Ταλαντούχο πλάσμα, έχει ήδη ξεχωρίσει με τη φωνή, την ευαισθησία, την ιδιαίτερη ερμηνεία, τη βαθιά εκφραστικότητα και τις μουσικές επιλογές της. Αυτήν την εποχή, ετοιμάζει τον πρώτο προσωπικό δίσκο της, που θα κυκλοφορήσει την επόμενη χρονιά, όμως ήδη επιλέγει τα τραγούδια του με ζέση και περίσσια χαρά. Θα περιέχει, όπως λέει αποκλειστικά στον «Ε.Τ.», τραγούδια με μουσική που έγραψε η ίδια, αλλά και δικούς της στίχους, κάτι για το οποίο όπως δηλώνει: «Ανυπομονώ, γιατί θα είναι η πρώτη φορά που θα δημοσιευτεί κάτι τέτοιο από εμένα. Για χρόνια απέφευγα να γράψω κομμάτια στα ελληνικά, όμως νομίζω ότι ήρθε η ώρα». Οπως λέει, σε αυτόν τον δίσκο θα περιέχονται τρία ποιήματα των Ουράνη, Πορφύρα και Σκιαδά, τρία σε στίχους της μητέρας της, Τατιάνας Βελέντζα, που για πρώτη φορά εμφανίζεται ως στιχουργός, ένα του Θάνου Μόσχου, ενώ αναζητούνται δύο ακόμα, το ένα εκ των οποίων θα είναι διασκευή.

Μία ωραία ιδέα θα ήταν να συνεργαστεί στον πρώτο προσωπικό δίσκο της με τον πατέρα της, τον Πάνο Κατσιμίχα, ένα σχέδιο που ευχόμαστε να υλοποιηθεί. Μάλιστα, όταν τη ρωτάμε αν θα ήθελε να ερμηνεύσει κάποιο δικό του τραγούδι ή να εμφανισθεί μαζί του, δηλώνει: «Βεβαίως, θα ήθελα και ελπίζω να συμβεί με οποιονδήποτε από αυτούς τους τρόπους. Θα είναι τιμή μου να συνεργαστώ με τον πατέρα μου. Το ξέρει και ο ίδιος».

 Πόσο σε έχει επηρεάσει το έργο του πατέρα σου; Θέλεις να συμπλεύσεις ή να διαφοροποιηθείς;

Είναι άμεσο επακόλουθο να επηρεαστείς όταν ένας τόσο κοντινός άνθρωπος από το οικογενειακό περιβάλλον σου έκανε αυτό που κάνεις και, μάλιστα, με τόση επιτυχία. Προφανώς, λοιπόν, έχω επηρεαστεί μουσικά και αισθητικά. Ασχέτως αυτού, όμως, προσπαθώ να διατηρώ μία δική μου ταυτότητα, η οποία σίγουρα προκύπτει και από άλλες επιρροές. Δεν προσπάθησα να διαφοροποιηθώ ποτέ, απλώς θεωρώ πως το αποτέλεσμα οδήγησε στο να μην υπάρχει ξεκάθαρη σύγκριση ή, αν υπάρχει, να μην έχει αρνητικό πρόσημο και αυτό με χαροποιεί.

Πώς αισθάνεσαι για το τραγούδι «Μαριάνα», που έγραψαν το 2000 για εσένα ο πατέρας και ο θείος σου;

Είναι ένα τραγούδι που δεν θα μπορούσε να μη με συγκινεί, καθώς είναι μια κατάθεση ψυχής του πατέρα μου προς εμένα. Υπάρχει και άλλο ένα κομμάτι, το «Να αντέχουμε μόνο μας μένει», που επίσης αγαπώ πολύ και το έχει γράψει ο μπαμπάς μου για εμένα.

Τι σε συμβουλεύει ο πατέρας σου;

Είναι ιδιαίτερα υποστηρικτικός, καθώς έχει καταλάβει ότι αγαπώ πολύ αυτό που κάνω. Με συμβουλεύει τι να προσέχω, τι να αποφεύγω και πώς να διαχειρίζομαι κάποια πράγματα σε σχέση με τον χώρο και τη δουλειά. Επίσης, πολλές φορές με βοηθάει με το υλικό μου, μου λέει τη γνώμη του και κάνουμε διάφορες μουσικές συζητήσεις.

