«Δεν ερωτεύτηκα τον Στέλιο, δεν τον είδα και είπα “πεθαίνω”», είπε, εξηγώντας πως τον γνώρισε αρχικά ως καλλιτέχνη. Η αφήγησή της εστιάζει στην πρώτη συνάντηση το 1978, στα ραντεβού που ακολούθησαν και σε πρακτικές λεπτομέρειες της καθημερινότητας που έφεραν τον έρωτα.

Η πρώτη επαφή

Σύμφωνα με την ίδια, η πρώτη τους επαφή έγινε όταν εκείνος επέστρεφε από τη Γερμανία και τον περίμενε μια παρέα σε ταβέρνα. «Εκείνος ερχόταν από Γερμανία και τον περίμεναν κάτι φίλοι σε μια ταβέρνα, έκαναν προετοιμασίες. Τους λέω “τι κάνετε, ποιος είναι αυτός που θα έρθει πια;”. Μου είπαν, ο Στέλιος Καζαντζίδη. Μικρή είχα τα ακούσματά του, ήμασταν φτωχογειτονιά στη Λαμία και το μόνο που ακούγαμε ήταν Καζαντζίδη από τα πικάπ της γειτονιάς, εμείς δεν είχαμε» είπε, περιγράφοντας το πώς η μουσική του ήταν ήδη παρούσα στη ζωή της. Ανέφερε ότι δεν υπήρξε κεραυνοβόλος έρωτας· οι συναντήσεις ήταν διαδοχικές και διακριτικές, ένα πρώτο-δεύτερο-τρίτο-τέταρτο ραντεβού που έδωσαν χρόνο στη σχέση να αναπτυχθεί.

Η Βάσω Καζαντζίδη περιέγραψε τον χαρακτήρα που την κέρδισε: έναν άνθρωπο «γλυκύτατο, ευγενέστατο με τις γυναίκες», που ήξερε να μιλά ωραία και να δίνει ασφάλεια. Όταν εκείνος της πρότεινε να μείνουν μαζί, της απάντησε χωρίς δισταγμό όταν εκείνη αποκάλυψε ότι είχε ένα παιδί: «δεν με ενοχλεί καθόλου». Ζήσαμε μαζί 4 χρόνια και στην πορεία ήρθε ο έρωτας, είπε, αναφερόμενη στην εξέλιξη της σχέσης. Περιέγραψε επίσης το πρώτο τους ραντεβού με χιούμορ και λεπτομέρεια: «Λέω “μήπως έκανα λάθος; Δεν θα πάμε για φαγητό;”. Μου λέει “για φαγητό θα πάμε, αλλά γιατί στολίστηκες έτσι;”. Με βάζει στο αυτοκίνητο και πάμε στα Νέα Πλάγια στη Χαλκιδική, είχε κανονίσει με την παρέα του να ψαρέψουν, να βγάλουν ψάρια και να τα φάνε. Φρέσκο ψάρι, το πλήρωσα ακριβά». Η αφήγηση παραμένει επικεντρωμένη σε στιγμές και λεπτομέρειες, χωρίς σχόλια για την εποχή ή θεωρήσεις, περιοριζόμενη στις αναμνήσεις που μοιράστηκε στην εκπομπή.