηδεία της Μάρως Κοντού – Όσα αποκάλυψε

Έξω από την εκκλησία, έκανε δηλώσεις στις κάμερες δηλώνοντας για την αγαπημένη του φίλη: «Μόλις αποχαιρετήσαμε μια μεγάλη Ελληνίδα θεατρίνα, έναν ωραίο άνθρωπο, μία σημαντική Ελληνίδα γυναίκα. Η Μάρω πάλεψε σχεδόν μόνη της δύο χρόνια με τον καρκίνο, μπορεί να μην μπόρεσε να τον νικήσει αλλά έφυγε όπως ήθελε… Όρθια και με αξιοπρέπεια».

Ο πρόεδρος της Βουλής εκφώνησε και έναν συγκινητικό επικήδειο, λέγοντας: «Αυτό που με πονάει είναι ότι, αντί να σου πω καλημέρα, όπως συνηθίζαμε τόσα χρόνια, πρέπει τώρα να σου πω το οριστικό καληνύχτα… Μια καληνύχτα στις μικρές στιγμές μας, στις ατέλειωτες συζητήσεις μας για το θέατρο, τον κινηματογράφο, την τέχνη και την πολιτική. Στις κοινές μας διαδρομές, στα κοινά της χώρας, στη νεανική συγκίνηση που νιώθαμε κάθε φορά που ανταμώναμε.

Η σχέση μας ξεκίνησε από τον δικό μου θαυμασμό και κατέληξε σε μια βαθιά, ειλικρινή φιλία. Λένε ότι ο Θεός δημιούργησε πρώτα τον άντρα, αλλά κατάλαβε πως ήταν ικανός για κάτι ακόμη μεγαλύτερο και δημιούργησε τη γυναίκα. Έτσι έπλασε και εσένα: ένα πλάσμα με έμφυτη ευγένεια, θρυλική ανεξαρτησία, ελευθερία και δύναμη. Μια γυναίκα με θέληση, πεποιθήσεις και πυξίδα πάντα την καρδιά της.

Εσύ, το νεαρό κορίτσι από τα Ψαρά, με τις εξαιρετικές σπουδές στην υποκριτική και τον χορό, αλλά και το πτυχίο της Φιλοσοφικής Σχολής, θωρακίστηκες με γνώσεις και ικανότητες για να σταθείς σε έναν ανδροκρατούμενο και συχνά αφιλόξενο κόσμο. Για περισσότερες από έξι δεκαετίες χάρισες στο κοινό πάνω από 90 θεατρικά έργα και 60 κινηματογραφικές ταινίες, από το 1954 έως σήμερα, ενώ παρέμεινες ακούραστη στην τηλεόραση μέχρι και το 2026. Ταξιδιάρα ψυχή και αιώνια έφηβη, άγγιξες με σεβασμό και τα εικαστικά, ζωγραφίζοντας με πάθος και ευαισθησία. Καλό σου ταξίδι. Θα λείψεις από όλους μας, όμως θα παραμείνεις για πάντα παρούσα μέσα από το έργο σου, τη γενναιοδωρία της ψυχής σου και τις αναμνήσεις που μας χάρισες…

Η Μάρω έβλεπε την ηλικία ως έναν διψήφιο αριθμό. Η Μάρω Κοντού αφιέρωσε όλο της το είναι σε όλους εμάς που την αγαπήσαμε, χωρίς απώτερο κέρδος, σε μια δημιουργική πορεία, με αγάπη για τον καθένα από εμάς. Ο Παλαμάς έγραφε κάποτε: “Όταν μιλάς εσύ, ένας λαός ολόκληρος τα λόγια σου ψιθυρίζει. Κάθε σου ιστορία του γένους σου είναι ποίημα”. Δεν είσαι γυναίκα, είσαι η φίλη μας, η αγαπημένη μας Μάρω. Αβάσταχτη η πίκρα της απουσίας σου. Σήμερα, ένας ακόμη Ιούλιος μάς στέρησε την Αλίκη, την Τζένη, τη Ρένα και τώρα εσένα. Είναι βαριά η ψυχή μας. Από σήμερα και για πάντα δεν θα ξανακούσει κανείς το “πες μας μια λέξη”. Αυτή τη λέξη θα στην πω εγώ για τελευταία φορά: Σ’ αγαπάμε. Καλό ταξίδι».