Η μουσική μπήκε από νωρίς στη ζωή σου. Πώς και πότε ξεκίνησες να μαθαίνεις μουσική και να γράφεις τραγούδια; Επαιξε ρόλο σε αυτό το περιβάλλον σου;

Η σχέση μου με τη μουσική ξεκίνησε από όταν ήμουν στο Δημοτικό. Αρχισα να μαθαίνω πιάνο, να τραγουδάω και να γράφω τραγούδια. Η μουσική υπήρχε γενικά στη ζωή μου όλα αυτά τα χρόνια, απλώς δεν ήμουν πάντα τόσο ενεργή, λόγω διαφόρων συνθηκών. Προφανώς, το περιβάλλον μου έπαιξε τεράστιο ρόλο σε αυτό.

Ωστόσο, σπούδασες νηπιαγωγός. Τι σε έκανε να καταλάβεις ότι στη μουσική είναι ο δρόμος σου;

Πράγματι, οι σπουδές μου ήταν στα Παιδαγωγικά, κάτι για το οποίο δεν μετανιώνω. Πέρασα από διάφορες δουλειές μέχρι να αποφασίσω ότι πρέπει να ασχοληθώ επαγγελματικά με τη μουσική. Ισως είναι καλύτερα που το έκανα πιο μεγάλη, επειδή τώρα είμαι πιο σίγουρη και έτοιμη. Κατάλαβα ότι, αφού μπορώ να κάνω επάγγελμα κάτι που αγαπώ, δεν υπάρχει λόγος να το αποφεύγω, επειδή μπορεί να φοβάμαι τις δυσκολίες που έχει η δουλειά αυτή, τη σύγκριση με την οικογένειά μου και την κριτική του κόσμου. Ετσι, μέσα από διάφορες καταστάσεις, συνεργασίες και συγκυρίες φτάσαμε στο σήμερα, που η μουσική είναι, πλέον, η βασική ενασχόλησή μου.

Εχεις γράψει πολύ ωραία αγγλόφωνα τραγούδια, τραγούδησες ρεμπέτικα και λαϊκά δίπλα στον Γιώργο Νταλάρα στο Μέγαρο Μουσικής, σήμερα συμμετέχεις σε ένα αφιέρωμα στην Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου. Είσαι όλα αυτά;

Μου αρέσει να τραγουδάω και να ασχολούμαι με διάφορα είδη. Δεν βάζω ταμπέλες στον εαυτό μου. Ολα είναι στοιχεία της προσωπικότητας και της εξέλιξής μου έως τώρα. Η ελληνική λαϊκή μουσική ήταν από παιδί στα αφτιά μου και με έχει διαμορφώσει. Ωστόσο, έχω διάφορα ακούσματα και σίγουρα με έχουν επηρεάσει και αυτά μέσα στα χρόνια.

Εχεις δηλώσει αντιστάρ, ευαίσθητη και ρομαντική. Η εποχή μας αφήνει τους ανθρώπους, και ειδικά τους νέους, να εκδηλώσουν τα συναισθήματά τους;

Η εποχή δεν ευνοεί την έκφραση του συναισθήματος. Είναι δύσκολη εποχή, με πολύ έντονα τα στοιχεία της κλειστότητας και της αποσύνδεσης. Ομως, θέλω να τη βλέπω ρομαντικά και να πιστεύω ότι υπάρχουν ακόμα πράγματα, όπως η μουσική, που μας φέρνουν σε επαφή με το μέσα μας. Και πάντα θα υπάρχουν, αρκεί να είμαστε ανοιχτοί να τα βρούμε.

 Ο έρωτας στους ανθρώπους της γενιάς σου πώς είναι;

Ο έρωτας υπήρχε και θα υπάρχει πάντα, απλώς οι εποχές αλλάζουν. Αρα, αλλάζουν και οι σχέσεις, οι δυναμικές των ανθρώπων, τα συναισθήματα και ο τρόπος έκφρασής τους. Ομως, τέτοια συναισθήματα δεν θα πάψουν ποτέ να υπάρχουν. Ο έρωτας ήταν και θα είναι πάντα ζωογόνος και κινητήρια δύναμη. Η αλήθεια είναι ότι δεν ερωτεύομαι συχνά ή έτσι νομίζω. Αλλά, όσες φορές μού έχει τύχει, με κατέκλυσε και με ενέπνευσε καλλιτεχνικά σε μεγάλο βαθμό.

Υπάρχουν σχέδια για το καλοκαίρι;

Το καλοκαίρι έχω προγραμματισμένες εμφανίσεις σε διάφορα μέρη της Ελλάδας και είμαι πολύ χαρούμενη γι’ αυτό.

Πώς φαντάζεσαι τον εαυτό σου σε δέκα χρόνια;

Ελπίζω να είμαι χαρούμενη, με ανθρώπους που με αγαπούν και τους αγαπώ, να κάνω πολλή μουσική και πράγματα που με γεμίζουν.

Τον τελευταίο καιρό κυκλοφόρησαν και άλλα τραγούδια που ερμηνεύεις, όπως το «Μαύρο πουκάμισο» του Πέτρου Κουμπιού με τον Στέφανο Αθανασίου ή το «Σπρώχνω τη μέρα να βγει» του Ορέστη Ντάντου. Πώς γίνεται η επιλογή των τραγουδιών;

Οντως, ακούγονται ταυτόχρονα διάφορα τραγούδια που ερμηνεύω, όμως δεν είναι ούτε τα μισά από αυτά που θα κυκλοφορήσουν τον επόμενο καιρό. Τα κομμάτια αυτά προέκυψαν χωρίς σχεδιασμό, απλώς ήμουν τυχερή επειδή βρέθηκαν οι κατάλληλοι άνθρωποι την κατάλληλη στιγμή για να μου δώσουν τόσο όμορφα κομμάτια, τα οποία με εκφράζουν και ως άνθρωπο και ως καλλιτέχνιδα. Μάλιστα, στις 27 Μαρτίου κυκλοφόρησε ένας πολύ αγαπημένος μου δίσκος του Γιάννη Κουφουδάκη, στον οποίο συμμετέχω με τέσσερα τραγούδια. Είμαι πολύ ενθουσιασμένη γι’ αυτήν τη δουλειά, όπως και για δυο-τρεις άλλες συμμετοχές.

«Το βαλς των ονείρων», σε μουσική Δημήτρη Καρρά και αδημοσίευτους στίχους του Αλκη Αλκαίου, που ερμηνεύει η Μαριάνα Κατσιμίχα μαζί με τον Δημήτρη Μπάκουλη, και μέχρι πρόσφατα είχε τον τίτλο «Το βαλς των χαμένων ονείρων», όμως, έπειτα από επιθυμία του γιου του Μάνου Χατζιδάκι, άλλαξε για την αποφυγή σύγχυσης με το ομώνυμο ορχηστρικό αριστούργημα του μεγάλου συνθέτη, έχει προκαλέσει μεγάλη αίσθηση. Η Μαριάνα δεν επιθυμεί να τοποθετηθεί για το θέμα αυτό, σημειώνοντας ότι «είναι θέμα των δημιουργών. Δεν θέλαμε να υπάρχει καμία δυσαρέσκεια, γι’ αυτό προχωρήσαμε στην αλλαγή του τίτλου».

Παράλληλα, αναφέρει: «Νιώθω πολύ όμορφα που τραγουδάω ένα κομμάτι του Αλκη Αλκαίου, επειδή είναι ένας από τους αγαπημένους μου στιχουργούς και ποιητές, όπως λέω συνήθως. Θεωρώ ότι το τραγούδι αυτό έχει στίχους που μπορούν να ερμηνευτούν με διαφορετικούς τρόπους από τους ακροατές και δημιουργούν διάφορα συναισθήματα. Είναι στίχοι που ταιριάζουν με ποικίλες καταστάσεις τις οποίες μπορεί να περνούν στη ζωή τους. Γι’ αυτό θεωρώ ότι έγινε τόσο γρήγορα αγαπητό».